ସଂସ୍କାରରହିତଂ ଜନ୍ମ ଯତଶ୍ଚ ପଶୁଵତ୍ସ୍ମୃତମ୍ ୨୯.
ଯେ ଜନ୍ମରେ କୌଣସି ସଂସ୍କାର ନାହିଁ, ସେହି ଜନ୍ମ ପଶୁ ପରି ମନ୍ତାଯାଏ।
ତତୋ ମୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଚକ୍ରେ ଜାତକର୍ମାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ ୨୯.
ତେଣୁ ମୁନି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମକର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ଵହ୍ନିରଭ୍ଯାଗାଦ୍ଦଦର୍ଶ ଚ ସୁତଂ ଗୁହମ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଗୁହକୁ ଦେଖିଲେ।
ଏକଗ୍ରୀଵଂ ଚୈକକାଯଂ କୁମାରଂ ସ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍ ୨୯.
ସେ ଏକ ଗଳା ଏବଂ ଏକ ଦେହ ଥିବା କୁମାରକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦୃତୀଯାଯାଂ ଶିଶୁର୍ଜାତଶ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ପୂର୍ଣ ଏଵଚ ୨୯.
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ସେଇ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବଡ଼ ହେଇଗଲା।
ତତସ୍ତଂ ପାଵକଃ ପାର୍ଥ ଆଲିଲିଂଗ ଚୁଚୁଂବ ଚ ୨୯.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଅଗ୍ନି ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ସ ଚ ଶକ୍ତିଂ ସମାଦାଯ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଚ ପାଵକମ୍ ୨୯.
ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ନେଇ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵ୍ଯନଦଦ୍ଭୈରଵଂ ନାଦଂ ତ୍ରାସ ଯନ୍ସାସୁରଂ ଜଗତ୍ ୨୯.
ସେ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲେ, ଯାହାରେ ଅସୁରମାନେ ଓ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
ବିଭେଦ ତରସା ଶକ୍ତ୍ଯା ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍ ୨୯.
ସେ ଶକ୍ତିରେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ଚୂର୍ଣୀକୃତା ରାକ୍ଷସାସ୍ତେ ସତତଂ ଧର୍ମଶତ୍ରଵଃ ୨୯.
ଯେଉଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ସଦା ଧର୍ମର ଶତ୍ରୁ, ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ।
ଭୀତାଶ୍ଚ ପର୍ଵତାଃ ସର୍ଵେ ଚୁକ୍ରୁଶୁଃ ପ୍ରଲଯାଦ୍ଯଥା ୨୯.
ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରଳୟ ସମୟର ଭଳି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵା ଵାସଵଂ ସହ ତେଽବ୍ରୁଵନ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ସମେତେ ବାସବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ କ୍ଷଣାଦ୍ଵିଶ୍ଵଂ ସଂହରିଷ୍ଯତି ଵାସଵ ୨୯.
ଯଦି ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ବାସବ, ସେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତଚ୍ଚ ତ୍ରାଣଂ ସଦା କାର୍ଯଂ ପ୍ରାଣୈଃ କଂଠଗତୈରପି ୨୯.
ତେଣୁ, ଜୀବନ ଗଳାକୁ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଦରକାର।
ଧିକ୍ତତୋ ଜନ୍ମ ଵୀରାଣାଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯଂ ହି ମରଣଂ କ୍ଷଣାତ୍ ୨୯.
ବୀରମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା, କିନ୍ତୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ଗୌରବ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତମଭ୍ଯଯାତ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଉଗ୍ରଂ ତଚ୍ଚ ମହାଵେଗଂ ଦେଵାନୀକଂ ଦୁରାସଦମ୍ ୨୯.
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବସେନାକୁ କେହି ସମ୍ନିକଟ ହେବାକୁ ସାହସ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ନାଦେନ ମହତା ସମୁଦ୍ଧୂତୋଦଧିପ୍ରଭମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଗର୍ଜନରେ, ସେଇ ସେନା ଉତ୍ତଳ ସମୁଦ୍ର ପରି ଚମକିଉଠିଲା।
ଜିଘାଂସୂନୁପସଂପ୍ରାପ୍ତାନ୍ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ପାଵକିଃ ୨୯.
ଦେବତାମାନେ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର—
ଅଦହଦ୍ଦେଵସୈନ୍ଯାନି ଚେଷ୍ଟ ମାନାନି ଭୂତଲେ ୨୯.
ପୃଥିବୀରେ ଦେବସେନା ଓ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଦେଲେ।
ପ୍ରଚ୍ଯୁତାଃ ସହସା ଭାଂତି ଦିଵସ୍ତାରାଗଣା ଇଵ ୨୯.
ସେମାନେ ଏକାଏକି ଛିଟିଯାଇଲେ, ଦିନରେ ତାରାମାନେ ଯେପରି ଚମକେ।
ଦେଵା ଵଜ୍ରଧରଂ ପ୍ରୋଚୁସ୍ତ୍ଯଜ ଵଜ୍ରଂ ଶତକ୍ରତୋ ୨୯.
ଦେବତାମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବଜ୍ରକୁ ପକେଇଦିଅ!'
ତଦ୍ଵିସୃଷ୍ଟଂ ଜଘାନାଶୁ ପାର୍ଶ୍ଵ ସ୍କଂଦସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ୨୯.
ସେ ଯାହା ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ତାହା ତୁରନ୍ତ ସ୍କନ୍ଦର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଆଘାତ କଲା।
ଵଜ୍ରପ୍ରହାରାତ୍ସ୍କଂଦସ୍ଯ ସଂଜାତଃ ପୁରୁଷୋଽପରଃ ୨୯.
ବଜ୍ରର ଘାତରୁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଉ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶାଖ ଇତ୍ଯଭିଵିଖ୍ଯାତଃ ସୋପି ଵ୍ଯନଦଦଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୯.
ସେ ଶାଖ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାଧ୍ୟମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ତତ୍ରାପି ତାଦୃଶୋ ଜଜ୍ଞେ ନୈଗମେଯ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ୨୯.
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଆଉ ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ନୈଗମେୟ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତଦେଂଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ଶରଣଂ ଯଯୌ ୨୯.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି, ହାତ ଜୋଡି ଶରଣ ନେବାକୁ ଆସିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସ୍ତ୍ରଭିଦଶା ଵାଦିତ୍ରାଣ୍ଯଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଢୋଳ ବଜାଇଲେ।
ଯା ହରଂ ତି ଶିଶୂଞ୍ଜାତାନ୍ଗର୍ଭସ୍ଥାଂଶ୍ଚୈଵ ଦାରୁଣାଃ ୨୯.
ଯେଉଁ ଦାୟିନୀମାନେ ହର ଓ ଅନ୍ୟ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଶିଶୁମାନେ, ସେମାନେ ଦାରୁଣ ଥିଲେ।
ଆଯା ପଲାଲା ମିତ୍ରା ଚ ସପ୍ତୈତାଃ ଶିଶୁମାତରଃ ୨୯.
ଆୟା, ପଲାଳା, ମିତ୍ରା—ଏହି ସାତଜଣୀ ଶିଶୁର ମାଆମାନେ।