ଏଵଂ ଵଦତି ସା ଦେଵୀ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତମୁତ୍ସୁକାଽଭଵତ୍ ୨୯.
ଏପରି କହିବା ସମୟରେ ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଵୃଷଭଂ ତତ ଆରୁହ୍ଯ ଦେଵ୍ଯା ସହ ସମୁତ୍ସୁକଃ ୨୯.
ତାପରେ, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେବୀ ସହିତ ସେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇ ଚାଲିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନଂ ପ୍ରଜାପତିରଥାବ୍ରଵୀତ୍ ୨୯.
ତାପରେ, ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅନଯୋର୍ଵୀର୍ଯସଂଯୋଗାତ୍ତଵୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତୁ ପ୍ରାଥମୀ ୨୯.
ଏହି ଦୁଇଝଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ମିଶିବା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଜନ୍ମ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ହେଲା।
ଅପୂଜଯଦମେଯାତ୍ମା ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ ତାମ୍ ୨୯.
ଅପାର ଆତ୍ମା ଥିବା ସେ, ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଚିରଂ ଜହୃଷତୁଶ୍ଚୋଭୌ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ ୨୯.
ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଦୁହେଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦିତ ରହିଲେ।
ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତିମୋକ୍ଷଂ ଚ ତୁଷ୍ଟା ହର୍ଷପରିପ୍ଲୁତା ୨୯.
ଦେବୀ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଋଷିଭିସ୍ତାଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତାସ୍ତଂ ପୁତ୍ରେତି ଜଗୁସ୍ତଦା ୨୯.
ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ପୁଅ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସ୍ଵାହା ମମେତି ଚ ପ୍ରାହ ପାଵକଶ୍ଚ ମମେତି ଚ ୨୯.
ସ୍ୱାହା କହିଲେ, 'ଏହା ମୋର,' ଏବଂ ପାଉଁଖ କହିଲେ, 'ଏହା ମଧ୍ୟ ମୋର।'
ଚକ୍ରୁସ୍ତେ କଲହଂ ଘୋରଂ ଵିଵଦଂତଃ ପରସ୍ପରମ୍ ୨୯.
ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଭୟଙ୍କର ବିବାଦ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତସ୍ତାନ୍ପ୍ରହସନ୍ନାହ ଵିଵାଦୋ ଯୁଜ୍ଯତେ ନ ଚ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ହସି କହିଲେ, 'ଏହି ବିବାଦ ଉଚିତ ନୁହେଁ।'
ତତଃ ପ୍ରାହୁଶ୍ଚ ଷଡ୍ଦେଵ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ନୋ ହ୍ଯକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଛଅ ଦେବୀମାନେ କହିଲେ, 'ଆମର ସ୍ୱର୍ଗ କେବେ କ୍ଷୟ ନ ହେଉ।'
ରୋହିଣ୍ଯାଶ୍ଚାନୁଜା ସ୍କଂଦ ସ୍ପର୍ଧମାନାଭିଜିତ୍ଖଲା ୨୯.
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ରୋହିଣୀଙ୍କ ଛୋଟଭଉଣୀ ଅଭିଜିତ୍ ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଦ୍ୱେଷରେ ଥିଲେ।
ତୁ. ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣସଂହିତା [https://sa.wikisource.org/s/1v7e ୨.୩୨.୧୪] ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ମୂଢୋଽସ୍ମି ତତ୍ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପଯ ପ୍ରଭୋ ୨୯.
ସେଇ ସମୟରୁ ମୁଁ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଛି; ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ କର।
ନକ୍ଷତ୍ରଂ ସପ୍ତଶୀର୍ଷାଭଂ ଭାତି ତଦ୍ଵହ୍ନିଦୈଵତମ୍ ତଦଗ୍ନେଃ ପ୍ରିଯତାଂ ଦେହି ସହଵାସଂ ସଦୈଵ ଚ॥ ୨୯.
ସାତ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଯେଉଁ ନକ୍ଷତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେବତା; ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁମେ କୃପା କର, ସଦା ସଙ୍ଗେ ରୁହ।
ହଵ୍ଯଂ କଵ୍ଯଂ ଚ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜା ହୋଷ୍ଯଂତି ପାଵକେ॥ ୨୯.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ହବ୍ୟ କିମ୍ବା କବ୍ୟ ଦେଇଥିବେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିବେ।
ତତ୍ତେ ନାମ୍ନା ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି ଵାସଃ ସାର୍ଧଂ ଭଵେତ୍ତଵ ୨୯.
ସେମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ନାମରେ ସେଥିରେ ଥିବା ଅଧିକାର ଦେବେ।
ସ ଚାପ୍ଯାହାଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଯଜ୍ଞଭାଗାନଵାପ୍ନୁହି ୨୯.
ଏବଂ ସେଇ ସମୟରୁ ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ପାଇବ।
ଏଵମେଵେତି ତାନାହ ସ୍କଂଦସ୍ତଦ୍ଧି ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ଅଭ୍ଯଷିଂଚନ୍ଗିରୌ ତସ୍ମିନ୍ଯୋଗିନାମାଦିପତ୍ଯକେ॥ ୨୯.
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ,' କାରଣ ଏହା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ; ତାପରେ ସେମାନେ ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁ ପାହାଡ଼ରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଯୋଗୀଶ୍ଵରମିତି ପ୍ରାହୁସ୍ତତସ୍ତଂ ଯୋଗିନସ୍ତଥା ୨୯.
ତାହାପରେ ଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ଯୋଗୀଶ୍ୱର' ବୋଲି ଡାକିଲେ।
ଅଭିଷିକ୍ତେନ ତେନାସୌ ଶୁଶୁଭେ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତଃ ୨୯.
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବା ପରେ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା।
ତତୋ ଦେଵାଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ନୃତ୍ଯଂତ୍ଯପ୍ସରସସ୍ତଥା ୨୯.
ତାପରେ ଦେବମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ଏଵଂ ସେନ୍ଦ୍ରଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତସଂସ୍ଥିତମ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲା।
ତତଃ ସ୍କନ୍ଦଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତ ମସ୍ତକାତ୍ ୩୦.
ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ ଦେବମାନେ ସହିତ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ଅବତରିଲେ।
ତତଃ ସରସ୍ଵତୀତୀରେ ଯାନି ଭୂତାନି ନାରଦ ୩୦.
ତାପରେ, ହେ ନାରଦ, ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଯେଉଁ ଭୂତମାନେ ଥିଲେ—
ଉନ୍ମାଦା ଯେ ହ୍ଯପସ୍ମାରାଃ ପଲାଦାଶ୍ଚ ପିଶାଚକାଃ ୩୦.
ଯେମାନେ ପାଗଳ, ଯେମାନେ ଅପସ୍ମାରରେ ପୀଡ଼ିତ, ପଳାଦ ଓ ପିଶାଚମାନେ—
ଯଥା ତେ ନୈଵ ମର୍ଯାଦାଂ ସଂତ୍ଯଜଂତି ଦୁରାଶଯାଃ ୩୦.
ଯେମିତି ଦୁଷ୍ଟ ମନସ୍କ ଲୋକେ କେବେ ନିୟମ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହିପରି...
ଅପ୍ରକୀର୍ଣେନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଦାଂତଂ ଶୁଚିଂ ନିତ୍ଯମତଂଦ୍ରିତମ୍ ୩୦.
ଯାହାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଏକାଗ୍ର, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଥାଏ, ସୁଚି ଓ ସଦା ଚେତନାଶୀଳ, ସେମାନେ...
ମହେଶ୍ଵରଂ ଚ ଯେ ଭକ୍ତା ଭକ୍ତା ନାରାଯଣଂ ଚ ଯେ ୩୦.
ଯେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି...
ତତଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ମହୀତୀରଂ ଯଯୌ ଗୁହଃ ୩୦.
ତାପରେ ଗୁହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମହାନଦୀ କୂଳକୁ ଗଲେ।