ଯାଂତ୍ଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ତଯା ପାର୍ଥ ଯତ୍କୃତଂ ଵିଵରଂ ଭୁଵି ୩୬.
ହେ ପାର୍ଥ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଯେଉଁଠି ଭୂମିରେ ଗହ୍ବର କରିଥିଲା—
ତସ୍ଯ ନାମ ଦଦୌ ସ୍କଂଦଃ ସିଦ୍ଧକୂପ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ୩୬.
ସ୍କନ୍ଦ ଏହାକୁ 'ସିଦ୍ଧକୂପ' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, ଏହି ନାମରେ ଏହା ପରିଚିତ।
ସ୍ନାତ୍ଵା କୂପେଽର୍ଚଯେଦୀଶଂ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରମନନ୍ଯଧୀଃ ୩୬.
ସେଇ କୂପରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସିଦ୍ଧକୁଂଡେ ଚ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୩୬.
ଯିଏ ସିଦ୍ଧକୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ବୁଝିବା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ଵୃଶ୍ଚାପ୍ଯକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋ ରୁଦ୍ରୋ ଵରଂ ଦଦୌ ୩୬.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରୁଦ୍ର ଖୁସି ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ବଂଶ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ମହାଭାଗଃ କ୍ଷାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାତ୍ସୁଭକ୍ତିତଃ ୩୬.
ଏଠାକୁ ଆସି, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାଃ ସ୍କଂଦେନ ସହିତାସ୍ତଦା ୩୬.
ତାପରେ ସେଇ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆସିଲେ।
ତ୍ଵଯାଵିଷ୍ଟୋ ହି ଭଗଵାନ୍ମତ୍ସ୍ଯରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ ୩୬.
ଭଗବାନ୍ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମାଛ ରୂପେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଇତି ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସୁରତ୍ର ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ନ ତେ ଶୁଭେ ୩୬.
ଏହିପରି ଭାବେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, 'ହେ ଶୁଭେ, ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଛାଡ଼ିଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।'
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ବଲିପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତ୍ଵାଂ ଶୁଭେ ୩୬.
ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଭୋଜ୍ୟପଦାର୍ଥ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଶୁଭେ।
ଏଵମୁକ୍ତା ସିଦ୍ଧମାତା ତଥେତି ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ ୩୬.
ଏପରି କହିବା ପରେ, ସିଦ୍ଧମାତା 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ତତଃ କ୍ଷେତ୍ରପତୀନ୍ଦେଵାଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ୩୬.
ତାପରେ ଚଉଷଠି ଖେତ୍ରପାଳ ଦେବତା ଓ ମହେଶ୍ୱର ଆସିଲେ,
ତ୍ଵାଂ ଚ ଯେ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି କାର୍ଯାରଭେଷୁ ସର୍ଵଦା ୩୬.
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ପୂଜିବେ,
ତାନସୌ ପାଲଯେତ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପିତା ଲୋକାନିଵ ସ୍ଵକାନ୍ ୩୬.
ତୁମେ ଯଦି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବ, ସେମାନେ ତୁମର ନିଜ ସଂସାରକୁ ଯେପରି ପିତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
କପର୍ଦିତନଯଂ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ସ୍ଥାପଯାଚକ୍ରିରେ ମୁଦା ୩୬.
ତାପରେ ସେମାନେ କପର୍ଦ୍ଦିନୟନକୁ ଅନୁରୋଧ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତେଷାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦଦାତ୍ଯେଷ ପ୍ରବଲୋ ଵିଘ୍ନରାଡ୍ଭଵଃ ୩୬.
ସେ, ବିଘ୍ନର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ, ସେମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପଶ୍ଯେଦ୍ଵା ସ୍ମରତେ ଵାପି ସର୍ଵଦୋଷୈର୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସିଦ୍ଧେଯକ୍ଷେତ୍ରାଧିପତିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧସରସ୍ତଥା ସିଦ୍ଧକୂପଶ୍ଚ ସପ୍ତ॥ ୩୬.
ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରର ମାଲିକ, ସିଦ୍ଧସର ଓ ସପ୍ତ ସିଦ୍ଧକୂପ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଅତ୍ର ତୁଷ୍ଟୋ ଦଦୌ ରୁଦ୍ରଃ ସୁରାଣାଂ ଦୁର୍ଲଭାନ୍ଵରାନ୍ ୩୬.
ଏଠାରେ, ରୁଦ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ କଠିନ ଯେଉଁ ଵର ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପିଂଡାନ୍ଵଟେ କୃତ୍ଵା ପୂଜଯନ୍ମାଂ ଚ ସିଦ୍ଧଭାକ୍ ୩୬.
ସ୍ନାନ କରି, ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ମୋତେ ପୂଜିଲେ, ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଅଷ୍ଟାଵିଷ୍ଟକରା ନିତ୍ଯଂ ଭଵେଯୁସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧଯଃ ୩୬.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଏକାଶି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ସିଦ୍ଧି ରହିଥାଏ।
ଏକଚିତ୍ତଃ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସୋଽଭୂଷ୍ଟାଂ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୁଯାତ୍ ୩୬.
ଏକମନ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେହି ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତ୍ଯେଵ ଵିଘ୍ନୈର୍ଯଦି ନ ହନ୍ଯତେ ୩୬.
ଯଦି ବିଘ୍ନ ନ ଆସେ, ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହୁଏ।
ସିଦ୍ଧିଦା ସାଧକେଂଦ୍ରାଣାଂ ମହାଵିଦ୍ଯାଂ ଜପଂତି ଯେ ୩୬.
ଯିଏ ସାଧକମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ସେ ମହାବିଦ୍ୟା, ସଫଳତା ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜପ କରନ୍ତି।
ମଂତ୍ରଜାପ୍ଯାଦ୍ଦଦାତ୍ଯେଷା ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀର୍ଯଥୋପ୍ସିତାଃ ୩୬.
ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ସେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସିଦ୍ଧାଂ ବିକାପ୍ରସାଦେନ ଵିଘ୍ନକ୍ଷେତ୍ରପଯୋର୍ମମ ୩୬.
ବିଘ୍ନକ୍ଷେତ୍ର ଓ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର କୃପାରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଅତ୍ର ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯଂତି କୋଟିଶଃ ପୁରୁଷାଃ ସୁରାଃ ୩୬.
ଏଠାରେ, କୋଟି କୋଟି ମଣିଷ ଓ ଦେବତା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ଯକ୍ଷତ୍ଵଂ ଚାମରତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତ୍ଯତ୍ର ଚ ସାଧକାଃ ୩୬.
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ସାଧନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯକ୍ଷ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କର ସେବକ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ପାଇବେ।
ସିଦ୍ଧାଂବିକାଂ ସମାରାଧ୍ଯ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ସ୍ଯତି ଦୁର୍ଲଭାମ୍ ଵାଦପ୍ରଚାରତୋ ଵାପି ପୁଣ୍ଯାଵାପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି॥ ୩୬.
ସିଦ୍ଧାମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ, ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ମିଳିବ। କିମ୍ବା ଧର୍ମକଥା ପ୍ରଚାର କରିଲେ, ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହେବ।
ତ୍ର୍ଯଂବକେଣ ଵରେଷ୍ଵେଵଂ ଦତ୍ତେଷ୍ଵପି ସୁରୋତ୍ତମାଃ॥ ୩୬.
ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯିବା ପରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ,
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ସମପଦ୍ଯଂତ ଗାଥାଂ ଚେମାଂ ଜଗୁସ୍ତଦା ୩୬.
ସେମାନେ ଖୁସିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ସେଇ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଏକାଠି ଗାଇଲେ।