ମମେଶ ଭୂତେଶ ମହେଶ୍ଵରୋସି କାମେଶ ଵାଗୀଶ ବଲେଶ ଧୀଶ ୩୪.
ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାୟକ, ମହାପ୍ରଭୁ; ଆଶାର ନାୟକ, ବାଣୀର ନାୟକ, ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ବୁଦ୍ଧିର ନାୟକ।
ଇତି ସଂସ୍ତୂଯ ଵରଦଂ ଶୂଲପାଣିମୁମାପତିମ୍ ୩୪.
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦାତା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ—
ଏଵଂ ଭକ୍ତିପରାକ୍ରାଂତମାତ୍ମଯୋଗ୍ଯଂ ସ୍ତଵଂ ଶିଵଃ ୩୪.
ଏଭଳି ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୋର ସ୍ୱଭାବକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଶିବ ଖୁସି ହେଲେ—
ତ୍ଵଯା ଦୁଃଖଂ ନ ସଂଚିଂତ୍ଯଂ ମମ ଭକ୍ତଵଧାତ୍ମକମ୍ ୩୪.
ତୁମେ ଦୁଃଖକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ବିନାଶ ମୋର ସ୍ୱଭାବ।
ଯେ ଚ ସାଯଂ ତଥା ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତେନ ସ୍ତଵେନ ମାମ୍ ୩୪.
ଯେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଓ ପ୍ରଭାତବେଳେ ତୁମେ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ମୋତେ ପଢନ୍ତି—
ନ ଵ୍ଯାଧିର୍ନ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ ଚୈଵେଷ୍ଟଵିଯୋଜନମ୍ ୩୪.
ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରୁ ବିୟୋଗ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ତଥାନ୍ଯାନପି ଦାସ୍ଯାମି ଵରାନ୍ପରମଦୁର୍ଲଭାନ୍ ୩୪.
ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଇଦେବି।
ମହୀସା ଗରକୂଲେ ତୁ ଯେ ମାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯଂତି ପୂଜଯା ୩୪.
ମହାସାଗର ଓ ନଦୀର ସଙ୍ଗମରେ ଯେମାନେ ମୋତେ ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—
ସରସ୍ଯତ୍ର ଚ ଯେ ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକରିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ ୩୪.
ଏବଂ ଯେମାନେ ସେଠାରେ ତାଳାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
କୁମାରେଶଂ ତୁ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୩୪.
ଯେମାନେ ମହୀସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ଭକ୍ତିସହ କୁମାରେଶ୍ୱର ଭାବେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି—
ଜାତିସ୍ମୃତିରିଯଂ ପୁତ୍ର ଯସ୍ଯାଂ ଜାତୌ ପ୍ରଜାଯତେ ୩୪.
ହେ ପୁତ୍ର, ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେଠି ଜନ୍ମସ୍ମୃତି ଉପଜେ।
ଯସ୍ମିନ୍କାଲେ ହ୍ଯନାଵୃଷ୍ଟିର୍ଜାଯତେ କୃତ୍ତିକାସୁତ ୩୪.
ହେ କୃତ୍ତିକାନନ୍ଦନ, ଯେତେବେଳେ ଅବର୍ଷା ହୁଏ—
ଏକରାତ୍ରଂ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵା ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ଚ ସପ୍ତ ଵା ୩୪.
ଏକ ରାତି, କିମ୍ବା ତିନି ରାତି, କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ରାତି, କିମ୍ବା ସାତ ରାତି—
କରଵୀରୈ ରକ୍ତପୁଷ୍ପୈର୍ଜପାପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥୈଵ ଚ ୩୪.
କରବୀର, ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଜପା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା—
ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ଣାଂଶ୍ଚୈଵ ତାପସାଞ୍ଛଂସିଵଵ୍ରତାନ୍ ୩୪.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଶିବବ୍ରତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାପସମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଭୂମିଦାନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ତତ୍ତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗଵାହ୍ନିକମ୍ ୩୪.
ତାପରେ ଭୂମି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରେ ଦିନକୁ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନୈଵ ଵିଧାନେନ କୃତେନ ତୁ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈଃ ୩୪.
ଏହି ପ୍ରକାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ କରିଲେ—
ଵିଵିଧୈଃ ପୂର୍ଯତେ ଧାନ୍ଯଃ ଶାଦ୍ଵଲୈଶ୍ଚ ଵସୁନ୍ଧରା ୩୪.
ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ ଓ ହରିତ ଘାସରେ ପୃଥିବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଧର୍ମଯୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ରାଜା ପରଚକ୍ରୈର୍ନ ପୀଡ୍ଯତେ ୩୪.
ଯେ ରାଜା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେ ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା କେବେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
କନ୍ଯାଦାନ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୩୪.
ସେ କନ୍ୟାଦାନର ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଫଲଂ ତସ୍ଯୋପଜାଯତେ ୩୪.
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେତ୍ତାଵଦ୍ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ୩୪.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନଶ୍ଟ ହେଉଅଯ୍ଯନ୍ତ ସେଠାରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମମାଵାସ୍ଯାଂ ସଂକ୍ରାଂତୌ ଵୈଧୃତେ ତଥା ୩୪.
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ବୈଧୃତି ଦିନରେ,
ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୋଭ୍ଯର୍ଚଯେନ୍ମାଂ ଚ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶ୍ରୃଣୁ ୩୪.
ଯେ କେହି ଏହି ସମୟରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେମିତି ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଶୁଣ।
ଯଚ୍ଚର୍ଚିତେଷୁ ଲିଂଗେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସ୍ଯାତ୍ଫଲଂ ଚ ତତ୍ ୩୪.
ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,
ନିଶ୍ଚିତଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯଃ କୁମାରେଶ୍ଵରସେଵଯା ୩୪.
ମଣିଷ କୁମାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରି ସେଇ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଇଥାଏ।
ପରଂ ପାଶୁପତଂ ଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯାତି ଲଯଂ ମଯି ୩୪.
ସେ ପରମ ପାଶୁପତ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ଶେଷରେ ମୋତେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯେନାଷ୍ଟଵିଧେନାତ୍ର କୋଶଃ ସାଧାରଣୋଽତ୍ର ଚ ୩୪.
ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟତାରେ ଯୁକ୍ତ ସାଧାରଣ ଧନଭଣ୍ଡାର ଅଛି।
ଅଘୋରେଣୈଵ ତତ୍ତୋଯଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ କାରଣେ ୩୪.
ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସେଇ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଦି ଧର୍ମସ୍ତଥା ସତ୍ଯମୀଶ୍ଵରୋଽତ୍ର ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ ୩୪.
ଯଦି ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟ ରହିଛି, ତେବେ ଏହି ତିନି ଜଗତରେ ଈଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି।