ଏଵମୁକ୍ତା ସିଦ୍ଧମାତା ତଥେତି ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ ୩୬.
ଏପରି କହିବା ପରେ, ସିଦ୍ଧମାତା 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ତତଃ କ୍ଷେତ୍ରପତୀନ୍ଦେଵାଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ୩୬.
ତାପରେ ଚଉଷଠି ଖେତ୍ରପାଳ ଦେବତା ଓ ମହେଶ୍ୱର ଆସିଲେ,
ତ୍ଵାଂ ଚ ଯେ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି କାର୍ଯାରଭେଷୁ ସର୍ଵଦା ୩୬.
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ପୂଜିବେ,
ତାନସୌ ପାଲଯେତ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପିତା ଲୋକାନିଵ ସ୍ଵକାନ୍ ୩୬.
ତୁମେ ଯଦି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବ, ସେମାନେ ତୁମର ନିଜ ସଂସାରକୁ ଯେପରି ପିତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
କପର୍ଦିତନଯଂ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ସ୍ଥାପଯାଚକ୍ରିରେ ମୁଦା ୩୬.
ତାପରେ ସେମାନେ କପର୍ଦ୍ଦିନୟନକୁ ଅନୁରୋଧ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତେଷାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦଦାତ୍ଯେଷ ପ୍ରବଲୋ ଵିଘ୍ନରାଡ୍ଭଵଃ ୩୬.
ସେ, ବିଘ୍ନର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ, ସେମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପଶ୍ଯେଦ୍ଵା ସ୍ମରତେ ଵାପି ସର୍ଵଦୋଷୈର୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସିଦ୍ଧେଯକ୍ଷେତ୍ରାଧିପତିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧସରସ୍ତଥା ସିଦ୍ଧକୂପଶ୍ଚ ସପ୍ତ॥ ୩୬.
ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରର ମାଲିକ, ସିଦ୍ଧସର ଓ ସପ୍ତ ସିଦ୍ଧକୂପ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଅତ୍ର ତୁଷ୍ଟୋ ଦଦୌ ରୁଦ୍ରଃ ସୁରାଣାଂ ଦୁର୍ଲଭାନ୍ଵରାନ୍ ୩୬.
ଏଠାରେ, ରୁଦ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ କଠିନ ଯେଉଁ ଵର ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପିଂଡାନ୍ଵଟେ କୃତ୍ଵା ପୂଜଯନ୍ମାଂ ଚ ସିଦ୍ଧଭାକ୍ ୩୬.
ସ୍ନାନ କରି, ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ମୋତେ ପୂଜିଲେ, ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଅଷ୍ଟାଵିଷ୍ଟକରା ନିତ୍ଯଂ ଭଵେଯୁସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧଯଃ ୩୬.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଏକାଶି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ସିଦ୍ଧି ରହିଥାଏ।
ଏକଚିତ୍ତଃ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସୋଽଭୂଷ୍ଟାଂ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୁଯାତ୍ ୩୬.
ଏକମନ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେହି ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତ୍ଯେଵ ଵିଘ୍ନୈର୍ଯଦି ନ ହନ୍ଯତେ ୩୬.
ଯଦି ବିଘ୍ନ ନ ଆସେ, ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହୁଏ।
ସିଦ୍ଧିଦା ସାଧକେଂଦ୍ରାଣାଂ ମହାଵିଦ୍ଯାଂ ଜପଂତି ଯେ ୩୬.
ଯିଏ ସାଧକମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ସେ ମହାବିଦ୍ୟା, ସଫଳତା ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜପ କରନ୍ତି।
ମଂତ୍ରଜାପ୍ଯାଦ୍ଦଦାତ୍ଯେଷା ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀର୍ଯଥୋପ୍ସିତାଃ ୩୬.
ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ସେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସିଦ୍ଧାଂ ବିକାପ୍ରସାଦେନ ଵିଘ୍ନକ୍ଷେତ୍ରପଯୋର୍ମମ ୩୬.
ବିଘ୍ନକ୍ଷେତ୍ର ଓ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର କୃପାରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଅତ୍ର ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯଂତି କୋଟିଶଃ ପୁରୁଷାଃ ସୁରାଃ ୩୬.
ଏଠାରେ, କୋଟି କୋଟି ମଣିଷ ଓ ଦେବତା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ଯକ୍ଷତ୍ଵଂ ଚାମରତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତ୍ଯତ୍ର ଚ ସାଧକାଃ ୩୬.
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ସାଧନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯକ୍ଷ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କର ସେବକ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ପାଇବେ।
ସିଦ୍ଧାଂବିକାଂ ସମାରାଧ୍ଯ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ସ୍ଯତି ଦୁର୍ଲଭାମ୍ ଵାଦପ୍ରଚାରତୋ ଵାପି ପୁଣ୍ଯାଵାପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି॥ ୩୬.
ସିଦ୍ଧାମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ, ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ମିଳିବ। କିମ୍ବା ଧର୍ମକଥା ପ୍ରଚାର କରିଲେ, ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହେବ।
ତ୍ର୍ଯଂବକେଣ ଵରେଷ୍ଵେଵଂ ଦତ୍ତେଷ୍ଵପି ସୁରୋତ୍ତମାଃ॥ ୩୬.
ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯିବା ପରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ,
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ସମପଦ୍ଯଂତ ଗାଥାଂ ଚେମାଂ ଜଗୁସ୍ତଦା ୩୬.
ସେମାନେ ଖୁସିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ସେଇ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଏକାଠି ଗାଇଲେ।
ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସିଦ୍ଧିଲିଂଗଂ ଯୋ ନରଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ୩୬.
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ସିଦ୍ଧିର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତେ ଜଯଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସ୍କଂଦେନ ସହିତାଃ ସୁରାଃ ୩୬.
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲାଵାପ୍ତିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ସଂଯଯୁଃ ୩୬.
ଚାରିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟର ଫଳ ଦେଇ, ସେମାନେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
କେଚିଲ୍ଲିଂଗାନି ପଂଚାପି ଯୁଦ୍ଧଂ କେଚିଦ୍ଦିଵଂ ଯଯୁଃ ୩୬.
କେହି ପାଞ୍ଚଟି ଲିଙ୍ଗ ନେଲେ, କେହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ, ଆଉ କେହି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ।
ସପ୍ତମେ ମାରୁତସ୍କଂଧେ ଵ ସ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରିଯାତ୍ମଜ ୩୬.
ସପ୍ତମ ଥାରେ, ମାରୁତଙ୍କ ଶିରେ, ହେ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ସେ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ଦର୍ଶନାନ୍ମମ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଶ୍ରେଯଃ ପରମଵାପ୍ସ୍ଯସି ୩୬.
ମୋତେ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତି କଲେ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିସସର୍ଜୈନଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରଃ ୩୬.
ଏପରି କହି, ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଵିସର୍ଜିତାଃ ସୁରାଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵାନିସ୍ଵାନ୍ଯାଲଯାନି ଚ ୩୬.
ଦେବତାମାନେ ବିଦାୟ ନେଇ, ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ପାର୍ଥ ଲିଂଗପଂଚକସଂଭଵମ୍ ୩୬.
ଏଭଳି, ହେ ପାର୍ଥ, ପାଞ୍ଚଟି ଲିଙ୍ଗର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ଶ୍ରୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ସ ଭଵେତ୍କୀର୍ତିମାନ୍ନରଃ ୩୬.
ଏହି କଥା ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣାଇବେ, ସେମାନେ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ।