ତତୋ ଵୈଶାଖମାସସ୍ଯ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ଶୁଭେ ଦିନେ ୩୪.
ତାପରେ ବୈଶାଖ ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଶୁଭ ଦିନରେ—
ଜଗୁର୍ଗଂଧର୍ଵପତଯୋ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ ୩୪.
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥୋଦକୈଃ ସ୍ନାପ୍ଯ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଭକ୍ତିସଂଯୁତଃ ୩୪.
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ଭକ୍ତିସହିତ, ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଇଲା।
ପୂଜାକାଲେ ସ୍ଵଯଂ ତତ୍ର ଲିଂଗମଧ୍ଯେସ୍ଥିତୋ ହରଃ ୩୪.
ପୂଜା ସମୟରେ, ହର ନିଜେ ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ପୂଜଯନ୍ପ୍ରାହ ସ୍କଂଦୋ ଭକ୍ତିପରିପ୍ଲୁତଃ ୩୪.
ତାପରେ, ଭକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ କହିଲେ।
ମମ ଯଃ ସ୍ଥାପଯେଲ୍ଲିଂଗଂ ଶୁଭଂ ସଦ୍ମ ଚ କାରଯେତ୍ ୩୪.
ଯେଉଁଠି ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ ଏବଂ ଘର ବନାଏ, ସେ...
ମମ ସଦ୍ମ ସୁଧାଶୁଭ୍ରଂ ଯାଵତ୍ସଂଖ୍ଯଂ କରୋତି ଯଃ ୩୪.
ଯେଉଁଠି ମୋର ଘର ଦୁଧ ପରି ଧଳା ଏବଂ ଯେତେ ଥରି ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେ...
ଧ୍ଵଜଭୂତୋ ଧ୍ଵଜଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପାପଃ ସ୍ଯାତ୍ପତାକଯା ୩୪.
ଝଣ୍ଡା ଦେଇ ଧ୍ୱଜ ରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ସେ ପତାକା ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ରଜଃସଂଶୋଧନଂ କୃତ୍ଵା ନରୋ ରୋଗୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ୩୪.
ଧୂଳିକୁ ଶୁଧ୍ଧ କଲେ, ମଣିଷ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପୁଷ୍ପକ୍ଷୀରାଦି ଭିର୍ଦତ୍ତୈସ୍ତିଲାଭୋଽକ୍ଷତଦର୍ଭକୈଃ ୩୪.
ଫୁଲ, ଖୀର, ଏବଂ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ, ତିଳ, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଓ ଦର୍ଭା ଦେଇ ଦାନ କଲେ...
ଘୃତେନ ହତପାପଃ ସ୍ଯାନ୍ମଧୁନା ସୁଭଗୋ ଭଵେତ୍ ୩୪.
ଘିଅ ଦାନ କଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ; ମଧ ଦେଇଲେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୁଏ।
ପାନୀଯଦଧିଦୁଗ୍ଧାଦ୍ଯୈଃ କ୍ରମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ ଫଲମ୍ ୩୪.
ପାଣି, ଦହି, ଦୁଧ ଏବଂ ଏପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଦାନ କଲେ, ଫଳ ଦଶଗୁଣା ହୁଏ।
କପିଲାପଂଚଗଵ୍ଯେନ ସୁରସିଂଧୁଜଲେନ ଵା ୩୪.
କପିଳା ଗାଈର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦେଇ କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀର ଜଳ ଦେଇ...
କୁଶୋଦକାଦ୍ଗଂଧଜଲଂ ତସ୍ମାତ୍ତୀର୍ଥୋଦକଂ ଵରମ୍ ୩୪.
କୁଶ ଜଳ କିମ୍ବା ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଭଳି, ତୀର୍ଥର ପବିତ୍ର ଜଳ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
କପିଲାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଦାପ୍ନୋତି ତତ୍ଫଲଂ କଲଶେ ପୃଥକ୍ ୩୪.
କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ଫଳ ଗାଈକୁ କଳଶରେ ଦେଲେ ଅଲଗା ଭାବେ ମିଳେ।
ଶ୍ରୀଖଂଡାଗରୁକାଶ୍ମୀରଶଶିନଃ କ୍ରମଶୋଽଧିକାଃ ୩୪.
ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କଶ୍ମୀର କୁମ୍କୁମ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକାଁତ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅନ୍ୟଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ପ୍ରଶସ୍ତୋ ଗୁଗ୍ଲୁଲୋ ଧୂପସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଚଂଦ୍ରୋଽଗରୁର୍ଵରଃ ୩୪.
ଗୁଗୁଳୁ ଧୂପ ପ୍ରଶଂସିତ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରକାଁତ ଓ ଅଗରୁ ସବୁଠାରୁ ଭଲ।
ଦୀପଦଃ କୀର୍ତିମାପ୍ନୋତି ଚକ୍ଷୁରୁତ୍ତମମେଵ ଚ ୩୪.
ଦୀପ ଦେଇଥିବା ଲୋକ କୀର୍ତି ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ପାଏ।
ପୁଷ୍ପେଣ ହେମକର୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରବଦ୍ଧେନ ଦ୍ଵିସଂଗୁଣମ୍ ୩୪.
ସୁନା କଣରେ ଫୁଲ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ, ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ହୁଏ।
ଅଖଂଡୈର୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପୈର୍ଵା ଵିଵିଧୈରପି ୩୪.
ଅଖଣ୍ଡ ବିଲ୍ୱ ପତ୍ର କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଦେଇ...
ଯସ୍ତୁ ପୁଷ୍ପଗୃହଂ କୁର୍ଯାନ୍ନରଃ ଶୁଦ୍ଧାଶଯୋ ଭଵେତ୍ ୩୪.
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଫୁଲ ଘର ବନାଏ, ସେ ଶୁଧ୍ଧ ମନର ଲୋକ ହୁଏ।
ଭୂଷଣାଂବରଦାନେନ ନରୋ ଭଵତି ଭୋଗଭାକ୍ ୩୪.
ଭୂଷଣ ଓ ପୋଶାକ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ଭୋଗବାନ୍ତ ହୁଏ।
ରମ୍ଯଂ ଵିତାନଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛତ୍ରୁଭିର୍ନାଭୂଯତେ ୩୪.
ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ଛତା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ଶଂଖଘଂଟାପ୍ରଦାନେନ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଭଵତି ଶବ୍ଦଵାନ୍ ୩୪.
ଶଂଖ ଓ ଘଣ୍ଟା ଦାନ କଲେ, ଲୋକେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମଧୁର କଥା କହିପାରିବା ହୁଏ।
ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଣାମଂ ଚ କୃତ୍ଵା ଜାଯେନ୍ମହାକୁଲେ ୩୪.
ନମସ୍କାର କରିବା ଓ ଶିର ନମାଇବା ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ଉଚ୍ଚ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଵିମୁଚ୍ଯତେ ମନୋମୋହୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ମାଂ ନରଃ ୩୪.
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନର ଭ୍ରମ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଆରାର୍ତିକଂ ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵା ଅର୍ତିହୀନଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୩୪.
ଆରତି ଦେଖାଇବା ପରେ, ଲୋକେ ଦୁଃଖ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵାଥ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଦାନଂ ଲିଂଗସ୍ଯ ସଂନିଧୌ ୩୪.
ଲିଙ୍ଗର ସାମ୍ନାରେ ଶିର ନମାଇ ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ, ଲୋକେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଣାମାତ୍ପଂଚଦଶ ଚ ସ୍ନାନାଦ୍ଵିଂଶତିଂ ପୂଜଯା ୩୪.
ନମସ୍କାର କରିଲେ ପନ୍ଦରଟି, ସ୍ନାନ କଲେ କୁଡିଟି, ପୂଜା କଲେ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ କୁମାରାତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି ୩୪.
ହେ କୁମାର, ଯେପରି ମୁଁ କହିଛି, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ।