ନିଗ୍ରହୋ ନିଗ୍ରହାଣାଂ ଚ ନେତା ତ୍ଵଂ ସୁରନଂଦନଃ ୨୯.
ନିୟନ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିୟନ୍ତା, ନେତା, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ।
କୁକ୍କୁଟୀ ବହୁଲୀ ଦିଵ୍ଯଃ କାମଦୋ ଭୂରିଵର୍ଧନଃ ୨୯.
କୁକ୍କୁଟୀ, ବହୁଳୀ, ଦିବ୍ୟ, ଇଚ୍ଛାପୂରଣକାରୀ ଏବଂ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବୃଦ୍ଧିକାରୀ।
ଅଵ୍ଯଯୋ ହ୍ଯମରଃ ଶ୍ରୀମାନୁନ୍ନତୋ ହ୍ଯଗ୍ନିସଂଭଵଃ ୨୯.
ଅବିନାଶୀ, ଅମର, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା।
ଅପାରପାରୋ ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ ୨୯.
ସୀମାହୀନ ଏବଂ ସୀମାରୁ ପାରେ, ବୁଝିବାକୁ କଠିନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥିବା।
ଅଚିଂତ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମା ସର୍ଵାତ୍ମା ତ୍ଵଂ ସନାତନଃ ୨୯.
ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ।
ନାମ୍ନାମଷ୍ଟଶତେନାଯଂ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରମହର୍ଷିଣା ୨୯.
ଏହି ଏକଶଏ ଆଠି ନାମ ଦ୍ୱାରା, ମହାର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏହି ସ୍ତୁତି ରଚନା କରିଥିଲେ।
ମମ ତ୍ଵଯା ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିରେଷା ନିରୂପିତା ୨୯.
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି କରିଛ।
ଵିଵର୍ଧତେ କୁଲେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତସ୍ଯ ଯଃ ପ୍ରପଠେଦିମମ୍ ୨୯.
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତି ପଢ଼ନ୍ତି, ସେଠାରେ ପରିବାରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ଵିଘ୍ନକାରୀଣି ତଦ୍ଗେହେ ଯତ୍ରୈଵ ସଂସ୍ତୁଵଂତି ମାମ୍ ୨୯.
ଯେଉଁ ଘରେ ମୋର ସ୍ତୁତି ହୁଏନାହିଁ, ସେଠାରେ ବିଘ୍ନ ଆସେ।
ସ୍ତଵସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଦିଵ୍ଯଭାଵଃ ପୁମାନ୍ଭଵେତ୍ ୨୯.
ଏହି ସ୍ତୁତିର ଶକ୍ତିରେ, ମଣିଷ ଦିବ୍ୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ସଂସ୍କାରରହିତଂ ଜନ୍ମ ଯତଶ୍ଚ ପଶୁଵତ୍ସ୍ମୃତମ୍ ୨୯.
ଯେ ଜନ୍ମରେ କୌଣସି ସଂସ୍କାର ନାହିଁ, ସେହି ଜନ୍ମ ପଶୁ ପରି ମନ୍ତାଯାଏ।
ତତୋ ମୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଚକ୍ରେ ଜାତକର୍ମାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ ୨୯.
ତେଣୁ ମୁନି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମକର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ଵହ୍ନିରଭ୍ଯାଗାଦ୍ଦଦର୍ଶ ଚ ସୁତଂ ଗୁହମ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଗୁହକୁ ଦେଖିଲେ।
ଏକଗ୍ରୀଵଂ ଚୈକକାଯଂ କୁମାରଂ ସ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍ ୨୯.
ସେ ଏକ ଗଳା ଏବଂ ଏକ ଦେହ ଥିବା କୁମାରକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦୃତୀଯାଯାଂ ଶିଶୁର୍ଜାତଶ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ପୂର୍ଣ ଏଵଚ ୨୯.
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ସେଇ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବଡ଼ ହେଇଗଲା।
ତତସ୍ତଂ ପାଵକଃ ପାର୍ଥ ଆଲିଲିଂଗ ଚୁଚୁଂବ ଚ ୨୯.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଅଗ୍ନି ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ସ ଚ ଶକ୍ତିଂ ସମାଦାଯ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଚ ପାଵକମ୍ ୨୯.
ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ନେଇ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵ୍ଯନଦଦ୍ଭୈରଵଂ ନାଦଂ ତ୍ରାସ ଯନ୍ସାସୁରଂ ଜଗତ୍ ୨୯.
ସେ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲେ, ଯାହାରେ ଅସୁରମାନେ ଓ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
ବିଭେଦ ତରସା ଶକ୍ତ୍ଯା ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍ ୨୯.
ସେ ଶକ୍ତିରେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ଚୂର୍ଣୀକୃତା ରାକ୍ଷସାସ୍ତେ ସତତଂ ଧର୍ମଶତ୍ରଵଃ ୨୯.
ଯେଉଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ସଦା ଧର୍ମର ଶତ୍ରୁ, ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ।
ଭୀତାଶ୍ଚ ପର୍ଵତାଃ ସର୍ଵେ ଚୁକ୍ରୁଶୁଃ ପ୍ରଲଯାଦ୍ଯଥା ୨୯.
ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରଳୟ ସମୟର ଭଳି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵା ଵାସଵଂ ସହ ତେଽବ୍ରୁଵନ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ସମେତେ ବାସବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ କ୍ଷଣାଦ୍ଵିଶ୍ଵଂ ସଂହରିଷ୍ଯତି ଵାସଵ ୨୯.
ଯଦି ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ବାସବ, ସେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତଚ୍ଚ ତ୍ରାଣଂ ସଦା କାର୍ଯଂ ପ୍ରାଣୈଃ କଂଠଗତୈରପି ୨୯.
ତେଣୁ, ଜୀବନ ଗଳାକୁ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଦରକାର।
ଧିକ୍ତତୋ ଜନ୍ମ ଵୀରାଣାଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯଂ ହି ମରଣଂ କ୍ଷଣାତ୍ ୨୯.
ବୀରମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା, କିନ୍ତୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ଗୌରବ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତମଭ୍ଯଯାତ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଉଗ୍ରଂ ତଚ୍ଚ ମହାଵେଗଂ ଦେଵାନୀକଂ ଦୁରାସଦମ୍ ୨୯.
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବସେନାକୁ କେହି ସମ୍ନିକଟ ହେବାକୁ ସାହସ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ନାଦେନ ମହତା ସମୁଦ୍ଧୂତୋଦଧିପ୍ରଭମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଗର୍ଜନରେ, ସେଇ ସେନା ଉତ୍ତଳ ସମୁଦ୍ର ପରି ଚମକିଉଠିଲା।
ଜିଘାଂସୂନୁପସଂପ୍ରାପ୍ତାନ୍ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ପାଵକିଃ ୨୯.
ଦେବତାମାନେ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର—
ଅଦହଦ୍ଦେଵସୈନ୍ଯାନି ଚେଷ୍ଟ ମାନାନି ଭୂତଲେ ୨୯.
ପୃଥିବୀରେ ଦେବସେନା ଓ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଦେଲେ।