ତେନାପି ପରମା ପ୍ରୀତିର୍ମମ ଜାତା ତଵୋପରି ୩୩.
ଏହି କାରଣରୁ ମୋର ତୁମ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମିଛି।
ତତ୍ତ୍ଥା ନାନ୍ଯଥା କିଂଚିଦତ୍ର ପ୍ରୋକ୍ତଂ ହି ଵିଷ୍ଣୁନା ୩୩.
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅନ୍ୟ କିଛି କହିନାହାନ୍ତି।
ନାଵଯୋରଂତରଂ କିଂଚିଦ୍ଦୀପଯୋରିଵ ସୁଵ୍ରତ ୩୩.
ହେ ସୁବ୍ରତ, ଦୁଇଟି ଦୀପ ଭଳି ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ତଫାତ ନାହିଁ।
ଇତି ସ୍କନ୍ଦ ଵିଜାନାତି ସ ମଦ୍ଭକ୍ତୋନ୍ଯଥା ନ ହି॥ ୩୩.
ଏଭଳି ହେବାକୁ ସ୍କନ୍ଦ ଜାଣେ; ସେ ମୋର ଭକ୍ତ, ଅନ୍ୟ ଭାବେ ନୁହେଁ।
ଏଵମେଵାସ୍ମି ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଶଂକର॥ ୩୩.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ତୁମେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜାଣେ, ହେ ଶଙ୍କର।
ଯଚ୍ଚ ଲିଂଗକୃତେ ପ୍ରାହ ହରିର୍ମାଂ ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ ୩୩.
ଧର୍ମପ୍ରିୟ ହରି ଯେଉଁ କଥା ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ—
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵପାପା ପହଂ ତତଃ ୩୩.
ମୁଁ ସେହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଯତ୍ର ନିଃସତ୍ତ୍ଵସତ୍ଯକ୍ତଃ ଶକ୍ତ୍ଯାଽସୁରୋଽଭଵତ୍ ୩୩.
ଦ୍ୱିତୀୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ନିର୍ଜୀବ ଅସୁର ଥିଲେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମାହୂଯ ପ୍ରାହ ପାଵକିଃ ୩୩.
ଏପରି କହି ପାବକ ଵିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଵଚନାଦ୍ବାହୁଲେଯସ୍ଯ ନିର୍ମମେ ଦେଵଵର୍ଦ୍ଧକିଃ ୩୩.
ବାହୁଳେୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦେବଶିଳ୍ପୀ ତାହା ତିଆରି କଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ଶଂକରେଣ ଚ ୩୩.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶଙ୍କର ସହିତ,
ପ୍ରତିଜ୍ଞେଶ୍ଵରମିତ୍ଯେଵ ଲିଂଗଂ ପରମଶୋଭନମ୍ ୩୩.
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ 'ପ୍ରତିଜ୍ଞେଶ୍ୱର' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ।
ପୂଜାଂ ଚ ଜାଗରଂ କୃତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯେତ୍ପାରୁଷ୍ଯପାପତଃ ୩୩.
ଏଠାରେ ପୂଜା ଓ ଜାଗରଣ କଲେ, କଠୋରତାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଲିଂଗଂ ତୁ ଵହ୍ନିକୋଣାଶ୍ରିତଂ ତଥା ୩୩.
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ବହ୍ନିକୋଣରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।
କପାଲେଶ୍ଵରମିତ୍ଯେଵ ଲିଂଗଂ ପାପାପହଂ ଶୁଭମ୍ ୩୩.
ସେ ଲିଙ୍ଗ 'କପାଳେଶ୍ୱର' ବୋଲି ଖ୍ୟାତ, ଶୁଭ ଓ ପାପ ନାଶ କରେ।
କପାଲେଶ୍ଵରସାଂନିଧ୍ଯଂ ଦେଵୀଂ କାପାଲିକେଶ୍ଵରୀମ୍ ୩୩.
କପାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ଦେବୀ କପାଳିକେଶ୍ୱରୀ।
ପାତାଲଗଂଗା ଯତ୍ରାସ୍ତିଂ ସର୍ଵପାପହରା ଶିଵା ୩୩.
ସେଠାରେ ପାତାଳଗଙ୍ଗା ଅଛି, ଯାହା ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତଦା ତୋଯଂ ତାରକାଯ ସହିତଃ ସର୍ଵଦୈଵତୈଃ॥ ୩୩.
ତାପରେ, ତାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଜଳ ଥିଲା।
କାଶ୍ଯପେଯାଯ ଵଜ୍ରାଂଗତନଯାଯ ମହାତ୍ମନେ ୩୩.
ସେହି ଜଳ ବଜ୍ରାଙ୍ଗଙ୍କ ପୁଅ ମହାତ୍ମା କାଶ୍ୟପେୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରାହ ସ୍କଂଦସ୍ଯ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତଃ ସ୍ନାତ୍ଵୋପୋଷ୍ଯ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କପାଲେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରୀମ୍॥ ୩୩.
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର, ସ୍କନ୍ଦ ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ସ୍ନାନ, ଉପବାସ ଓ କପାଳେଶ୍ୱର ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ।
ତେଜୋଵଧସମୁଦ୍ଭୂତପାତକେନ ସ ମୁଚ୍ଯତେ॥ ୩୩.
ଯିଏ ତେଜସ୍ୱୀ ହତ୍ୟାର ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ସେ ଏଠାରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଅସ୍ଯାମେଵ ତିଥୌ ସୋମଃ ଶିଵଯୋଗଶ୍ଚ ତୈତିଲମ୍ ସ୍ନାତ୍ଵାତ୍ର ସଶରୀରୋ ଵୈ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜୀଷ୍ଯତି॥ ୩୩.
ଏହି ତିଥିରେ ସୋମ ଓ ଶିବଯୋଗ ହୁଏ; ଏଠାରେ ଦେହ ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ, ଲୋକେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବେ।
କପାଲେଶସ୍ଯ ସାଂନିଧ୍ଯେ ଶକ୍ତିଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ହି କୀର୍ତ୍ଯତେ ୩୩.
କପାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଶକ୍ତିର ଭଙ୍ଗ ଘଟିଥିବା କଥା କୁହାଯାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୁଦ୍ରଵାକ୍ଯଂ ସ୍କଂଦଃ ପ୍ରୀତୋଽଭଵଦ୍ଭୃଶମ୍ ୩୩.
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ସ୍କନ୍ଦ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତତସ୍ତୃତୀଯଲିଂଗସ୍ଯ ଚିକୀର୍ଷୁ ସ୍ଥାପନଂ ଗୁହମ୍ ୩୪.
ତାପରେ, ତୃତୀୟ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଗୁହା—
ଯଦ୍ଯପ୍ଯେତଚ୍ଛୁଭଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵଦୋଷଵିଵର୍ଜିତମ୍ ୩୪.
ଯଦ୍ୟପି ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ—
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ଵଦୋଷଵିମୁକ୍ତଂ ନିର୍ମମେ ସ୍ଵଯମ୍ ୩୪.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କରି ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତତ୍ର ସ୍କଂଦସ୍ଯ ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ସର୍ଵଦେଵୈର୍ନିନିର୍ମିତମ୍ ୩୪.
ସେଠାରେ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହାକୁ ତିଆରି କଲେ।
ଗଂଗାଦିକାନି ତୀର୍ଥାନି ଯାନି ପ୍ରୋଚୁର୍ଦିଵୌକସଃ ୩୪.
ଗଙ୍ଗା ଆଦି ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେବତାମାନେ କହିଥିଲେ—
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ତାନ୍ଯୂଚୁଃ ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ଶରଜନ୍ମନଃ ଗାଧିପୁତ୍ରାଦିଭିର୍ଵିପ୍ରୈସ୍ତର୍ପଯାମାସ ସଂଯୁତଃ॥ ୩୪.
‘ଏମିତି ହେଉ,’ ବୋଲି ସେମାନେ କହିଲେ, ଶରଜନ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ, ଗାଧିର ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ତିନି ତର୍ପଣ କଲେ।