ଏଵଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ କୁମାରେଶଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚୈତାନ୍ଵରାଞ୍ଛିଵାତ୍ ୩୪.
ଏଭଳି କୁମାରେଶଙ୍କୁ ବସାଇ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିଲା।
ତସ୍ଥାଵଂଶେନ ତତ୍ରୈଵ କୁମାରେଶ୍ଵରସଂନିଧୌ ୩୪.
ସେ ତାଙ୍କ ବଂଶ ସହିତ କୁମାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେଠି ରହିଲେ।
ସଫଲା ସ୍ଵାମିଯାତ୍ରା ଚ ତେଷାଂ ଭଵତି ଭାରତ ୩୪.
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଯାତ୍ରା ସଫଳ ହୁଏ, ଭାରତ।
ଯତ୍ଫଲଂ ସ୍ଵାମିଯାତ୍ରାଯାଂ ତତ୍ଫଲଂ ସମାଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ୩୪.
ସ୍ୱାମୀଯାତ୍ରାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ନିମିତ୍ତୀକୃତ୍ଯ ଚାତ୍ମାନଂ ସାଧ୍ଵର୍ଥେ ଲିଂଗମର୍ଚିତମ୍ ୩୪.
ସେ ନିଜକୁ ଉପକରଣ ବାନ୍ଧି, ଧର୍ମ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଜପ୍ତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମାସଂ ମୁଚ୍ଯେତ ପାତକାତ୍ ୩୪.
ଏକ ମାସ ଧରି ପବିତ୍ରତା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ରେହି ଜପ କଲେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଶତସଂଖ୍ଯାବଲଂ ରାଜ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରଲୋକ ଚ ଭେଜିରେ ୩୪.
ସେମାନେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ରାଜ୍ୟ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଲେଭେ କୁଠାରମୁଜ୍ଜହ୍ନେ ଯେନାର୍ଜୁନଭୁଜାନ୍ଯୁଧି ୩୪.
ଯେ କୁଠାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହସ୍ତକୁ କାଟିଥିଲେ, ସେଇ କୁଠାର ପାଇଥିଲେ।
ରାମେଶ୍ଵରମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ୩୪.
ଏଠାରେ ଥିବା ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ 'ରାମେଶ୍ୱର' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ପ୍ରୀତଃ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ରାମଶ୍ଚ କୁମାରେଶଶ୍ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ ୩୪.
ଫାଲ୍ଗୁନ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି କାମ କରାଯିବ, ରାମ ଓ କୁମାରେଶ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
କୁମାରେଶସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କୀର୍ତଯେଦ୍ଯସ୍ତଦଗ୍ରତଃ ୩୪.
ଯିଏ କୁମାରେଶଙ୍କର ମହିମା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିବେ—
ଅସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ତୁ ଯଃ ପଠେତ୍ ୩୪.
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ଯିଏ ପଢ଼ିବେ—
ଅସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଗୁର୍ଵିଣୀଂ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଯଦି ୩୪.
କିମ୍ବା ଗର୍ଭବତୀ ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ଶୁଣାଇଦେଇଲେ—
ଏତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପାପହରଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ଚାହ୍ଲାଦକାରକମ୍ ୩୪.
ଏହି ପୁଣ୍ୟ ପାପ ଦୂର କରେ, ଧର୍ମ ଦେଇଥାଏ ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ।
କୁମାରେଣ ସ୍ଥାପିତୋଽତ୍ର କୁମାରେଶସ୍ତତଃ ସୁରାଃ ୩୫.
ଏଠାରେ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁମାରେଶ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ଏହିକାରଣରୁ ଦେବତାମାନେ—
କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞାପଯଷ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ତ୍ଵାଂ ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୩୫.
ଆମେ ତୁମକୁ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଠିକ ଭାବେ ଶୁଣ।
ଜଯଂତି ଯେ ରଣେ ଶତ୍ରୂଂସ୍ତୈଃ କାର୍ଯଃ ସ୍ତଂଭଚିହ୍ନକଃ ୩୫.
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଜୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ନକ୍ଷିପାମ ଵଯଂ ଯାଵତ୍ତ୍ମନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି ୩୫.
ଆମେ ଏହାକୁ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ତୁମେ ଆମକୁ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ତସ୍ଯ ସ୍ତଂଭାଗ୍ରତସତଂ ଚ ସଂସ୍ଥାପଯ ଶିଵାତ୍ମଜ ୩୫.
ଶିବପୁତ୍ର, ସେଠାରେ ସ୍ତମ୍ଭ ପାଖରେ ଏହାକୁ ରଖ।
ତତୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସୁରଗଣାଃ ଶକ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସ୍ତଂଭମୁତ୍ତମମ୍ ୩୫.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ସ୍ତମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ପରିତଃ ସ୍ଥଂଡିଲଂ ଦିକ୍ଷୁ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ତୁ ତେ ୩୫.
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ତୁମ ପାଇଁ ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ତଳପଟି ତିଆରି କଲେ।
ମାତରୋ ମଂଗଲାନ୍ଯସ୍ଯ ଜଗୁଃ ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯ ନଂଦିତାଃ ୩୫.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ମାଆମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ମଙ୍ଗଳ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ପେତୁଃ ଖାତ୍ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ଦେଵଵାଦ୍ଯାନି ସସ୍ଵନୁଃ ୩୫.
ଆକାଶରୁ ଫୁଲର ବର୍ଷା ହେଲା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ବଜିଲା।
ସ୍ତମ୍ଭେଶ୍ଵରସ୍ତତୋ ଦେଵଃ ସ୍ଥାପିତସ୍ତ୍ର୍ଯକ୍ଷସୂନୁନା ୩୫.
ତାପରେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ମହାଦେବଙ୍କର ପୁଅ ସେଠାରେ ଷ୍ଟମ୍ଭେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ହରିହରାଦିତ୍ଯୁକ୍ତୈସ୍ତୈଃ ସେନ୍ଦ୍ରୈର୍ମୁନିଗଣୈରପି ୩୫.
ହରି, ହର, ଆଦିତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମୁନିମାନେ ସେଠି ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲେ।
ଗୁହେନ ନିର୍ମିତଃ କୂପୋ ଗଂଗା ତତ୍ର ତଲୋଦ୍ଭଵା ୩୫.
ଗୁହା ଏଠାରେ ଏକ କୁଆଁ ତିଆରି କଲେ, ଏବଂ ସେଇ କୁଆଁର ତଳୁ ଗଙ୍ଗା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
କୂପେ ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ପାଂଡୁନଂଦନ ୩୫.
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେଇ କୁଆଁରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ସ୍ତଂଭେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଦେଵଂ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଃ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୩୫.
—ସେ ପରେ ଷ୍ଟମ୍ଭେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମମାଵାସ୍ଯାଂ ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୩୫.
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ, ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ର ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ,
ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ତୃପ୍ଯଂତି ତୃପ୍ତା ଯଚ୍ଛଂତି ଚାଶିଷଃ ୩୫.
ସେଠି ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ତୃପ୍ତି ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତି।