ସ୍କଂଦପ୍ରସାଦଜଃ ପୁତ୍ରୋ ଲୋହିତାକ୍ଷୋ ଭଯଂକରଃ ୨୯.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର କୃପାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେହ ଥିବା ପୁଅ।
ପୂଜନୀଯଃ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵାପସ୍ମାରଶାଂତିଦଃ ୨୯.
ସେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ଅପସ୍ମାର ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଲୋହିତାଂବରସଂଵୀତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପି ସୁପ୍ରଭମ୍ ୨୯.
ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଶ୍ରିଯା ଜୁଷ୍ଟଂ ଚ ତଂ ପ୍ରାହୁଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵୈ ୨୯.
ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ଭଵାନିଂଦ୍ରୋଽସ୍ତୁ ନୋ ନାଥ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ହିତାଯ ଵୈ॥ ୨୯.
ଭବାନୀନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଳକ ହେଉନ୍ତୁ, ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ।
କିମିଂଦ୍ରଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ କରୋତୀହ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ୨୯.
କିମିନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ।
ଇଂଦ୍ରୋ ଦିଶତି ଭୂତାନାଂ ବଲଂ ତେଜଃ ପ୍ରଜାଃ ସୁଖମ୍ ୨୯.
ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି, ତେଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନାଂ ସ ହରତି ଵୃତ୍ତସ୍ଥାନାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୨୯.
ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଭଲମାନେ ଥିବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅସୂର୍ଯେ ଚ ଭଵେତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତଥାଽଚଂଦ୍ରେ ଚ ଚଂଦ୍ରମାଃ ୨୯.
ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଇଯାନ୍ତି; ଏଭଳି, ଚନ୍ଦ୍ର ନାହିଁଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି।
ଏତଦିଂଦ୍ରେଣ କର୍ତଵ୍ଯମିଂଦ୍ରୋ ହି ଵିପୁଲଂ ବଲମ୍ ୨୯.
ଏହି କାମଟି ଇନ୍ଦ୍ର କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ଅଛି।
ତ୍ଵଂ ଭଵେଂଦ୍ରୋ ମହାବାହୋ ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ସୁଖାଵହଃ ୨୯.
ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ହେବା।
ଶାଧି ତ୍ଵମେଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଭଵାନିଂଦ୍ରୋସ୍ତୁ ସର୍ଵଦା ୨୯.
ତୁମେ ସଦା ଭବାନୀଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ତିନି ଲୋକର ଶାସନ କର।
ତ୍ଵମେଵ ରାଜା ଭଦ୍ରଂ ତେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ମମୈଵ ଚ ୨୯.
ତିନି ଲୋକ ଓ ମୋର ରାଜା କେବଳ ତୁମେ—ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ଯଦି ସତ୍ଯମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ନିଶ୍ଚଯାଦ୍ଭାଷିତଂ ତ୍ଵଯା ଅହମିଂଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଵ ଵାକ୍ଯାଦ୍ଯଶୋଽସ୍ତୁ ତେ॥ ୨୯.
ଯଦି ତୁମେ କହିଥିବା ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ, ତେବେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ତୁମ କଥା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଯଶ ହେଉ।
ଦାନଵାନାଂ ଵିନାଶାଯ ଦେଵାନାମର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୨୯.
ଦାନବମାନଙ୍କର ନାଶ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସୁମହାନାଦଃ ସୁରାଣାମଭ୍ଯଜାଯତ ୨୯.
ଏହିପରି କହିବା ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା।
ଜଯେତି ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚୈନଂ ଵାଦିତ୍ରାଣ୍ଯଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୨୯.
ସେମାନେ 'ଜୟ' ବୋଲି ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଇଲେ।
ତେନ ଶବ୍ଦେନ ମହତା ଵିସ୍ମିତା ନଗନଂଦିନୀ ୨୯.
ସେଇ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ର ନନ୍ଦିନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଅଦ୍ଯ ନୁନଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନାଂ ସୁରାଣାଂ ଵିଵିଧା ଗିରଃ ୨୯.
ଆଜି ନିଶ୍ଚୟ, ଆନନ୍ଦିତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ କଥା ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଗଵାଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ସାଧ୍ଵୀନାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍ ୨୯.
ଏବଂ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦ୍ବ୍ରତା ନାରୀ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଏଵଂ ଵଦତି ସା ଦେଵୀ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତମୁତ୍ସୁକାଽଭଵତ୍ ୨୯.
ଏପରି କହିବା ସମୟରେ ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଵୃଷଭଂ ତତ ଆରୁହ୍ଯ ଦେଵ୍ଯା ସହ ସମୁତ୍ସୁକଃ ୨୯.
ତାପରେ, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେବୀ ସହିତ ସେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇ ଚାଲିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନଂ ପ୍ରଜାପତିରଥାବ୍ରଵୀତ୍ ୨୯.
ତାପରେ, ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅନଯୋର୍ଵୀର୍ଯସଂଯୋଗାତ୍ତଵୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତୁ ପ୍ରାଥମୀ ୨୯.
ଏହି ଦୁଇଝଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ମିଶିବା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଜନ୍ମ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ହେଲା।
ଅପୂଜଯଦମେଯାତ୍ମା ପିତରଂ ମାତରଂ ଚ ତାମ୍ ୨୯.
ଅପାର ଆତ୍ମା ଥିବା ସେ, ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଚିରଂ ଜହୃଷତୁଶ୍ଚୋଭୌ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ ୨୯.
ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଦୁହେଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦିତ ରହିଲେ।
ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତିମୋକ୍ଷଂ ଚ ତୁଷ୍ଟା ହର୍ଷପରିପ୍ଲୁତା ୨୯.
ଦେବୀ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଋଷିଭିସ୍ତାଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତାସ୍ତଂ ପୁତ୍ରେତି ଜଗୁସ୍ତଦା ୨୯.
ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ପୁଅ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସ୍ଵାହା ମମେତି ଚ ପ୍ରାହ ପାଵକଶ୍ଚ ମମେତି ଚ ୨୯.
ସ୍ୱାହା କହିଲେ, 'ଏହା ମୋର,' ଏବଂ ପାଉଁଖ କହିଲେ, 'ଏହା ମଧ୍ୟ ମୋର।'
ଚକ୍ରୁସ୍ତେ କଲହଂ ଘୋରଂ ଵିଵଦଂତଃ ପରସ୍ପରମ୍ ୨୯.
ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଭୟଙ୍କର ବିବାଦ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।