ଯଜ୍ଞାଦିକାଶ୍ଚ ଯେ ଧର୍ମା ଵିନା ଯସ୍ଯାର୍ଚନଂ ଵୃଥା ୩୩.
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଛଡ଼ି, ସେସବୁ କାମ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
କ୍ଷୋଣୀ ରଥୋ ଵିଧିର୍ଯଂତା ଶରୋଽହଂ ମନ୍ଦରୋ ଧନୁଃ ୩୩.
ଏହି ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ରଥ, ଭାଗ୍ୟ ହେଉଛି ସାରଥି, ମୁଁ ହେଉଛି ଶର, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ହେଉଛି ଧନୁ।
ଆରାଧନଂ ତସ୍ଯ କେଚିଦ୍ଯୋଗମାର୍ଗେଣ କୁର୍ଵତେ ୩୩.
କେହି କେହି ଯୋଗ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଆରାଧନା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତସ୍ଯାର୍ଚଯେଲ୍ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତୀ ଯ ଇଚ୍ଛତି ୩୩.
ଏହିଠାରୁ, ଯେଉଁଠି ଭୋଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଅଭୂଦ୍ଯସ୍ଯ ପରିଚ୍ଛେଦେ ନାଲମାଵାଂ ବଭୂଵିଵ ୩୩.
ତାଙ୍କୁ ମାପିବାରେ କୌଣସି ସୀମା ମିଳିଲା ନାହିଁ; ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରିଲୁ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗମିତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵୈ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୩୩.
ଏହିକାରଣରୁ, ଦେବତାମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଲିଙ୍ଗକୁ କହିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯଂତଂ ତେନେଦଂ ତର୍ପିତଂ ଜଗତ୍ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ଯାଏଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୃପ୍ତି ପାଏ।
ତର୍ପିତଂ ତେନ ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଯାତ୍ସୁଧଯା ପିତୃଭିଃ ସମମ୍ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ପିତୃମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତି ପାଏ।
ତେନ ସଂପୂଜିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ସକଲଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପୂଜିତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭୋଜିତଂ ତେନ ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଯାଲ୍ଲିଂଗସ୍ଯୈଵଂ ଫଲଂ ମହତ୍ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପୋଷିତ ହୁଏ; ଏହା ହେଉଛି ଲିଙ୍ଗର ବଡ଼ ଫଳ।
ଲିଂଗସ୍ଯ କ୍ରିଯତେ ଯଚ୍ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵପ୍ରୀତିଦମ୍ ୩୩.
ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଯେଉଁ କିଛି କରାଯାଏ, ସେସବୁ ବିଶ୍ୱକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।
ସ ସର୍ଵପାପନିର୍ମୁକ୍ତୋ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ପ୍ରମୋଦତେ ୩୩.
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତଚ୍ଚ ସ୍ଥାପଯତୋ ଲିଂଗଂ ଶିଵସ୍ଯ ଶୁଭଲକ୍ଷଣମ୍ ୩୩.
ଏବଂ ସେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରେ, ତାହା ଶିବଙ୍କର ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରିଥାଏ।
ତଥୈଵ ସର୍ଵଜଗତାଂ ମୁଖଂ ଲିଂଗଂ ନ ସଂଶଯଃ ୩୩.
ଏଭଳି, ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅତୀତଂ ଚ ତଥାଗାମି କୁଲାନାଂ ତାରଯେଚ୍ଛତମ୍ ୩୩.
ଏଭଳି ଉପାୟରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଶତ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
କୃତମାଯତନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରମାଚ୍ଛତଗୁଣଂ ଫଲମ୍ ୩୩.
ଯଦି ସେ ଏକ ଦେଉଳ ତିଆରି କରେ, ସମୟକ୍ରମେ ଶତଗୁଣ ଫଳ ପାଏ।
ଆକଲ୍ପାଂତଂ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମୋଦତେ ରୁଦ୍ରଵତ୍ସୁଖୀ ୩୩.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଖୁସିରେ, ଏହି କଳ୍ପର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତସ୍ମାଦତ୍ର ମହାସେନ ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାପିତୁମର୍ହସି ୩୩.
ଏହିକାରଣରୁ, ମହାସେନ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ବ୍ରଵୀତୁ ମହା ସେନ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୩୩.
ଏହି କଥା ମହାସେନ ନିଜେ କହୁନ୍ତୁ, କାରଣ ମହେଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ସାକ୍ଷୀ ଅଟୁଟ।
ମହାଦେଵୋ ହ୍ଯଥାଲିଂଗ୍ଯ ସ୍କନ୍ଦଂ ଵଚନବ୍ରଵୀତ୍ ୩୩.
ତାପରେ ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ,
ତେନାପି ପରମା ପ୍ରୀତିର୍ମମ ଜାତା ତଵୋପରି ୩୩.
ଏହି କାରଣରୁ ମୋର ତୁମ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମିଛି।
ତତ୍ତ୍ଥା ନାନ୍ଯଥା କିଂଚିଦତ୍ର ପ୍ରୋକ୍ତଂ ହି ଵିଷ୍ଣୁନା ୩୩.
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅନ୍ୟ କିଛି କହିନାହାନ୍ତି।
ନାଵଯୋରଂତରଂ କିଂଚିଦ୍ଦୀପଯୋରିଵ ସୁଵ୍ରତ ୩୩.
ହେ ସୁବ୍ରତ, ଦୁଇଟି ଦୀପ ଭଳି ଆମ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ତଫାତ ନାହିଁ।
ଇତି ସ୍କନ୍ଦ ଵିଜାନାତି ସ ମଦ୍ଭକ୍ତୋନ୍ଯଥା ନ ହି॥ ୩୩.
ଏଭଳି ହେବାକୁ ସ୍କନ୍ଦ ଜାଣେ; ସେ ମୋର ଭକ୍ତ, ଅନ୍ୟ ଭାବେ ନୁହେଁ।
ଏଵମେଵାସ୍ମି ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଶଂକର॥ ୩୩.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ତୁମେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜାଣେ, ହେ ଶଙ୍କର।
ଯଚ୍ଚ ଲିଂଗକୃତେ ପ୍ରାହ ହରିର୍ମାଂ ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ ୩୩.
ଧର୍ମପ୍ରିୟ ହରି ଯେଉଁ କଥା ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ—
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵପାପା ପହଂ ତତଃ ୩୩.
ମୁଁ ସେହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଯତ୍ର ନିଃସତ୍ତ୍ଵସତ୍ଯକ୍ତଃ ଶକ୍ତ୍ଯାଽସୁରୋଽଭଵତ୍ ୩୩.
ଦ୍ୱିତୀୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ନିର୍ଜୀବ ଅସୁର ଥିଲେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମାହୂଯ ପ୍ରାହ ପାଵକିଃ ୩୩.
ଏପରି କହି ପାବକ ଵିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଵଚନାଦ୍ବାହୁଲେଯସ୍ଯ ନିର୍ମମେ ଦେଵଵର୍ଦ୍ଧକିଃ ୩୩.
ବାହୁଳେୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦେବଶିଳ୍ପୀ ତାହା ତିଆରି କଲେ।