ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଯଥା ଵତ୍ସ ଵିଶ୍ଵନାଥୋଽସ୍ମି ସଂସ୍ଥିତଃ॥ ୩୪.
ହେ ବତ୍ସ, ଯେପରି ମୁଁ ବାରାଣସୀରେ ବିଶ୍ୱନାଥ ଭାବେ ବସିଛି, ସେପରି।
ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରେ ତଥା ସ୍ଥାସ୍ଯେ କୁମାରେଶ୍ଵରମଧ୍ଯତଃ॥ ୩୪.
ସେପରି, ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୁମାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରହିବି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ରୁଦ୍ରାଦ୍ଦେଵାନାଂ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତାଂ ଗୁହଃ ୩୪.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଗୁହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରବଣ କଲେ।
ନମଃ ଶିଵାଯାସ୍ତୁ ନିରାମଯାଯ ନମଃ ଶିଵାଯାସ୍ତୁ ମନୋମଯାଯ ୩୪.
ନିର୍ମଳ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଭଵାଯାସ୍ତୁ ଭଵୋଦ୍ଭଵାଯ ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଧ୍ଵସ୍ତମନୋଭଵାଯ ୩୪.
ଭବଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଭବନ୍ତୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମନୋଭବକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋସ୍ତୁ ଶର୍ଵାଯ ନମଃ ଶିଵାଯ ନମୋସ୍ତୁ ସିଦ୍ଧାଯ ପୁରାତନାଯ ୩୪.
ଶର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁରାତନ ଓ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନିସର୍ଗାତ୍ମକଭୂତିକାଯ ନମୋଽସ୍ତ୍ଵମେଯୋକ୍ଷମହର୍ଦ୍ଧିକାଯ ୩୪.
ସ୍ୱଭାବରେ ଧନ୍ୟତା ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽସ୍ତୁ ନାନାଭୁଵନାଧିକର୍ତ୍ରେ ନମୋଽସ୍ତୁ ଭକ୍ତାଭିମତପ୍ରଦାତ୍ରେ ୩୪.
ବିଭିନ୍ନ ଜଗତର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଅନଂତରୂପାଯ ସଦୈଵ ତୁଭ୍ଯମସହ୍ଯକୋପାଯ ସଦୈଵ ତୁଭ୍ଯମ୍ ୩୪.
ଅନେକ ରୂପରେ ଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର, ଅପରାଜିତ କ୍ରୋଧ ଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧାଯ ମହୌଷଧାଯ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ଵ୍ଯାଧିଗଣାପହାଯ ୩୪.
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାଔଷଧ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମମେଶ ଭୂତେଶ ମହେଶ୍ଵରୋସି କାମେଶ ଵାଗୀଶ ବଲେଶ ଧୀଶ ୩୪.
ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାୟକ, ମହାପ୍ରଭୁ; ଆଶାର ନାୟକ, ବାଣୀର ନାୟକ, ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ବୁଦ୍ଧିର ନାୟକ।
ଇତି ସଂସ୍ତୂଯ ଵରଦଂ ଶୂଲପାଣିମୁମାପତିମ୍ ୩୪.
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦାତା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ—
ଏଵଂ ଭକ୍ତିପରାକ୍ରାଂତମାତ୍ମଯୋଗ୍ଯଂ ସ୍ତଵଂ ଶିଵଃ ୩୪.
ଏଭଳି ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୋର ସ୍ୱଭାବକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଶିବ ଖୁସି ହେଲେ—
ତ୍ଵଯା ଦୁଃଖଂ ନ ସଂଚିଂତ୍ଯଂ ମମ ଭକ୍ତଵଧାତ୍ମକମ୍ ୩୪.
ତୁମେ ଦୁଃଖକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ବିନାଶ ମୋର ସ୍ୱଭାବ।
ଯେ ଚ ସାଯଂ ତଥା ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତେନ ସ୍ତଵେନ ମାମ୍ ୩୪.
ଯେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଓ ପ୍ରଭାତବେଳେ ତୁମେ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ମୋତେ ପଢନ୍ତି—
ନ ଵ୍ଯାଧିର୍ନ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ ଚୈଵେଷ୍ଟଵିଯୋଜନମ୍ ୩୪.
ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରୁ ବିୟୋଗ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ତଥାନ୍ଯାନପି ଦାସ୍ଯାମି ଵରାନ୍ପରମଦୁର୍ଲଭାନ୍ ୩୪.
ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଇଦେବି।
ମହୀସା ଗରକୂଲେ ତୁ ଯେ ମାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯଂତି ପୂଜଯା ୩୪.
ମହାସାଗର ଓ ନଦୀର ସଙ୍ଗମରେ ଯେମାନେ ମୋତେ ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—
ସରସ୍ଯତ୍ର ଚ ଯେ ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକରିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ ୩୪.
ଏବଂ ଯେମାନେ ସେଠାରେ ତାଳାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
କୁମାରେଶଂ ତୁ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୩୪.
ଯେମାନେ ମହୀସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ଭକ୍ତିସହ କୁମାରେଶ୍ୱର ଭାବେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି—
ଜାତିସ୍ମୃତିରିଯଂ ପୁତ୍ର ଯସ୍ଯାଂ ଜାତୌ ପ୍ରଜାଯତେ ୩୪.
ହେ ପୁତ୍ର, ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେଠି ଜନ୍ମସ୍ମୃତି ଉପଜେ।
ଯସ୍ମିନ୍କାଲେ ହ୍ଯନାଵୃଷ୍ଟିର୍ଜାଯତେ କୃତ୍ତିକାସୁତ ୩୪.
ହେ କୃତ୍ତିକାନନ୍ଦନ, ଯେତେବେଳେ ଅବର୍ଷା ହୁଏ—
ଏକରାତ୍ରଂ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵା ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ଚ ସପ୍ତ ଵା ୩୪.
ଏକ ରାତି, କିମ୍ବା ତିନି ରାତି, କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ରାତି, କିମ୍ବା ସାତ ରାତି—
କରଵୀରୈ ରକ୍ତପୁଷ୍ପୈର୍ଜପାପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥୈଵ ଚ ୩୪.
କରବୀର, ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଜପା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା—
ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ଣାଂଶ୍ଚୈଵ ତାପସାଞ୍ଛଂସିଵଵ୍ରତାନ୍ ୩୪.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଶିବବ୍ରତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାପସମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଭୂମିଦାନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ତତ୍ତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗଵାହ୍ନିକମ୍ ୩୪.
ତାପରେ ଭୂମି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରେ ଦିନକୁ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନୈଵ ଵିଧାନେନ କୃତେନ ତୁ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈଃ ୩୪.
ଏହି ପ୍ରକାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ କରିଲେ—
ଵିଵିଧୈଃ ପୂର୍ଯତେ ଧାନ୍ଯଃ ଶାଦ୍ଵଲୈଶ୍ଚ ଵସୁନ୍ଧରା ୩୪.
ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ ଓ ହରିତ ଘାସରେ ପୃଥିବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଧର୍ମଯୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ରାଜା ପରଚକ୍ରୈର୍ନ ପୀଡ୍ଯତେ ୩୪.
ଯେ ରାଜା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେ ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା କେବେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
କନ୍ଯାଦାନ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୩୪.
ସେ କନ୍ୟାଦାନର ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।