ଆସୀଦ୍ଦୀନମନାଃ ପାର୍ଥ ଶୁଶୋଚ ଚ ମହାମତିଃ ୩୩.
ସେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଏବଂ ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ଶୋକ କରିଲେ।
ଶୋଚ୍ଯଂ ପାତକିନଂ ମାଂ ଚ ସଂସ୍ତୁଵଧ୍ଵଂ କଥଂ ସୁରାଃ ୩୩.
ମୁଁ ଏମିତି ପାପୀ, ଦୁଃଖ ଓ ବିନାଶର ଯୋଗ୍ୟ, ତେବେ ଦେବତାମାନେ କିପରି ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି?
ସ ତୁ ରୁଦ୍ରାଂଶଜଃ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ରୁହ୍ଯନ୍ନ ରୁଦ୍ରଁଵତ୍ ୩୩.
ଯିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଅଂଶ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଧୋଖା ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ଜଣେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଧୋଖା ଦେଇଥାଏ।
ଵୀରଂ ହି ପୁରୁଷଂ ହତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରେଣ ମୁଚ୍ଯତେ ୩୩.
ଏକ ଶୂରବୀର ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପାପଶୀଲସ୍ଯ ହନନେ ଦୋଷୋ ଯଦ୍ଯପି ନାସ୍ତି ଚ ୩୩.
ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିବାରେ ଯଦିଓ ଦୋଷ ନାହିଁ,
ତଦହଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ପ୍ରାଯାଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚ କିଂଚନ ୩୩.
ତଥାପି ଏହା ପାଇଁ କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଛି, ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
ଇତି ସଂଶୋଚତସ୍ତସ୍ଯ ଶିଵପୁତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୩୩.
ଏପରି ଭାବେ ଶିବଙ୍କ ପୁଅ ଜଣେ ବିବେକଶୀଳ ହୋଇ ଦୁଃଖ କରୁଥିଲେ,
ଶ୍ରୁତିଃ ସ୍ମୃତିଶ୍ଚେତିହାସାଃ ପୁରାଣଂ ଚ ଶିଵାତ୍ମଜ ୩୩.
ବେଦ, ସ୍ମୃତି, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ, ହେ ଶିବପୁତ୍ର,
ସ୍ଵପ୍ରାଣାନ୍ଯଃ ପରପ୍ରାଣୈଃ ପ୍ରପୁଷ୍ଣାତ୍ଯଘୃଣଃ ପୁମାନ୍ ୩୩.
ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନେଇ ନିଜ ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚାଏ ଓ ଦୟାହୀନ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ—
ଅନ୍ନାଦେ ଭ୍ରୂଣହା ମାର୍ଷ୍ଟି ପତ୍ଯୌ ଭାର୍ଯା ପଚାରିଣୀ ୩୩.
ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା, ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଓ ପତିଙ୍କୁ ଭ୍ରମ କରୁଥିବା ଜନାନୀ—
ପାପିନଂ ପୁରୁଷଂ ଯୋ ହି ସମର୍ଥୋ ନ ନିହଂତି ଚ ୩୩.
ଯିଏ ପାପୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମାରିପାରିବା ସମର୍ଥ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମାରେନାହିଁ,
ପାପିନୋ ଯଦି ଵଧ୍ଯଂତେ ନୈଵ ପାଲନସଂସ୍ଥିତୈଃ ୩୩.
ଯଦି ପାପୀମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯାଉନାହିଁ,
କଥଂ ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଵେଦାଶ୍ଚ ଵର୍ତତେ ଵିଶ୍ଵଧାରକାଃ ୩୩.
ତେବେ କିପରି ଯଜ୍ଞ ଓ ବେଦ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଚାଲିଥିବେ?
ଅଥ ଚେଦ୍ରୁଦ୍ରଭକ୍ତେଷୁ ବହୁମାନସ୍ତଵ ପ୍ରଭୋ ୩୩.
କିନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ମାନ୍ୟତା ଦେଉଛନ୍ତି,
ଆଜନ୍ମସଂଭଵୈଃ ପାପୈଃ ପୁମାନ୍ଯେନ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ୩୩.
ତାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମଠାରୁ ଜମା ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
କୃତେ ପାପେଽନୁତାପୋ ଵୈ ଯସ୍ଯ ସ୍କନ୍ଦ ପ୍ରଜାଯତେ ୩୩.
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପାପ କରିବା ପରେ ଅନୁତାପ ଜନ୍ମେ,
ନ ଯସ୍ଯାଲମପି ବ୍ରହ୍ମାମହିମାନଂ ଵିଵର୍ଣିତୁମ୍ ୩୩.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମହିମାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବା ଏମିତି କେହି ନାହିଁ।
ଅକାଂଡେ ଯଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଂଡକ୍ଷଯୋଦ୍ଯୁକ୍ତଂ ହଲାହଲମ୍ ୩୩.
ଏବଂ ଯାହା ଯୁଗାନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାଶ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ବିଷ ତିଆରି ହୁଏ—
ଦୁଃଖତାଂଡଵଦୀନୋଽଭୂଦଣ୍ଡସଂକୀର୍ଣମାନସଃ ୩୩.
ସେ ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲେ।
ଵିଯଦ୍ଵ୍ଯାପୀ ସୁରସରିତ୍ପ୍ରଵାହୋ ଵିପ୍ରୁଷାକୃତିଃ ୩୩.
ଯିଏ ଆକାଶକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି, ଦେବୀ ନଦୀର ପ୍ରବାହ ତାଙ୍କର ରୂପ, ଓ ଜଳବିନ୍ଦୁ ପରି ଅଛନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞାଦିକାଶ୍ଚ ଯେ ଧର୍ମା ଵିନା ଯସ୍ଯାର୍ଚନଂ ଵୃଥା ୩୩.
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଛଡ଼ି, ସେସବୁ କାମ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
କ୍ଷୋଣୀ ରଥୋ ଵିଧିର୍ଯଂତା ଶରୋଽହଂ ମନ୍ଦରୋ ଧନୁଃ ୩୩.
ଏହି ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ରଥ, ଭାଗ୍ୟ ହେଉଛି ସାରଥି, ମୁଁ ହେଉଛି ଶର, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ହେଉଛି ଧନୁ।
ଆରାଧନଂ ତସ୍ଯ କେଚିଦ୍ଯୋଗମାର୍ଗେଣ କୁର୍ଵତେ ୩୩.
କେହି କେହି ଯୋଗ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଆରାଧନା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତସ୍ଯାର୍ଚଯେଲ୍ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତୀ ଯ ଇଚ୍ଛତି ୩୩.
ଏହିଠାରୁ, ଯେଉଁଠି ଭୋଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଅଭୂଦ୍ଯସ୍ଯ ପରିଚ୍ଛେଦେ ନାଲମାଵାଂ ବଭୂଵିଵ ୩୩.
ତାଙ୍କୁ ମାପିବାରେ କୌଣସି ସୀମା ମିଳିଲା ନାହିଁ; ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରିଲୁ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗମିତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵୈ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୩୩.
ଏହିକାରଣରୁ, ଦେବତାମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଲିଙ୍ଗକୁ କହିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯଂତଂ ତେନେଦଂ ତର୍ପିତଂ ଜଗତ୍ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ଯାଏଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୃପ୍ତି ପାଏ।
ତର୍ପିତଂ ତେନ ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଯାତ୍ସୁଧଯା ପିତୃଭିଃ ସମମ୍ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ପିତୃମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତି ପାଏ।
ତେନ ସଂପୂଜିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ସକଲଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପୂଜିତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭୋଜିତଂ ତେନ ଵିଶ୍ଵଂ ସ୍ଯାଲ୍ଲିଂଗସ୍ଯୈଵଂ ଫଲଂ ମହତ୍ ୩୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପୋଷିତ ହୁଏ; ଏହା ହେଉଛି ଲିଙ୍ଗର ବଡ଼ ଫଳ।