ତ୍ଵଂ ଭଵେଂଦ୍ରୋ ମହାବାହୋ ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ସୁଖାଵହଃ ୨୯.
ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ହେବା।
ଶାଧି ତ୍ଵମେଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଭଵାନିଂଦ୍ରୋସ୍ତୁ ସର୍ଵଦା ୨୯.
ତୁମେ ସଦା ଭବାନୀଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ତିନି ଲୋକର ଶାସନ କର।
ତ୍ଵମେଵ ରାଜା ଭଦ୍ରଂ ତେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ମମୈଵ ଚ ୨୯.
ତିନି ଲୋକ ଓ ମୋର ରାଜା କେବଳ ତୁମେ—ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ଯଦି ସତ୍ଯମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ନିଶ୍ଚଯାଦ୍ଭାଷିତଂ ତ୍ଵଯା ଅହମିଂଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଵ ଵାକ୍ଯାଦ୍ଯଶୋଽସ୍ତୁ ତେ॥ ୨୯.
ଯଦି ତୁମେ କହିଥିବା ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ, ତେବେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ତୁମ କଥା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଯଶ ହେଉ।
ଦାନଵାନାଂ ଵିନାଶାଯ ଦେଵାନାମର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୨୯.
ଦାନବମାନଙ୍କର ନାଶ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସୁମହାନାଦଃ ସୁରାଣାମଭ୍ଯଜାଯତ ୨୯.
ଏହିପରି କହିବା ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା।
ଜଯେତି ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚୈନଂ ଵାଦିତ୍ରାଣ୍ଯଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୨୯.
ସେମାନେ 'ଜୟ' ବୋଲି ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଇଲେ।
ତେନ ଶବ୍ଦେନ ମହତା ଵିସ୍ମିତା ନଗନଂଦିନୀ ୨୯.
ସେଇ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ର ନନ୍ଦିନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଅଦ୍ଯ ନୁନଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନାଂ ସୁରାଣାଂ ଵିଵିଧା ଗିରଃ ୨୯.
ଆଜି ନିଶ୍ଚୟ, ଆନନ୍ଦିତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ କଥା ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଗଵାଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ସାଧ୍ଵୀନାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍ ୨୯.
ଏବଂ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦ୍ବ୍ରତା ନାରୀ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଏଵଂ ଵଦତି ସା ଦେଵୀ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତମୁତ୍ସୁକାଽଭଵତ୍ ୨୯.
ଏପରି କହିବା ସମୟରେ ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଵୃଷଭଂ ତତ ଆରୁହ୍ଯ ଦେଵ୍ଯା ସହ ସମୁତ୍ସୁକଃ ୨୯.
ତାପରେ, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେବୀ ସହିତ ସେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇ ଚାଲିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନଂ ପ୍ରଜାପତିରଥାବ୍ରଵୀତ୍ ୨୯.
ତାପରେ, ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅନଯୋର୍ଵୀର୍ଯସଂଯୋଗାତ୍ତଵୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତୁ ପ୍ରାଥମୀ ୨୯.
ଏହି ଦୁଇଝଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ମିଶିବା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଜନ୍ମ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ହେଲା।
ଅପୂଜଯଦମେଯାତ୍ମା ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ ତାମ୍ ୨୯.
ଅପାର ଆତ୍ମା ଥିବା ସେ, ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଚିରଂ ଜହୃଷତୁଶ୍ଚୋଭୌ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ ୨୯.
ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଦୁହେଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦିତ ରହିଲେ।
ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତିମୋକ୍ଷଂ ଚ ତୁଷ୍ଟା ହର୍ଷପରିପ୍ଲୁତା ୨୯.
ଦେବୀ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଋଷିଭିସ୍ତାଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତାସ୍ତଂ ପୁତ୍ରେତି ଜଗୁସ୍ତଦା ୨୯.
ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ପୁଅ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସ୍ଵାହା ମମେତି ଚ ପ୍ରାହ ପାଵକଶ୍ଚ ମମେତି ଚ ୨୯.
ସ୍ୱାହା କହିଲେ, 'ଏହା ମୋର,' ଏବଂ ପାଉଁଖ କହିଲେ, 'ଏହା ମଧ୍ୟ ମୋର।'
ଚକ୍ରୁସ୍ତେ କଲହଂ ଘୋରଂ ଵିଵଦଂତଃ ପରସ୍ପରମ୍ ୨୯.
ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଭୟଙ୍କର ବିବାଦ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତସ୍ତାନ୍ପ୍ରହସନ୍ନାହ ଵିଵାଦୋ ଯୁଜ୍ଯତେ ନ ଚ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ହସି କହିଲେ, 'ଏହି ବିବାଦ ଉଚିତ ନୁହେଁ।'
ତତଃ ପ୍ରାହୁଶ୍ଚ ଷଡ୍ଦେଵ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ନୋ ହ୍ଯକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଛଅ ଦେବୀମାନେ କହିଲେ, 'ଆମର ସ୍ୱର୍ଗ କେବେ କ୍ଷୟ ନ ହେଉ।'
ରୋହିଣ୍ଯାଶ୍ଚାନୁଜା ସ୍କଂଦ ସ୍ପର୍ଧମାନାଭିଜିତ୍ଖଲା ୨୯.
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ରୋହିଣୀଙ୍କ ଛୋଟଭଉଣୀ ଅଭିଜିତ୍ ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଦ୍ୱେଷରେ ଥିଲେ।
ତୁ. ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣସଂହିତା [https://sa.wikisource.org/s/1v7e ୨.୩୨.୧୪] ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ମୂଢୋଽସ୍ମି ତତ୍ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପଯ ପ୍ରଭୋ ୨୯.
ସେଇ ସମୟରୁ ମୁଁ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଛି; ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ କର।
ନକ୍ଷତ୍ରଂ ସପ୍ତଶୀର୍ଷାଭଂ ଭାତି ତଦ୍ଵହ୍ନିଦୈଵତମ୍ ତଦଗ୍ନେଃ ପ୍ରିଯତାଂ ଦେହି ସହଵାସଂ ସଦୈଵ ଚ॥ ୨୯.
ସାତ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଯେଉଁ ନକ୍ଷତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେବତା; ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁମେ କୃପା କର, ସଦା ସଙ୍ଗେ ରୁହ।
ହଵ୍ଯଂ କଵ୍ଯଂ ଚ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜା ହୋଷ୍ଯଂତି ପାଵକେ॥ ୨୯.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ହବ୍ୟ କିମ୍ବା କବ୍ୟ ଦେଇଥିବେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିବେ।
ତତ୍ତେ ନାମ୍ନା ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି ଵାସଃ ସାର୍ଧଂ ଭଵେତ୍ତଵ ୨୯.
ସେମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ନାମରେ ସେଥିରେ ଥିବା ଅଧିକାର ଦେବେ।
ସ ଚାପ୍ଯାହାଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଯଜ୍ଞଭାଗାନଵାପ୍ନୁହି ୨୯.
ଏବଂ ସେଇ ସମୟରୁ ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ପାଇବ।
ଏଵମେଵେତି ତାନାହ ସ୍କଂଦସ୍ତଦ୍ଧି ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ଅଭ୍ଯଷିଂଚନ୍ଗିରୌ ତସ୍ମିନ୍ଯୋଗିନାମାଦିପତ୍ଯକେ॥ ୨୯.
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ,' କାରଣ ଏହା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ; ତାପରେ ସେମାନେ ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁ ପାହାଡ଼ରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଯୋଗୀଶ୍ଵରମିତି ପ୍ରାହୁସ୍ତତସ୍ତଂ ଯୋଗିନସ୍ତଥା ୨୯.
ତାହାପରେ ଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ଯୋଗୀଶ୍ୱର' ବୋଲି ଡାକିଲେ।