ଯସ୍ତୁ ପୁଷ୍ପଗୃହଂ କୁର୍ଯାନ୍ନରଃ ଶୁଦ୍ଧାଶଯୋ ଭଵେତ୍ ୩୪.
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଫୁଲ ଘର ବନାଏ, ସେ ଶୁଧ୍ଧ ମନର ଲୋକ ହୁଏ।
ଭୂଷଣାଂବରଦାନେନ ନରୋ ଭଵତି ଭୋଗଭାକ୍ ୩୪.
ଭୂଷଣ ଓ ପୋଶାକ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ଭୋଗବାନ୍ତ ହୁଏ।
ରମ୍ଯଂ ଵିତାନଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛତ୍ରୁଭିର୍ନାଭୂଯତେ ୩୪.
ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ଛତା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ଶଂଖଘଂଟାପ୍ରଦାନେନ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଭଵତି ଶବ୍ଦଵାନ୍ ୩୪.
ଶଂଖ ଓ ଘଣ୍ଟା ଦାନ କଲେ, ଲୋକେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମଧୁର କଥା କହିପାରିବା ହୁଏ।
ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଣାମଂ ଚ କୃତ୍ଵା ଜାଯେନ୍ମହାକୁଲେ ୩୪.
ନମସ୍କାର କରିବା ଓ ଶିର ନମାଇବା ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ଉଚ୍ଚ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଵିମୁଚ୍ଯତେ ମନୋମୋହୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ମାଂ ନରଃ ୩୪.
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନର ଭ୍ରମ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଆରାର୍ତିକଂ ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵା ଅର୍ତିହୀନଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୩୪.
ଆରତି ଦେଖାଇବା ପରେ, ଲୋକେ ଦୁଃଖ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵାଥ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଦାନଂ ଲିଂଗସ୍ଯ ସଂନିଧୌ ୩୪.
ଲିଙ୍ଗର ସାମ୍ନାରେ ଶିର ନମାଇ ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ, ଲୋକେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଣାମାତ୍ପଂଚଦଶ ଚ ସ୍ନାନାଦ୍ଵିଂଶତିଂ ପୂଜଯା ୩୪.
ନମସ୍କାର କରିଲେ ପନ୍ଦରଟି, ସ୍ନାନ କଲେ କୁଡିଟି, ପୂଜା କଲେ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ କୁମାରାତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି ୩୪.
ହେ କୁମାର, ଯେପରି ମୁଁ କହିଛି, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ।
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଯଥା ଵତ୍ସ ଵିଶ୍ଵନାଥୋଽସ୍ମି ସଂସ୍ଥିତଃ॥ ୩୪.
ହେ ବତ୍ସ, ଯେପରି ମୁଁ ବାରାଣସୀରେ ବିଶ୍ୱନାଥ ଭାବେ ବସିଛି, ସେପରି।
ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରେ ତଥା ସ୍ଥାସ୍ଯେ କୁମାରେଶ୍ଵରମଧ୍ଯତଃ॥ ୩୪.
ସେପରି, ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୁମାରେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରହିବି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ରୁଦ୍ରାଦ୍ଦେଵାନାଂ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତାଂ ଗୁହଃ ୩୪.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଗୁହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରବଣ କଲେ।
ନମଃ ଶିଵାଯାସ୍ତୁ ନିରାମଯାଯ ନମଃ ଶିଵାଯାସ୍ତୁ ମନୋମଯାଯ ୩୪.
ନିର୍ମଳ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଭଵାଯାସ୍ତୁ ଭଵୋଦ୍ଭଵାଯ ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଧ୍ଵସ୍ତମନୋଭଵାଯ ୩୪.
ଭବଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଭବନ୍ତୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମନୋଭବକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋସ୍ତୁ ଶର୍ଵାଯ ନମଃ ଶିଵାଯ ନମୋସ୍ତୁ ସିଦ୍ଧାଯ ପୁରାତନାଯ ୩୪.
ଶର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁରାତନ ଓ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନିସର୍ଗାତ୍ମକଭୂତିକାଯ ନମୋଽସ୍ତ୍ଵମେଯୋକ୍ଷମହର୍ଦ୍ଧିକାଯ ୩୪.
ସ୍ୱଭାବରେ ଧନ୍ୟତା ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽସ୍ତୁ ନାନାଭୁଵନାଧିକର୍ତ୍ରେ ନମୋଽସ୍ତୁ ଭକ୍ତାଭିମତପ୍ରଦାତ୍ରେ ୩୪.
ବିଭିନ୍ନ ଜଗତର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଅନଂତରୂପାଯ ସଦୈଵ ତୁଭ୍ଯମସହ୍ଯକୋପାଯ ସଦୈଵ ତୁଭ୍ଯମ୍ ୩୪.
ଅନେକ ରୂପରେ ଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର, ଅପରାଜିତ କ୍ରୋଧ ଥିବା ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧାଯ ମହୌଷଧାଯ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ଵ୍ଯାଧିଗଣାପହାଯ ୩୪.
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାଔଷଧ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମମେଶ ଭୂତେଶ ମହେଶ୍ଵରୋସି କାମେଶ ଵାଗୀଶ ବଲେଶ ଧୀଶ ୩୪.
ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାୟକ, ମହାପ୍ରଭୁ; ଆଶାର ନାୟକ, ବାଣୀର ନାୟକ, ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ବୁଦ୍ଧିର ନାୟକ।
ଇତି ସଂସ୍ତୂଯ ଵରଦଂ ଶୂଲପାଣିମୁମାପତିମ୍ ୩୪.
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦାତା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ—
ଏଵଂ ଭକ୍ତିପରାକ୍ରାଂତମାତ୍ମଯୋଗ୍ଯଂ ସ୍ତଵଂ ଶିଵଃ ୩୪.
ଏଭଳି ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୋର ସ୍ୱଭାବକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଶିବ ଖୁସି ହେଲେ—
ତ୍ଵଯା ଦୁଃଖଂ ନ ସଂଚିଂତ୍ଯଂ ମମ ଭକ୍ତଵଧାତ୍ମକମ୍ ୩୪.
ତୁମେ ଦୁଃଖକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ବିନାଶ ମୋର ସ୍ୱଭାବ।
ଯେ ଚ ସାଯଂ ତଥା ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତେନ ସ୍ତଵେନ ମାମ୍ ୩୪.
ଯେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଓ ପ୍ରଭାତବେଳେ ତୁମେ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ମୋତେ ପଢନ୍ତି—
ନ ଵ୍ଯାଧିର୍ନ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ ଚୈଵେଷ୍ଟଵିଯୋଜନମ୍ ୩୪.
ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରୁ ବିୟୋଗ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ତଥାନ୍ଯାନପି ଦାସ୍ଯାମି ଵରାନ୍ପରମଦୁର୍ଲଭାନ୍ ୩୪.
ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଇଦେବି।
ମହୀସା ଗରକୂଲେ ତୁ ଯେ ମାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯଂତି ପୂଜଯା ୩୪.
ମହାସାଗର ଓ ନଦୀର ସଙ୍ଗମରେ ଯେମାନେ ମୋତେ ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—
ସରସ୍ଯତ୍ର ଚ ଯେ ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକରିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ ୩୪.
ଏବଂ ଯେମାନେ ସେଠାରେ ତାଳାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
କୁମାରେଶଂ ତୁ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୩୪.
ଯେମାନେ ମହୀସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ଭକ୍ତିସହ କୁମାରେଶ୍ୱର ଭାବେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି—