ତସ୍ଯାରକ୍ଷଦ୍ଭଵଃ ପାର୍ଶ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣଂ ଚୈଵ ତଂ ହରିଃ ୩୨.
ଭବ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଖକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଏବଂ ହରି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହିଲେ।
ତତସ୍ତୌ ସୁମହାଯୁଦ୍ଧେ ସଂସକ୍ତୌ ଦେଵଦୈତ୍ଯଯୌଃ ୩୨.
ତାପରେ, ସେଇ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଏକାଉଁଥିଲେ।
ତତଃ କୁମାରମାସାଦ୍ଯ ଲୀଲଯା ତାରକୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ୩୨.
ତାପରେ ତାରକ, କୁମାରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ଖେଳିଲା ଭାବରେ କହିଲେ।
ଆସାଦଯସି ମାଂ ଯୁଦ୍ଧେ ପତଂଗ ଇଵ ପାଵକମ୍ ୩୨.
ତୁମେ ଯେପରି ଏକ ପୋକା ଆଗୁନିକୁ ଯାଏ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁଛ।
ପିଷ କ୍ଷୀରଂ ଗୃହାଣେମଂ କଂଦୁକଂ କ୍ରୀଡ ଲୀଲଯା ୩୨.
ଦୁଧକୁ ଚେପ, ଏହି ଗୋଲାକୁ ନେଅ, ଇଚ୍ଛାକୁ ଖେଳ।
ଶିଶୁତ୍ଵଂ ମାଵମଂସ୍ଥା ମେ ଶିଶୁଃ କଷ୍ଟୋ ଭୁଜଂଗମଃ ୩୨.
ମୋର ଶିଶୁବାସ୍ଥାକୁ ଅବହେଳା କରିନାହ, କାରଣ ଏକ ଶିଶୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ସାପ ହୋଇପାରେ।
ଅଲ୍ପାକ୍ଷରୋ ନ ମଂତ୍ରଃ କିଂ ସସ୍ଫୁରୋ ଦୈତ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯତେ ୩୨.
ମନ୍ତ୍ରଟି ଅତି ଛୋଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ହେ ଦାନବ?
ତସ୍ମିଞ୍ଛକ୍ତ୍ଯସ୍ତ୍ରମାଦାଯ ଦୈତ୍ଯାଯ ପ୍ରମୁମୋଚ ହ ୩୨.
ତାପରେ, ସେ ଶକ୍ତି ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଦାନବଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଚତୁର୍ଯୋଜନମାତ୍ରୋ ଯୋ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ ୩୨.
ଏହା ଚାରି ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଥିଲା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ମୁକ୍ତାଃ କଥଂଚିଦୁତ୍ପତ୍ଯ ସାଗରାଂତରମାଵିଶନ୍ ୩୨.
ଏହା ଛାଡ଼ାଯିବା ପରେ, କିପରି ଯାଉଥିଲା ଓ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା।
ଵିଂଧ୍ଯାଦ୍ରିମିଵ ତଂ ସ୍କଂଦୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ତଂ ଵ୍ଯତାଡଯତ୍ ୩୨.
ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପରି ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ମେନେ ଚ ଦୁର୍ଜଯଂ ଦୈତ୍ଯସ୍ତଦା ଷଡ୍ଵଦନଂ ରଣେ ୩୨.
ତାପରେ ଦାନବ ଭାବିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଷଡ଼ମୁଖ ଅଜୟ।
ତଂ ଭୀତମିଵ ଚାଲକ୍ଷ୍ଯ ଦୈତ୍ଯଵୀରାଶ୍ଚ କୋଟିଶଃ ୩୨.
ତାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ଦେଖି, ଅନେକ ଦାନବ ସେନାପତିମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତେଷୁ ତତଃ ସ୍କଂଦଃ ଶକ୍ତିଂ ଘୋରାମଥାଦଦେ ୩୨.
ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ, ସେମାନେ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧରିଲେ।
ଉଲ୍କାଜାଲଂ ମହାଘୋରଂ ପପାତ ଵସୁଧାତଲେ ୩୨.
ଭୟଙ୍କର ଉଲ୍କାବୃଷ୍ଟି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡିଲା।
ତତଃ କୋଟ୍ଯୋ ଵିନିଷ୍ପେତୁଃ ଶକ୍ତୀନାଂ ଭର୍ତର୍ଷଭ ୩୨.
ତାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧା, କୋଟି କୋଟି ବଣ୍ଡୁକ ଆକାଶରୁ ବାହାରିଲା।
ଅଷ୍ଟୌ ପଦ୍ମାନି ଦୈତ୍ଵାନାଂ ଦଶକୋଟିଶତାନି ଚ ୩୨.
ଦେତ୍ୟମାନେ ଅଷ୍ଟଟି ପଦ୍ମାକାର ଦଳ ଏବଂ ଦଶଶତ କୋଟି ଦଳ ରୂପେ ଥିଲେ।
ହ୍ରଂଦୋଦରଂ ଚ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଂ ନିଖର୍ଵୈର୍ଦଶଭିର୍ଵୃତମ୍ ୩୨.
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ହ୍ରଂଦୋଦର, ଦଶଜଣ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
କୁମାରାନୁଚରାଃ ପାର୍ଥ ପୂରଯଂତୋ ଦିଶୋ ଦଶ ୩୨.
ପାର୍ଥ, କୁମାରଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଉଲ୍ଲାସରେ ପୂରିଦେଲେ।
ପତାକଯାଵଧୂତାଶ୍ଚ ହତାଃ କେଚିତ୍ସହସ୍ରଶଃ ୩୨.
କିଛି ଲୋକ ହଜାରେ ହଜାରେ ଫଡ଼ିଉଠୁଥିବା ପତାକାରେ ପଡି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
କେଚିନ୍ମଯୂରପକ୍ଷାଭ୍ଯାଂ ଚରଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ସୂଦିତାଃ ୩୨.
କିଛି ଲୋକ ମୟୂର ପଖ ଓ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମାରାଗଲେ।
ପାର୍ଷଦୈର୍ମାତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପଦ୍ମଶୋ ନିହତାଃ ପରେ ୩୨.
ଅନ୍ୟମାନେ ସହଚରମାନେ ଓ ମାତୃମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଦଳେ ଦଳେ ମାରିଦେଲେ।
ଅଭାଗ୍ଯୈରିଵ ଲୋକେଷୁ ତାରକଃ ସ୍କଂଦମାଯଯୌ ୩୨.
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଭାଗ୍ୟ ଭଳି ତାରକ ଶ୍କନ୍ଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତଯା ମଯୂରମାଜଘ୍ନେ ମଯୂରୋ ଵିମୁଖୋଽଭଵତ୍ ୩୨.
ସେ ତାହା ସହିତ ମୟୂରକୁ ଆଘାତ କଲେ; ମୟୂର ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲା।
ଦେଵସେନାପତେ ଶୀଘ୍ରଂ ଶକ୍ତିଂ ମୁଂଚ ମହାସୁରେ ୩୨.
ଦେବସେନାପତି, ଶୀଘ୍ର ଏହି ମହାଦାନବ ଉପରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼।
ତ୍ଵଯୈଵ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତୋଽଯଂ ଜନାର୍ଦନ ମମେରିତମ୍ ୩୨.
ଏହିଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହାକୁ ମୁଁ ପଠାଇଛି।
ନାରୁଦ୍ରଃ ପୂଜଯେଦ୍ରୁଦ୍ରଂ ଭକ୍ତରୂପସ୍ଯ ଯୋ ହରଃ ୩୨.
ରୁଦ୍ର ଆପଣେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ; ହର ଭକ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତିରସ୍କୃତା ଵିପ୍ରଲବ୍ଧାଃ ଶପ୍ତାଃ କ୍ଷିପ୍ତାଃ ପ୍ରପୀଡିତାଃ ୩୨.
ସେମାନେ ଅବହେଳିତ, ଠକାଯାଇଥିବା, ଶାପିତ, ତ୍ୟାଗିତ ଓ ଦମିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଏଷ ଚେଦ୍ଧଂତି ତଦ୍ଭଦ୍ରଂ ହନ୍ଯତାମେଷ ମାଂ ରଣେ ୩୨.
ଯଦି ସେ ମୋତେ ମାରିଦେଉ, ତେବେ ଏହା ଭଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରୁନ୍।
ନୈତତ୍ତଵୋଚିତଂ ସ୍କଂଦ ରୁଦ୍ରଭକ୍ତୋ ଯଥା ଶ୍ରୃଣୁ ୩୨.
ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଶ୍କନ୍ଦ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଭାବେ; ଶୁଣ।