ଭୀତାଶ୍ଚ ପର୍ଵତାଃ ସର୍ଵେ ଚୁକ୍ରୁଶୁଃ ପ୍ରଲଯାଦ୍ଯଥା ୨୯.
ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରଳୟ ସମୟର ଭଳି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵା ଵାସଵଂ ସହ ତେଽବ୍ରୁଵନ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ସମେତେ ବାସବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ କ୍ଷଣାଦ୍ଵିଶ୍ଵଂ ସଂହରିଷ୍ଯତି ଵାସଵ ୨୯.
ଯଦି ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ବାସବ, ସେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତଚ୍ଚ ତ୍ରାଣଂ ସଦା କାର୍ଯଂ ପ୍ରାଣୈଃ କଂଠଗତୈରପି ୨୯.
ତେଣୁ, ଜୀବନ ଗଳାକୁ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଦରକାର।
ଧିକ୍ତତୋ ଜନ୍ମ ଵୀରାଣାଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯଂ ହି ମରଣଂ କ୍ଷଣାତ୍ ୨୯.
ବୀରମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା, କିନ୍ତୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ଗୌରବ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତମଭ୍ଯଯାତ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଉଗ୍ରଂ ତଚ୍ଚ ମହାଵେଗଂ ଦେଵାନୀକଂ ଦୁରାସଦମ୍ ୨୯.
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବସେନାକୁ କେହି ସମ୍ନିକଟ ହେବାକୁ ସାହସ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ନାଦେନ ମହତା ସମୁଦ୍ଧୂତୋଦଧିପ୍ରଭମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଗର୍ଜନରେ, ସେଇ ସେନା ଉତ୍ତଳ ସମୁଦ୍ର ପରି ଚମକିଉଠିଲା।
ଜିଘାଂସୂନୁପସଂପ୍ରାପ୍ତାନ୍ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ପାଵକିଃ ୨୯.
ଦେବତାମାନେ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର—
ଅଦହଦ୍ଦେଵସୈନ୍ଯାନି ଚେଷ୍ଟ ମାନାନି ଭୂତଲେ ୨୯.
ପୃଥିବୀରେ ଦେବସେନା ଓ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଦେଲେ।
ପ୍ରଚ୍ଯୁତାଃ ସହସା ଭାଂତି ଦିଵସ୍ତାରାଗଣା ଇଵ ୨୯.
ସେମାନେ ଏକାଏକି ଛିଟିଯାଇଲେ, ଦିନରେ ତାରାମାନେ ଯେପରି ଚମକେ।
ଦେଵା ଵଜ୍ରଧରଂ ପ୍ରୋଚୁସ୍ତ୍ଯଜ ଵଜ୍ରଂ ଶତକ୍ରତୋ ୨୯.
ଦେବତାମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବଜ୍ରକୁ ପକେଇଦିଅ!'
ତଦ୍ଵିସୃଷ୍ଟଂ ଜଘାନାଶୁ ପାର୍ଶ୍ଵ ସ୍କଂଦସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ୨୯.
ସେ ଯାହା ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ତାହା ତୁରନ୍ତ ସ୍କନ୍ଦର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଆଘାତ କଲା।
ଵଜ୍ରପ୍ରହାରାତ୍ସ୍କଂଦସ୍ଯ ସଂଜାତଃ ପୁରୁଷୋଽପରଃ ୨୯.
ବଜ୍ରର ଘାତରୁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଉ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶାଖ ଇତ୍ଯଭିଵିଖ୍ଯାତଃ ସୋପି ଵ୍ଯନଦଦଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୯.
ସେ ଶାଖ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାଧ୍ୟମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ତତ୍ରାପି ତାଦୃଶୋ ଜଜ୍ଞେ ନୈଗମେଯ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ୨୯.
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଆଉ ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ନୈଗମେୟ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତଦେଂଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ଶରଣଂ ଯଯୌ ୨୯.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି, ହାତ ଜୋଡି ଶରଣ ନେବାକୁ ଆସିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସ୍ତ୍ରଭିଦଶା ଵାଦିତ୍ରାଣ୍ଯଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଢୋଳ ବଜାଇଲେ।
ଯା ହରଂ ତି ଶିଶୂଞ୍ଜାତାନ୍ଗର୍ଭସ୍ଥାଂଶ୍ଚୈଵ ଦାରୁଣାଃ ୨୯.
ଯେଉଁ ଦାୟିନୀମାନେ ହର ଓ ଅନ୍ୟ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଶିଶୁମାନେ, ସେମାନେ ଦାରୁଣ ଥିଲେ।
ଆଯା ପଲାଲା ମିତ୍ରା ଚ ସପ୍ତୈତାଃ ଶିଶୁମାତରଃ ୨୯.
ଆୟା, ପଲାଳା, ମିତ୍ରା—ଏହି ସାତଜଣୀ ଶିଶୁର ମାଆମାନେ।
ସ୍କଂଦପ୍ରସାଦଜଃ ପୁତ୍ରୋ ଲୋହିତାକ୍ଷୋ ଭଯଂକରଃ ୨୯.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର କୃପାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେହ ଥିବା ପୁଅ।
ପୂଜନୀଯଃ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵାପସ୍ମାରଶାଂତିଦଃ ୨୯.
ସେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ଅପସ୍ମାର ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଲୋହିତାଂବରସଂଵୀତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପି ସୁପ୍ରଭମ୍ ୨୯.
ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଶ୍ରିଯା ଜୁଷ୍ଟଂ ଚ ତଂ ପ୍ରାହୁଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵୈ ୨୯.
ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ଭଵାନିଂଦ୍ରୋଽସ୍ତୁ ନୋ ନାଥ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ହିତାଯ ଵୈ॥ ୨୯.
ଭବାନୀନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଳକ ହେଉନ୍ତୁ, ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ।
କିମିଂଦ୍ରଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ କରୋତୀହ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ୨୯.
କିମିନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ।
ଇଂଦ୍ରୋ ଦିଶତି ଭୂତାନାଂ ବଲଂ ତେଜଃ ପ୍ରଜାଃ ସୁଖମ୍ ୨୯.
ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି, ତେଜ, ସନ୍ତାନ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନାଂ ସ ହରତି ଵୃତ୍ତସ୍ଥାନାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୨୯.
ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଭଲମାନେ ଥିବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅସୂର୍ଯେ ଚ ଭଵେତ୍ସୂର୍ଯସ୍ତଥାଽଚଂଦ୍ରେ ଚ ଚଂଦ୍ରମାଃ ୨୯.
ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଇଯାନ୍ତି; ଏଭଳି, ଚନ୍ଦ୍ର ନାହିଁଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି।
ଏତଦିଂଦ୍ରେଣ କର୍ତଵ୍ଯମିଂଦ୍ରୋ ହି ଵିପୁଲଂ ବଲମ୍ ୨୯.
ଏହି କାମଟି ଇନ୍ଦ୍ର କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ଅଛି।