ଯେ ସଂଧ୍ଯାଂ ନାପ୍ଯୁପାସଂତେ କୃତଘ୍ନା ଯାଂତି ରୌରଵମ୍ ୩୮.
ଯେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଅକୃତଜ୍ଞ ହୋଇ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଅପ୍ସରୋଗ୍ରାମଣୀସର୍ପୈରଥୋ ଯାତି ଚ ସପ୍ତଭିଃ ୩୮.
ତାପରେ ସେ ସପ୍ତ ଅପ୍ସରା ଓ ସର୍ପମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାନ୍ତି।
ପୂଷା ଚ ସଵିତା ସୋଽଥ ଭଗସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଚ କୀର୍ତିତଃ ୩୮.
ପୂଷା, ସବିତା, ଭଗା ଏବଂ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ତତୋ ଦିଵାକରସ୍ଥାନାନ୍ମଂଡଲଂ ଶଶିନଃ ସ୍ଥିତମ୍ ୩୮.
ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି।
କୁଂଦାଭା ଦଶ ଚୈଵାଶ୍ଵା ଵାମଦକ୍ଷିଣତୋ ଯୁତାଃ ୩୮.
କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ପରି ଧଳା ଦଶଟି ଘୋଡ଼ା ବାମ ଓ ଡାହାଣ ପଟେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଲଂ କୃତ୍ସ୍ନମୁପରିଷ୍ଟାତ୍ପ୍ରକାଶତେ ୩୮.
ଉପରେ ସମସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ତଥା କୋଟ୍ଯୋ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ୩୮.
କୁହାଯାଏ ଯେ, କୁଳି ଦୁଇ କୋଟି ନକ୍ଷତ୍ର ଅଛି।
ଵାଯ୍ଵଗ୍ନିଦ୍ରଵ୍ଯସଂଭୂତୋ ରଥଶ୍ଚଂଦ୍ରସୁତସ୍ଯ ଚ ୩୮.
ଚନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ରଥ ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ତିଆରି।
ଦ୍ଵିଲକ୍ଷଶ୍ଚୋତ୍ତରେ ତସ୍ମାଦ୍ବୁଧାଚ୍ଚାପ୍ଯୁଶନା ସ୍ମୃତଃ ୩୮.
ତାହାଠାରୁ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଦୂରେ ବୁଧ ଓ ଉଶନାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଲକ୍ଷଦ୍ଵଯେନ ଭୌମସ୍ଯ ସ୍ମୃତୋ ଦେଵପୁରୋହିତଃ ୩୮.
ଭୌମରୁ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଦୂରେ ଦେବମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ସୌରିର୍ବୃହସ୍ପତେଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଲକ୍ଷେ ସମୁପସ୍ଥିତଃ ୩୮.
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉପରେ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଦୂରରେ ସୌରି ବସିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଭାନୋସ୍ତୁରଗାଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ଭୃଂଗାଭା ଧୂସରାରଥମ୍ ୩୮.
ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ଆଠଟି ଘୋଡ଼ା, ମଉ ଭଳି କଳା, ଧୂସର ରଥକୁ ଟାଣିଛନ୍ତି।
ସୌରେର୍ଲକ୍ଷଂ ସ୍ମୃତଂ ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ତତଃ ସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଲମ୍ ୩୮.
ସୌରିଙ୍କୁ ଉପରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦୂରେ ସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଳ ଅଛି।
ମେଢୀଭୂତଃ ସମସ୍ତସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚକ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ଧ୍ରୁଵଃ ୩୮.
ଧ୍ରୁବ ସମସ୍ତ ଜ୍ୟୋତିର୍ଚ୍ଚକ୍ରର ଧୁରା ଭାବେ ଦଢ଼ି ଅଛନ୍ତି।
ଯମାହୁର୍ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ରୂପମାତ୍ମାନମଵ୍ଯଯମ୍ ୩୮.
ଏହାକୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ରୂପ ଓ ଆତ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନଵଯୋଜନସାହସ୍ରଂ ମଣ୍ଡଲଂ ସଵିତୁଃ ସ୍ମୃତମ୍ ୩୮.
ସବିତାଙ୍କ ମଣ୍ଡଳ ନବସହସ୍ର ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତୁଲ୍ଯସ୍ତଯୋସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଭାନୁର୍ଭୂତ୍ଵାଧସ୍ତାତ୍ପ୍ରସର୍ପତି ୩୮.
ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ଦୁହିଁଠାରେ ସମାନ, ତଳେ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଷୋଡଶୋ ଭାଗୋ ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ ଵିଧୀଯତେ ୩୮.
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଷୋଡଶ ଭାଗରୁ ଏକ ଭାଗ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି।
ବୃହସ୍ପତେଃ ପାଦହୀନୌ ଵକ୍ରସୌରୀ ବୁଧସ୍ତଥା ୩୮.
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଏକ ପାଦ କମିଛି; ଏହିପରି ଭାବେ ବକ୍ର, ସୌରି ଓ ବୁଧଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଯୋଜନାର୍ଧପ୍ରମାଣାନି ଭାନି ହ୍ରସ୍ଵଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ୩୮.
ସମସ୍ତ ତାରାର ମାପ ଅର୍ଧ ଯୋଜନ; କେଉଁସି କ୍ଷୟ ନାହିଁ।
ଭୂମିସୂର୍ଯାଂତରଂ ତଚ୍ଚ ଭୁଵର୍ଲୋକଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ୩୮.
ପୃଥିବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଭୁଵର୍ଲୋକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଵର୍ଲୋକଃ ସୋଽପି ଗଦିତୋ ଲୋକସଂସ୍ଥାନଚିଂତକୈଃ ୩୮.
ଲୋକମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ମନ୍ଦିରେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ବି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଦ୍ଵେ କୋଟ୍ଯୌ ଚ ଜନୋ ଯତ୍ର ନିଵସଂତି ଚତୁଃସନାଃ ୩୮.
ସେଠାରେ ଚାରି ଜାତିର ଦୁଇ କୋଟି ଲୋକ ବସିଥାନ୍ତି।
ଵୈରାଜା ଯତ୍ର ତେ ଦେଵାଃ ସ୍ଥିତା ଦାହଵିଵର୍ଜିତାଃ ୩୮.
ସେଠାରେ ବିରାଜ ଦେବତାମାନେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ପୀଡାରୁ ମୁକ୍ତ।
ଅପୁନର୍ମରକା ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋ ହି ସ ସ୍ମୃତଃ ୩୮.
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣି ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, ସେଠାକୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶୁଭଂ ନିରୁପମଂ ସ୍ଥାନଂ ତଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ସଂପ୍ରକାଶତେ ୩୮.
ସେଠାଠାରୁ ଉପରେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ଥାନ ଆଲୋକିତ ହୁଏ।
ଜନସ୍ତପସ୍ତଥା ସତ୍ଯମିତି ଚାକୃତକଂ ତ୍ରଯମ୍ ୩୮.
ଜନ, ତପସ୍ ଓ ସତ୍ୟ — ଏହି ତିନିଟି ଅସୃଷ୍ଟ ଲୋକ ଅଛି।
ଶୂନ୍ଯୋ ଭଵତି କଲ୍ପାଂତେ ଯୋତ୍ଯଂତଂ ନ ଵିନଶ୍ଯତି ୩୮.
କଳ୍ପ ଶେଷରେ ସେଠା ଶୂନ୍ୟ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
ଯଜ୍ଞୈର୍ଦାନୈର୍ଜପୈର୍ହୋମୈସ୍ତୀର୍ଥୈର୍ଵ୍ରତସମୁଚ୍ଚଯୈଃ ୩୮.
ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ଜପ, ହୋମ, ତୀର୍ଥ ଓ ବ୍ରତ ସଂଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା,
ତତଶ୍ଚାଂଡସ୍ଯ ଶିରସୋ ଧାରା ନୀରମଯୀ ଶିଵା ୩୮.
ତାପରେ ଅଣ୍ଡର ମୁଣ୍ଡୁରୁ ଏକ ଶୁଭ ଜଳଧାରା ବହିଯାଏ।