ପ୍ରଚ୍ଯୁତାଃ ସହସା ଭାଂତି ଦିଵସ୍ତାରାଗଣା ଇଵ ୨୯.
ସେମାନେ ଏକାଏକି ଛିଟିଯାଇଲେ, ଦିନରେ ତାରାମାନେ ଯେପରି ଚମକେ।
ଦେଵା ଵଜ୍ରଧରଂ ପ୍ରୋଚୁସ୍ତ୍ଯଜ ଵଜ୍ରଂ ଶତକ୍ରତୋ ୨୯.
ଦେବତାମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବଜ୍ରକୁ ପକେଇଦିଅ!'
ତଦ୍ଵିସୃଷ୍ଟଂ ଜଘାନାଶୁ ପାର୍ଶ୍ଵ ସ୍କଂଦସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ୨୯.
ସେ ଯାହା ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ତାହା ତୁରନ୍ତ ସ୍କନ୍ଦର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଆଘାତ କଲା।
ଵଜ୍ରପ୍ରହାରାତ୍ସ୍କଂଦସ୍ଯ ସଂଜାତଃ ପୁରୁଷୋଽପରଃ ୨୯.
ବଜ୍ରର ଘାତରୁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଉ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶାଖ ଇତ୍ଯଭିଵିଖ୍ଯାତଃ ସୋପି ଵ୍ଯନଦଦଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୯.
ସେ ଶାଖ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାଧ୍ୟମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ତତ୍ରାପି ତାଦୃଶୋ ଜଜ୍ଞେ ନୈଗମେଯ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ୨୯.
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଆଉ ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ନୈଗମେୟ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତଦେଂଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ଶରଣଂ ଯଯୌ ୨୯.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି, ହାତ ଜୋଡି ଶରଣ ନେବାକୁ ଆସିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସ୍ତ୍ରଭିଦଶା ଵାଦିତ୍ରାଣ୍ଯଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଢୋଳ ବଜାଇଲେ।
ଯା ହରଂ ତି ଶିଶୂଞ୍ଜାତାନ୍ଗର୍ଭସ୍ଥାଂଶ୍ଚୈଵ ଦାରୁଣାଃ ୨୯.
ଯେଉଁ ଦାୟିନୀମାନେ ହର ଓ ଅନ୍ୟ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଶିଶୁମାନେ, ସେମାନେ ଦାରୁଣ ଥିଲେ।
ଆଯା ପଲାଲା ମିତ୍ରା ଚ ସପ୍ତୈତାଃ ଶିଶୁମାତରଃ ୨୯.
ଆୟା, ପଲାଳା, ମିତ୍ରା—ଏହି ସାତଜଣୀ ଶିଶୁର ମାଆମାନେ।
ସ୍କଂଦପ୍ରସାଦଜଃ ପୁତ୍ରୋ ଲୋହିତାକ୍ଷୋ ଭଯଂକରଃ ୨୯.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର କୃପାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେହ ଥିବା ପୁଅ।
ପୂଜନୀଯଃ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵାପସ୍ମାରଶାଂତିଦଃ ୨୯.
ସେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ଅପସ୍ମାର ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଲୋହିତାଂବରସଂଵୀତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପି ସୁପ୍ରଭମ୍ ୨୯.
ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଶ୍ରିଯା ଜୁଷ୍ଟଂ ଚ ତଂ ପ୍ରାହୁଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵୈ ୨୯.
ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ଭଵାନିଂଦ୍ରୋଽସ୍ତୁ ନୋ ନାଥ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ହିତାଯ ଵୈ॥ ୨୯.
ଭବାନୀନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଳକ ହେଉନ୍ତୁ, ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ।
କିମିଂଦ୍ରଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ କରୋତୀହ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ୨୯.
କିମିନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ।
ଇଂଦ୍ରୋ ଦିଶତି ଭୂତାନାଂ ବଲଂ ତେଜଃ ପ୍ରଜାଃ ସୁଖମ୍ ୨୯.
ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି, ତେଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନାଂ ସ ହରତି ଵୃତ୍ତସ୍ଥାନାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୨୯.
ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଭଲମାନେ ଥିବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅସୂର୍ଯେ ଚ ଭଵେତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତଥାଽଚଂଦ୍ରେ ଚ ଚଂଦ୍ରମାଃ ୨୯.
ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଇଯାନ୍ତି; ଏଭଳି, ଚନ୍ଦ୍ର ନାହିଁଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି।
ଏତଦିଂଦ୍ରେଣ କର୍ତଵ୍ଯମିଂଦ୍ରୋ ହି ଵିପୁଲଂ ବଲମ୍ ୨୯.
ଏହି କାମଟି ଇନ୍ଦ୍ର କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ଅଛି।
ତ୍ଵଂ ଭଵେଂଦ୍ରୋ ମହାବାହୋ ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ସୁଖାଵହଃ ୨୯.
ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ହେବା।
ଶାଧି ତ୍ଵମେଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଭଵାନିଂଦ୍ରୋସ୍ତୁ ସର୍ଵଦା ୨୯.
ତୁମେ ସଦା ଭବାନୀଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ତିନି ଲୋକର ଶାସନ କର।
ତ୍ଵମେଵ ରାଜା ଭଦ୍ରଂ ତେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ମମୈଵ ଚ ୨୯.
ତିନି ଲୋକ ଓ ମୋର ରାଜା କେବଳ ତୁମେ—ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ଯଦି ସତ୍ଯମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ନିଶ୍ଚଯାଦ୍ଭାଷିତଂ ତ୍ଵଯା ଅହମିଂଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଵ ଵାକ୍ଯାଦ୍ଯଶୋଽସ୍ତୁ ତେ॥ ୨୯.
ଯଦି ତୁମେ କହିଥିବା ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ, ତେବେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ତୁମ କଥା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଯଶ ହେଉ।
ଦାନଵାନାଂ ଵିନାଶାଯ ଦେଵାନାମର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୨୯.
ଦାନବମାନଙ୍କର ନାଶ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସୁମହାନାଦଃ ସୁରାଣାମଭ୍ଯଜାଯତ ୨୯.
ଏହିପରି କହିବା ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା।
ଜଯେତି ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚୈନଂ ଵାଦିତ୍ରାଣ୍ଯଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୨୯.
ସେମାନେ 'ଜୟ' ବୋଲି ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଇଲେ।
ତେନ ଶବ୍ଦେନ ମହତା ଵିସ୍ମିତା ନଗନଂଦିନୀ ୨୯.
ସେଇ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ର ନନ୍ଦିନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଅଦ୍ଯ ନୁନଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନାଂ ସୁରାଣାଂ ଵିଵିଧା ଗିରଃ ୨୯.
ଆଜି ନିଶ୍ଚୟ, ଆନନ୍ଦିତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ କଥା ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଗଵାଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ସାଧ୍ଵୀନାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍ ୨୯.
ଏବଂ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦ୍ବ୍ରତା ନାରୀ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ।