ଲିଂଗସ୍ଯ କ୍ରିଯତେ ଯଚ୍ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵପ୍ରୀତିଦମ୍ ୩୩.
ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଯେଉଁ କିଛି କରାଯାଏ, ସେସବୁ ବିଶ୍ୱକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।
ସ ସର୍ଵପାପନିର୍ମୁକ୍ତୋ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ପ୍ରମୋଦତେ ୩୩.
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତଚ୍ଚ ସ୍ଥାପଯତୋ ଲିଂଗଂ ଶିଵସ୍ଯ ଶୁଭଲକ୍ଷଣମ୍ ୩୩.
ଏବଂ ସେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରେ, ତାହା ଶିବଙ୍କର ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରିଥାଏ।
ତଥୈଵ ସର୍ଵଜଗତାଂ ମୁଖଂ ଲିଂଗଂ ନ ସଂଶଯଃ ୩୩.
ଏଭଳି, ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅତୀତଂ ଚ ତଥାଗାମି କୁଲାନାଂ ତାରଯେଚ୍ଛତମ୍ ୩୩.
ଏଭଳି ଉପାୟରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଶତ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
କୃତମାଯତନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରମାଚ୍ଛତଗୁଣଂ ଫଲମ୍ ୩୩.
ଯଦି ସେ ଏକ ଦେଉଳ ତିଆରି କରେ, ସମୟକ୍ରମେ ଶତଗୁଣ ଫଳ ପାଏ।
ଆକଲ୍ପାଂତଂ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମୋଦତେ ରୁଦ୍ରଵତ୍ସୁଖୀ ୩୩.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଖୁସିରେ, ଏହି କଳ୍ପର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତସ୍ମାଦତ୍ର ମହାସେନ ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାପିତୁମର୍ହସି ୩୩.
ଏହିକାରଣରୁ, ମହାସେନ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ବ୍ରଵୀତୁ ମହା ସେନ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୩୩.
ଏହି କଥା ମହାସେନ ନିଜେ କହୁନ୍ତୁ, କାରଣ ମହେଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ସାକ୍ଷୀ ଅଟୁଟ।
ମହାଦେଵୋ ହ୍ଯଥାଲିଂଗ୍ଯ ସ୍କନ୍ଦଂ ଵଚନବ୍ରଵୀତ୍ ୩୩.
ତାପରେ ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ,
ତେନାପି ପରମା ପ୍ରୀତିର୍ମମ ଜାତା ତଵୋପରି ୩୩.
ଏହି କାରଣରୁ ମୋର ତୁମ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମିଛି।
ତତ୍ତ୍ଥା ନାନ୍ଯଥା କିଂଚିଦତ୍ର ପ୍ରୋକ୍ତଂ ହି ଵିଷ୍ଣୁନା ୩୩.
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅନ୍ୟ କିଛି କହିନାହାନ୍ତି।
ନାଵଯୋରଂତରଂ କିଂଚିଦ୍ଦୀପଯୋରିଵ ସୁଵ୍ରତ ୩୩.
ହେ ସୁବ୍ରତ, ଦୁଇଟି ଦୀପ ଭଳି ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ତଫାତ ନାହିଁ।
ଇତି ସ୍କନ୍ଦ ଵିଜାନାତି ସ ମଦ୍ଭକ୍ତୋନ୍ଯଥା ନ ହି॥ ୩୩.
ଏଭଳି ହେବାକୁ ସ୍କନ୍ଦ ଜାଣେ; ସେ ମୋର ଭକ୍ତ, ଅନ୍ୟ ଭାବେ ନୁହେଁ।
ଏଵମେଵାସ୍ମି ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଶଂକର॥ ୩୩.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ତୁମେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜାଣେ, ହେ ଶଙ୍କର।
ଯଚ୍ଚ ଲିଂଗକୃତେ ପ୍ରାହ ହରିର୍ମାଂ ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ ୩୩.
ଧର୍ମପ୍ରିୟ ହରି ଯେଉଁ କଥା ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ—
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵପାପା ପହଂ ତତଃ ୩୩.
ମୁଁ ସେହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଯତ୍ର ନିଃସତ୍ତ୍ଵସତ୍ଯକ୍ତଃ ଶକ୍ତ୍ଯାଽସୁରୋଽଭଵତ୍ ୩୩.
ଦ୍ୱିତୀୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ନିର୍ଜୀବ ଅସୁର ଥିଲେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମାହୂଯ ପ୍ରାହ ପାଵକିଃ ୩୩.
ଏପରି କହି ପାବକ ଵିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଵଚନାଦ୍ବାହୁଲେଯସ୍ଯ ନିର୍ମମେ ଦେଵଵର୍ଦ୍ଧକିଃ ୩୩.
ବାହୁଳେୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦେବଶିଳ୍ପୀ ତାହା ତିଆରି କଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ଶଂକରେଣ ଚ ୩୩.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶଙ୍କର ସହିତ,
ପ୍ରତିଜ୍ଞେଶ୍ଵରମିତ୍ଯେଵ ଲିଂଗଂ ପରମଶୋଭନମ୍ ୩୩.
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ 'ପ୍ରତିଜ୍ଞେଶ୍ୱର' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ।
ପୂଜାଂ ଚ ଜାଗରଂ କୃତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯେତ୍ପାରୁଷ୍ଯପାପତଃ ୩୩.
ଏଠାରେ ପୂଜା ଓ ଜାଗରଣ କଲେ, କଠୋରତାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଲିଂଗଂ ତୁ ଵହ୍ନିକୋଣାଶ୍ରିତଂ ତଥା ୩୩.
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ବହ୍ନିକୋଣରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।
କପାଲେଶ୍ଵରମିତ୍ଯେଵ ଲିଂଗଂ ପାପାପହଂ ଶୁଭମ୍ ୩୩.
ସେ ଲିଙ୍ଗ 'କପାଳେଶ୍ୱର' ବୋଲି ଖ୍ୟାତ, ଶୁଭ ଓ ପାପ ନାଶ କରେ।
କପାଲେଶ୍ଵରସାଂନିଧ୍ଯଂ ଦେଵୀଂ କାପାଲିକେଶ୍ଵରୀମ୍ ୩୩.
କପାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ଦେବୀ କପାଳିକେଶ୍ୱରୀ।
ପାତାଲଗଂଗା ଯତ୍ରାସ୍ତିଂ ସର୍ଵପାପହରା ଶିଵା ୩୩.
ସେଠାରେ ପାତାଳଗଙ୍ଗା ଅଛି, ଯାହା ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତଦା ତୋଯଂ ତାରକାଯ ସହିତଃ ସର୍ଵଦୈଵତୈଃ॥ ୩୩.
ତାପରେ, ତାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଜଳ ଥିଲା।
କାଶ୍ଯପେଯାଯ ଵଜ୍ରାଂଗତନଯାଯ ମହାତ୍ମନେ ୩୩.
ସେହି ଜଳ ବଜ୍ରାଙ୍ଗଙ୍କ ପୁଅ ମହାତ୍ମା କାଶ୍ୟପେୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରାହ ସ୍କଂଦସ୍ଯ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତଃ ସ୍ନାତ୍ଵୋପୋଷ୍ଯ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କପାଲେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରୀମ୍॥ ୩୩.
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର, ସ୍କନ୍ଦ ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ସ୍ନାନ, ଉପବାସ ଓ କପାଳେଶ୍ୱର ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ।