ଵିଂଧ୍ଯାଦ୍ରିମିଵ ତଂ ସ୍କଂଦୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ତଂ ଵ୍ଯତାଡଯତ୍ ୩୨.
ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପରି ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ମେନେ ଚ ଦୁର୍ଜଯଂ ଦୈତ୍ଯସ୍ତଦା ଷଡ୍ଵଦନଂ ରଣେ ୩୨.
ତାପରେ ଦାନବ ଭାବିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଷଡ଼ମୁଖ ଅଜୟ।
ତଂ ଭୀତମିଵ ଚାଲକ୍ଷ୍ଯ ଦୈତ୍ଯଵୀରାଶ୍ଚ କୋଟିଶଃ ୩୨.
ତାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ଦେଖି, ଅନେକ ଦାନବ ସେନାପତିମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତେଷୁ ତତଃ ସ୍କଂଦଃ ଶକ୍ତିଂ ଘୋରାମଥାଦଦେ ୩୨.
ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ, ସେମାନେ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧରିଲେ।
ଉଲ୍କାଜାଲଂ ମହାଘୋରଂ ପପାତ ଵସୁଧାତଲେ ୩୨.
ଭୟଙ୍କର ଉଲ୍କାବୃଷ୍ଟି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡିଲା।
ତତଃ କୋଟ୍ଯୋ ଵିନିଷ୍ପେତୁଃ ଶକ୍ତୀନାଂ ଭର୍ତର୍ଷଭ ୩୨.
ତାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧା, କୋଟି କୋଟି ବଣ୍ଡୁକ ଆକାଶରୁ ବାହାରିଲା।
ଅଷ୍ଟୌ ପଦ୍ମାନି ଦୈତ୍ଵାନାଂ ଦଶକୋଟିଶତାନି ଚ ୩୨.
ଦେତ୍ୟମାନେ ଅଷ୍ଟଟି ପଦ୍ମାକାର ଦଳ ଏବଂ ଦଶଶତ କୋଟି ଦଳ ରୂପେ ଥିଲେ।
ହ୍ରଂଦୋଦରଂ ଚ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଂ ନିଖର୍ଵୈର୍ଦଶଭିର୍ଵୃତମ୍ ୩୨.
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ହ୍ରଂଦୋଦର, ଦଶଜଣ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
କୁମାରାନୁଚରାଃ ପାର୍ଥ ପୂରଯଂତୋ ଦିଶୋ ଦଶ ୩୨.
ପାର୍ଥ, କୁମାରଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଉଲ୍ଲାସରେ ପୂରିଦେଲେ।
ପତାକଯାଵଧୂତାଶ୍ଚ ହତାଃ କେଚିତ୍ସହସ୍ରଶଃ ୩୨.
କିଛି ଲୋକ ହଜାରେ ହଜାରେ ଫଡ଼ିଉଠୁଥିବା ପତାକାରେ ପଡି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
କେଚିନ୍ମଯୂରପକ୍ଷାଭ୍ଯାଂ ଚରଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ସୂଦିତାଃ ୩୨.
କିଛି ଲୋକ ମୟୂର ପଖ ଓ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମାରାଗଲେ।
ପାର୍ଷଦୈର୍ମାତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପଦ୍ମଶୋ ନିହତାଃ ପରେ ୩୨.
ଅନ୍ୟମାନେ ସହଚରମାନେ ଓ ମାତୃମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଦଳେ ଦଳେ ମାରିଦେଲେ।
ଅଭାଗ୍ଯୈରିଵ ଲୋକେଷୁ ତାରକଃ ସ୍କଂଦମାଯଯୌ ୩୨.
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଭାଗ୍ୟ ଭଳି ତାରକ ଶ୍କନ୍ଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତଯା ମଯୂରମାଜଘ୍ନେ ମଯୂରୋ ଵିମୁଖୋଽଭଵତ୍ ୩୨.
ସେ ତାହା ସହିତ ମୟୂରକୁ ଆଘାତ କଲେ; ମୟୂର ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲା।
ଦେଵସେନାପତେ ଶୀଘ୍ରଂ ଶକ୍ତିଂ ମୁଂଚ ମହାସୁରେ ୩୨.
ଦେବସେନାପତି, ଶୀଘ୍ର ଏହି ମହାଦାନବ ଉପରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼।
ତ୍ଵଯୈଵ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତୋଽଯଂ ଜନାର୍ଦନ ମମେରିତମ୍ ୩୨.
ଏହିଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହାକୁ ମୁଁ ପଠାଇଛି।
ନାରୁଦ୍ରଃ ପୂଜଯେଦ୍ରୁଦ୍ରଂ ଭକ୍ତରୂପସ୍ଯ ଯୋ ହରଃ ୩୨.
ରୁଦ୍ର ଆପଣେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ; ହର ଭକ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତିରସ୍କୃତା ଵିପ୍ରଲବ୍ଧାଃ ଶପ୍ତାଃ କ୍ଷିପ୍ତାଃ ପ୍ରପୀଡିତାଃ ୩୨.
ସେମାନେ ଅବହେଳିତ, ଠକାଯାଇଥିବା, ଶାପିତ, ତ୍ୟାଗିତ ଓ ଦମିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଏଷ ଚେଦ୍ଧଂତି ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ହନ୍ଯତାମେଷ ମାଂ ରଣେ ୩୨.
ଯଦି ସେ ମୋତେ ମାରିଦେଉ, ତେବେ ଏହା ଭଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରୁନ୍।
ନୈତତ୍ତଵୋଚିତଂ ସ୍କଂଦ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତୋ ଯଥା ଶ୍ରୃଣୁ ୩୨.
ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଶ୍କନ୍ଦ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଭାବେ; ଶୁଣ।
ଏକା ଜୀଵାତ୍ମିକା ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ଚ ତଥାପରା ୩୨.
ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ ଜୀବାତ୍ମା ଅଛି, ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟଟି ଅଦୃଶ୍ୟ।
ଭକ୍ତୋ ରୁଦ୍ରୋ କୃପାଵାଂଶ୍ଚ ଜଂତୁଷ୍ଵେଵ ହରଵ୍ରତଃ ୩୨.
ରୁଦ୍ର ଦୟାଳୁ ଭକ୍ତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରଙ୍କ ନିୟମ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଜହି ନୈଵାତ୍ର ପଶ୍ଯାମି ଦୋଷଂ କଂଚନ ତେ ପ୍ରଭୋ ୩୨.
ମାର, ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ତୁମେ କୌଣସି ଦୋଷ କରିନାହାଁତ।
ହଂତୁଂ ନ କୁରୁତେ ବୁଦ୍ଧିଂ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତ ଇତି ସ୍ମରନ୍ ୩୨.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଭକ୍ତ ବୋଲି ମନେ କରି, ମାରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲାନି।
ପ୍ରାହ ଚୈଵଂ ସୁଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ହନ୍ମି ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯ ମେ ବଲମ୍ ହତ୍ଵା ତ୍ଵାମଦ୍ଯ ସର୍ଵାଂସ୍ତାଂଶ୍ଛେତ୍ସ୍ଯେ ପଶ୍ଯାଦ୍ଯ ମେ ବଲମ୍॥ ୩୨.
ତେଣୁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂର୍ଖକୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୋତେ ମାରିଦେବି—ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଖ। ଆଜି ତୋତେ ମାରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି; ଆଜି ମୋର ପ୍ରଭାବ ଦେଖ।'
ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ତଵ ଚାସ୍ମାଭିଃ କିମହୋ ଶ୍ରୃଣୁ ସତ୍ଯତାମ୍॥ ୩୨.
ଦାଇତ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କର ମହାରାଜ, ଏବେ ଆମଠାରୁ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ।
ରଥେ ଯ ଏଷ ଶର୍ଵୋଽଯଂ ହତେଽସ୍ମିନ୍ସକଲଂ ହତମ୍ ୩୨.
ଯିଏ ସେ ରଥରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଶର୍ବ; ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ସମସ୍ତ କିଛି ଶେଷ।
ଅଭିସୃତ୍ଯ ସ ଜଗ୍ରାହ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ରଥକୂବରମ୍ ୩୨.
ସେ ଦୌଡ଼ିଆସି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରଥର ଯୋକ ଧରିଲେ।
ରେସତୂ ରୋଦସୀ ତୂର୍ଣଂ ମୁମୁହୁଶ୍ଚ ମହର୍ଷଯଃ ୩୨.
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ରୁତ ଧ୍ୱନି କଲା, ମହାଋଷିମାନେ ଅବାକ୍ ହେଇଗଲେ।
ଆସୀଚ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତଂ ତେଷାଂ ଜିତମସ୍ମାଭିରିତ୍ଯୁତ ୩୨.
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା—'ଆମେ ହାରିଗଲୁ।'