ଇତ୍ଯାହ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରଃ ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯ ପ୍ରୀତଯେ ପୁରା ୩୫.
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘଦିନ ପୂର୍ବେ ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ଷ୍କନ୍ଦଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ କହିଥିଲେ।
ପ୍ରଣେମୁର୍ଦେଵତାଃ ସର୍ଵେ ସାଧୁସାଧ୍ଵିତି ତେ ଜଗୁଃ॥ ୩୫.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ନମସ୍କାର କରି, 'ଭଲ କାମ କଲେ, ଭଲ କାମ କଲେ!' ବୋଲି ଗାଇଲେ।
ଇତି ସ୍କାଂଦେମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପ୍ରଥମେ ମାହେଶ୍ଵରଖଣ୍ଡେ କୌମାରିକାଖଣ୍ଡେ ସ୍ତଂଭେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନ ନାମ ପଂଚତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଷ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ମାହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡର କୌମାରିକାଖଣ୍ଡରେ 'ଷ୍ଟମ୍ଭେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଏଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ଷିତୌ ତାନି ଲିଂଗାନି ହରସୂନୁନା ୩୬.
ଏଭଳି ଭାବରେ ହରଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସେଇ ଲିଙ୍ଗମାନେକୁ ଦେଖିଲେ—
ଅହୋ ଧନ୍ଯଃ କୁମାରୋଽଯଂ ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୩୬.
—'ଏହି କୁମାର ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ର ସଙ୍ଗମରେ କେତେ ଧନ୍ୟ!' ବୋଲି କହିଲେ।
ଵଯମପ୍ଯତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ତୋଷାର୍ଥଂ ସ୍କନ୍ଦରୁଦ୍ରଯୋଃ ୩୬.
ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଷ୍କନ୍ଦ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ—
ଅଥଵା କୋଟିଶୋ ଦେଵା ମୁନଯୋ ନୈଵ ସଂଖ୍ଯଯା ୩୬.
ଯଦିଓ କୋଟି କୋଟି ଦେବତା ଓ ମୁନି ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଣନା କରିହେବେ ନାହିଁ।
ପୂଜା ତେଷାଂ କତଂ ଭାଵି ବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚାତ୍ର ପଠ୍ଯତେ ୩୬.
ସେମାନଙ୍କ ପୂଜା, ଯେଉଁ ଯେଉଁ କରିବା ଉଚିତ, ସେଠି ତାଙ୍କର ବହୁଳତା ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ତସ୍ଯ ସୀଦତି ତଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷଵ୍ଯାଧିତସ୍କରୈଃ ୩୬.
ଯାହା ଏହି କାମ କରେନାହିଁ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ରୋଗ ଓ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୁଏ।
ଇତି କୃତ୍ଵା ମତିଂ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ଯାନୁଜ୍ଞାଂ ମହେଶ୍ଵରାତ୍ ୩୬.
ଏପରି ମନେ ଧରି, ସମସ୍ତେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇଲେ।
ଭୂମିଭାଗଂ ଶୁଭଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଜନେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ୩୬.
ଏକ ଶୁଭ୍ର ଜମି ଦେଖି, ସେଠାରେ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଗଲା।
ସିଦ୍ଧାର୍ଥୈଃ ସ୍ତାପିତଂ ଯସ୍ମା ଦ୍ଦେଵୈର୍ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୩୬.
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ନିଜେଇ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵୈର୍ଦେଵୈସ୍ତତ୍ର ଲିଂଗେ ଖାନିତଂ ସର ଉତ୍ତମମ୍ ୩୬.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମିଶି, ଲିଙ୍ଗ ପାଖରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୋଖରି ଖନନ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପାର୍ଥ ପାତାଲାଚ୍ଛେଷନଂଦନଃ ୩୬.
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ପାତାଳ ରୁ ଶେଷଙ୍କ ପୁଅ ଆସିଲେ।
ଅସ୍ମିଂସ୍ତାରକଯୁଦ୍ଧେ ତୁ ପ୍ରଲଂବୋନାମ ଦାନଵଃ ୩୬.
ଏହି ତାରକା ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ, ପ୍ରଳମ୍ବ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ଆସିପଡ଼ିଲା।
ସ ଵୋ ଵସୂନି ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭାର୍ଯାଃ କନ୍ଯା ଗୃହାଣି ଚ ୩୬.
ସେ ତୁମର ସମ୍ପତ୍ତି, ପୁଅମାନେ, ଜଣେଇ, ଝିଅମାନେ ଓ ଘରବାଡ଼ି ନେଇଯାଇଥିଲା।
ଶେଷାତ୍ମଜସ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ କୁମଦସ୍ଯ ନିଶମ୍ଯତେ ୩୬.
ଶେଷଙ୍କ ପୁଅ କୁମୁଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତାନ୍ନିଵାର୍ଯ ତତଃ ସ୍କଂଦଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶକ୍ତିମଥାଦଦେ ୩୬.
ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଧରି, ସେମାନୋକୁ ରୋକିଲେ।
ତତଃ ସ୍କଂଦଭୁଜୋତ୍ସୃଷ୍ଟା ଭୁଵଂ ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ଵେଗତଃ ୩୬.
ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ହାତରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ବେଗରେ ଭୂମିକୁ ଭେଦି ଯାଇଲା।
ସା ତଂ ହତ୍ଵା ପ୍ରଲଂବଂ ଚ କୋଟିଭିର୍ଦଶଭିର୍ଵୃତମ୍ ୩୬.
ସେଇ ଶକ୍ତି, ଦଶ କୋଟି ସେନା ଘେରା ପ୍ରଳମ୍ବକୁ ମାରିଦେଲା।
ଯାଂତ୍ଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ତଯା ପାର୍ଥ ଯତ୍କୃତଂ ଵିଵରଂ ଭୁଵି ୩୬.
ହେ ପାର୍ଥ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଯେଉଁଠି ଭୂମିରେ ଗହ୍ବର କରିଥିଲା—
ତସ୍ଯ ନାମ ଦଦୌ ସ୍କଂଦଃ ସିଦ୍ଧକୂପ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ୩୬.
ସ୍କନ୍ଦ ଏହାକୁ 'ସିଦ୍ଧକୂପ' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, ଏହି ନାମରେ ଏହା ପରିଚିତ।
ସ୍ନାତ୍ଵା କୂପେଽର୍ଚଯେଦୀଶଂ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରମନନ୍ଯଧୀଃ ୩୬.
ସେଇ କୂପରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସିଦ୍ଧକୁଂଡେ ଚ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୩୬.
ଯିଏ ସିଦ୍ଧକୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ବୁଝିବା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ଵୃଶ୍ଚାପ୍ଯକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋ ରୁଦ୍ରୋ ଵରଂ ଦଦୌ ୩୬.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରୁଦ୍ର ଖୁସି ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ବଂଶ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ମହାଭାଗଃ କ୍ଷାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାତ୍ସୁଭକ୍ତିତଃ ୩୬.
ଏଠାକୁ ଆସି, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାଃ ସ୍କଂଦେନ ସହିତାସ୍ତଦା ୩୬.
ତାପରେ ସେଇ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆସିଲେ।
ତ୍ଵଯାଵିଷ୍ଟୋ ହି ଭଗଵାନ୍ମତ୍ସ୍ଯରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ ୩୬.
ଭଗବାନ୍ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମାଛ ରୂପେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଇତି ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସୁରତ୍ର ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ନ ତେ ଶୁଭେ ୩୬.
ଏହିପରି ଭାବେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, 'ହେ ଶୁଭେ, ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଛାଡ଼ିଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।'
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ବଲିପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତ୍ଵାଂ ଶୁଭେ ୩୬.
ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଭୋଜ୍ୟପଦାର୍ଥ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଶୁଭେ।