ଵିଦ୍ଯୁତା ମେଡିତଃ ସୂର୍ଯଃ ସେଂଦ୍ରଚାପଘନୋ ଯଥା ୩୧.
ବିଦ୍ୟୁତରେ ଶୋଭିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଥିବା ବର୍ଷାମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଆସ୍ଥାଯ ରୁଚିରଂ ଯାତି ପୁଷ୍ପକଂ ନରଵାହନଃ ୩୧.
ନରବାହନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଷ୍ପକ ରଥରେ ବସି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ପୃଷ୍ଠତୋନୁଯଯୌ ଯାଂତଂ ଵରଦଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍ ୩୧.
ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ବରଦାଙ୍କୁ, ସେ ଯିବାବେଳେ ପଛରୁ ଅନୁସରଣ କରାଯାଉଥିଲା।
ଗଚ୍ଛଂତି ଵସୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ରୁଦ୍ରୈଶ୍ଚ ସହ ସଂଗତାଃ ୩୧.
ସେମାନେ ବସୁମାନେ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ଏକଠି ହୋଇ ଯାଉଥିଲେ।
ଘୋରୈର୍ଵ୍ଯାଧିଶତୈଶ୍ଚାପି ସଵ୍ଯତୋ ଯାତି କୋପିତଃ ୩୧.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ବାମପଟେ ଶତଶଃ ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଘେରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଵିଜଯୋନାମ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଯାତି ଶୂଲଃ ସ୍ଵଯଂ କୃତଃ ୩୧.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିଜ ହାତରେ ତିଆରି 'ବିଜୟ' ନାମକ ଶୂଳ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା।
ପରିଵାର୍ଯ ଶତୈଯାତି ଯାଦୋଭିର୍ଵିଵିଧୈର୍ଵୃତଃ ୩୧.
ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଯଦୁବଂଶୀମାନେ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ଶତଶଃ ସହଯାତୀଙ୍କ ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ଗଦାମୁଶଲଶକ୍ତ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ଵରପ୍ରହରଣୈର୍ଵୃତଃ ୩୧.
ସେ ଗଦା, ମୁଶଳ, ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଶୂରବୀରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରୁ ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି।
ବହୁଶୀର୍ଷଂ ମହାଘୋରମେକପାଦଂ ବହୂଦରମ୍ ୩୧.
ସେ ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ବହୁତ ଭୟଙ୍କର, ଏକ ପାଦ ଓ ଅନେକ ମୁହଁ ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣତୋ ଭାତି ଦଣ୍ଡୋ ଗଚ୍ଛଞ୍ଛ୍ରିଯା ଵୃତଃ ୩୧.
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ଚଳିଛି, ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ।
ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚାନ୍ଯଦେଵାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଭୁଜଗାସ୍ତଥା ୩୧.
ସେଠାରେ ରାକ୍ଷସ, ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଗ୍ରହାଶ୍ଚୈଵ ଜଂଗମଂ ସ୍ଥାଵରଂ ତଥା ୩୧.
ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଏବଂ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ପୃଷ୍ଠତଶ୍ଚାସୀତ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯସ୍ଥୋ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ହରିଃ ୩୧.
ସମସ୍ତଙ୍କ ପଛରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହରି ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ଏଵଂ ସୈନ୍ଯସମୋପେତ ଉତ୍ତରଂ ତଟମାଗତଃ ୩୧.
ଏଭଳି ଭାବେ ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ସେ ଉତ୍ତର ତୀରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ତାରକପୁରସ୍ଯାପି ପଶ୍ଯନୃଦ୍ଧି ମନୁତ୍ତମାମ୍ ୩୧.
ସେ ତାରକାପୁରର ଅପୂର୍ବ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଥିତଃ ପଶ୍ଯନ୍ସ ଶୁଶୁଭେ ମଯୂରସ୍ଥୋ ଗୁହସ୍ତଦା ୩୧.
ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ଥିବା, ମୟୂର ଉପରେ ବସିଥିବା ଗୁହା ଦେଖୁଥିଲେ ଏବଂ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ଵୀଜ୍ଯମାନଶ୍ଚାମରାଭ୍ଯାଂ ଵାଯ୍ଵଗ୍ରିଭ୍ଯାଂ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ ୩୧.
ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାଙ୍କୁ ବାୟୁ ଚଳିତ ଦୁଇଟି ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ବିଲୋଇଯାଉଥିଲା।
ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତଂ ଶକ୍ରୋ ଦେଵ ମଧ୍ଯେ ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ୩୧.
ତା'ପରେ ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଯେ ତ୍ଵାଂ କାଲଂ ନ ଜାନଂତି ମର୍ତ୍ଯା ଗୃହରତା ଇଵ ୩୧.
ଯେମାନେ ତୁମକୁ କାଳ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଘରକୁ ଆସକ୍ତ ମାନବମାନେ ପରି।
ଵୀରାଣାମୁଚିତଂ ତ୍ଵେତତ୍କୀର୍ତିଦଂ ଚ ମହାଜନେ ୩୧.
ଏହା ବୀରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏବଂ ବଡ଼ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଉଥାଏ।
ମାମାଦିଶ୍ଯାସୁରେନ୍ଦ୍ରାଯ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଦୌତ୍ଯଯୋଗ୍ଯକମ୍ ୩୧.
ମୋତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ତୁମେ ମୋତେ ଅସୁରମହାରାଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ କାମ ପାଇଁ ପଠାଇଥିଲେ।
ପ୍ରାସାଦେ ସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ରାଣାଂ ପ୍ରାଵୋଚଂ ମଧ୍ଯତୋଽପ୍ଯହମ୍ ୩୧.
ମହଲ୍ଲାରେ, ହଜାର ଝିଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏହି କଥା କହିଥିଲି।
ଯଜ୍ଜଗଦ୍ଦଲନାଦାପ୍ତଂ କିଲ୍ବିଷଂ ଦାନଵ ତ୍ଵଯା ୩୧.
ହେ ଦାନବ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି ତୁମେ ଯେଉଁ ପାପ ଅର୍ଜନ କରିଛ, ସେହି ଦୋଷ ତୁମର।
ଶୀଘ୍ରଂ ନିଃସର ପାପିଷ୍ଠ ନିଃସରିଷ୍ଯସି ଚେନ୍ନ ହି ୩୧.
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ, ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ; ଯଦି ଚାଲିଯିବୁନାହିଁ, ତେବେ ବଳେ ବାହାର କରାଯିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୂକ୍ଷଵାଚଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସ୍ତ୍ରୀଗଣସଂଵୃତଃ ୩୧.
ଏଭଳି କଠିନ କଥା ଶୁଣି, ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ଅନେକ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଵ୍ଯାକୁଲସ୍ତତ୍ର ଵୃତ୍ତାଂତଂ କୁମାରାଯ ନ୍ଯଵେଦଯମ୍ ୩୧.
ବେସ୍ତର୍ ହୋଇ, ସେ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା କୁ କୁମାରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାଲବ୍ଧ ସଂଶ୍ରଯଃ ଶକ୍ରୋ ଵକ୍ତୁମେତଦିହାର୍ହତି ୩୧.
କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନ ମିଳିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠାରେ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏଵଂ ଵିଚିଂତ୍ଯ ଚୋତ୍ଥାଯ ଗଵାକ୍ଷଂ ସୋଧ୍ଯରୋହତ ୩୧.
ଏପରି ଭାବି, ସେ ଉଠି ଜନେଲା ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅପଶ୍ଯଦ୍ଦେଵସୈନ୍ଯଂ ସ ଦିଵଂ ଭୂମିଂ ଚ ସଂଵୃତମ୍ ୩୧.
ସେ ଦେଖିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେନା ଶ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।
ଵିମାନୈଶ୍ଚାଦ୍ଭୁତାକାରୈଃ କିଂନରୋଦ୍ଗୀତନାଦିତୈଃ ୩୧.
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ଉଡୁଥିବା ରଥ ଓ କିନ୍ନରମାନଙ୍କ ଗୀତର ଧ୍ୱନିରେ ଭରିଥିଲା।