ସ୍ତ୍ରୀଭିରାରାଧିତା ଦାସ୍ଯେ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସୁପତିଂ ସୁତାନ୍ ୩୪.
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯଦି ମୋତେ ପୂଜନ କରିବେ, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ, ଭଲ ସ୍ୱାମୀ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇବି।
ଅର୍ଚଯିଷ୍ଯଂତି ମାଂ ଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈର୍ଵିଲେପନୈଃ ୩୪.
ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବେ—
ପିତରୌ ଶ୍ଵଶୁରୌ ପୁତ୍ରାନ୍ପତିଂ ସୌଭାଗ୍ଯସଂପଦଃ ୩୪.
ସେମାନେ ପିତାମାତା, ଶ୍ୱଶୁର-ଶ୍ୱଶ୍ୱା, ପୁଅ, ସ୍ୱାମୀ ଓ ବହୁତ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇବେ।
ସପ୍ତମଂ ଲଵଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତମଷ୍ଟମଂ ଚ ସୁଜୀରକମ୍ ୩୪.
ସପ୍ତମଟି ହେଉଛି ଲୁଣ, ଅଷ୍ଟମଟି ହେଉଛି ଭଲ ଜିରା।
ସୁଵର୍ମେନାଥ ସୌଗନ୍ଧ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ଶୁଭଫଲୈରପି ୩୪.
ସୁନା, ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଫଳ ସହିତ—
ମାଘେ ଵା କାର୍ତିକେ ଵାପି ଚୈତ୍ରେ ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯେତ୍ ମାମ୍ ୩୪.
ମାଘ, କାର୍ତ୍ତିକ କିମ୍ବା ଚୈତ୍ର ମାସରେ ସ୍ନାନ କରି ପରେ ମୋତେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଗିରିଜାଵାଚଂ ସାନଂଦଃ ପାର୍ଵତୀସୁତଃ ୩୪.
ଗିରିଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈର୍ମୋଦକୈଶ୍ଚ ପୂର୍ଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଭୋ ୩୪.
ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଥମେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ମିଠା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜି—
ଭ୍ରାତସ୍ତ୍ଵଯା ସ୍ଥାପିତେଽସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଯେ ନରାଃ ୩୪.
ଭାଇ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗରେ ମୋତେ ବସାଇଛ, ଏବଂ ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ଭକ୍ତ—
ଏଵମୁକ୍ତେ ଵିଘ୍ନରାଜ୍ଞା ପ୍ରତୀତେଽସ୍ଥାପଯଚ୍ଚ ତମ୍ ୩୪.
ବିଘ୍ନରାଜ ଏଭଳି କହି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ କୁମାରେଶଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚୈତାନ୍ଵରାଞ୍ଛିଵାତ୍ ୩୪.
ଏଭଳି କୁମାରେଶଙ୍କୁ ବସାଇ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିଲା।
ତସ୍ଥାଵଂଶେନ ତତ୍ରୈଵ କୁମାରେଶ୍ଵରସଂନିଧୌ ୩୪.
ସେ ତାଙ୍କ ବଂଶ ସହିତ କୁମାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେଠି ରହିଲେ।
ସଫଲା ସ୍ଵାମିଯାତ୍ରା ଚ ତେଷାଂ ଭଵତି ଭାରତ ୩୪.
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଯାତ୍ରା ସଫଳ ହୁଏ, ଭାରତ।
ଯତ୍ଫଲଂ ସ୍ଵାମିଯାତ୍ରାଯାଂ ତତ୍ଫଲଂ ସମାଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ୩୪.
ସ୍ୱାମୀଯାତ୍ରାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ନିମିତ୍ତୀକୃତ୍ଯ ଚାତ୍ମାନଂ ସାଧ୍ଵର୍ଥେ ଲିଂଗମର୍ଚିତମ୍ ୩୪.
ସେ ନିଜକୁ ଉପକରଣ ବାନ୍ଧି, ଧର୍ମ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଜପ୍ତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମାସଂ ମୁଚ୍ଯେତ ପାତକାତ୍ ୩୪.
ଏକ ମାସ ଧରି ପବିତ୍ରତା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ରେହି ଜପ କଲେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଶତସଂଖ୍ଯାବଲଂ ରାଜ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରଲୋକ ଚ ଭେଜିରେ ୩୪.
ସେମାନେ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ରାଜ୍ୟ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଲେଭେ କୁଠାରମୁଜ୍ଜହ୍ନେ ଯେନାର୍ଜୁନଭୁଜାନ୍ଯୁଧି ୩୪.
ଯେ କୁଠାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହସ୍ତକୁ କାଟିଥିଲେ, ସେଇ କୁଠାର ପାଇଥିଲେ।
ରାମେଶ୍ଵରମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ୩୪.
ଏଠାରେ ଥିବା ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ 'ରାମେଶ୍ୱର' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ପ୍ରୀତଃ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ରାମଶ୍ଚ କୁମାରେଶଶ୍ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ ୩୪.
ଫାଲ୍ଗୁନ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି କାମ କରାଯିବ, ରାମ ଓ କୁମାରେଶ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
କୁମାରେଶସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କୀର୍ତଯେଦ୍ଯସ୍ତଦଗ୍ରତଃ ୩୪.
ଯିଏ କୁମାରେଶଙ୍କର ମହିମା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିବେ—
ଅସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ତୁ ଯଃ ପଠେତ୍ ୩୪.
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ଯିଏ ପଢ଼ିବେ—
ଅସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଗୁର୍ଵିଣୀଂ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଯଦି ୩୪.
କିମ୍ବା ଗର୍ଭବତୀ ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ଶୁଣାଇଦେଇଲେ—
ଏତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପାପହରଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ଚାହ୍ଲାଦକାରକମ୍ ୩୪.
ଏହି ପୁଣ୍ୟ ପାପ ଦୂର କରେ, ଧର୍ମ ଦେଇଥାଏ ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ।
କୁମାରେଣ ସ୍ଥାପିତୋଽତ୍ର କୁମାରେଶସ୍ତତଃ ସୁରାଃ ୩୫.
ଏଠାରେ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁମାରେଶ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ଏହିକାରଣରୁ ଦେବତାମାନେ—
କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞାପଯଷ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ତ୍ଵାଂ ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୩୫.
ଆମେ ତୁମକୁ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଠିକ ଭାବେ ଶୁଣ।
ଜଯଂତି ଯେ ରଣେ ଶତ୍ରୂଂସ୍ତୈଃ କାର୍ଯଃ ସ୍ତଂଭଚିହ୍ନକଃ ୩୫.
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଜୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ନକ୍ଷିପାମ ଵଯଂ ଯାଵତ୍ତ୍ମନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି ୩୫.
ଆମେ ଏହାକୁ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ତୁମେ ଆମକୁ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ତସ୍ଯ ସ୍ତଂଭାଗ୍ରତସତଂ ଚ ସଂସ୍ଥାପଯ ଶିଵାତ୍ମଜ ୩୫.
ଶିବପୁତ୍ର, ସେଠାରେ ସ୍ତମ୍ଭ ପାଖରେ ଏହାକୁ ରଖ।
ତତୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସୁରଗଣାଃ ଶକ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସ୍ତଂଭମୁତ୍ତମମ୍ ୩୫.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ସ୍ତମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କଲେ।