ଅସ୍ମାଦ୍ଭୂଧରଜା ଦେହସଂପର୍କାତ୍ତ୍ଵଂ ମମାଜ୍ଞଯା ୨୯.
ଏହି ପାହାଡ଼ର ଧୂଳି, ତୁମ ଦେହ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଓ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲୁ।
ଯ ଏଷ ସିଂହଃ ପ୍ରୋଦ୍ଭୂତୋ ଦେଵ୍ଯାଃ କ୍ରୋଧାଦ୍ଵରାନନେ ୨୯.
ଦେବୀଙ୍କର କ୍ରୋଧରୁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିବା ସିଂହ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଗଚ୍ଛ ଵିଂଧ୍ଯାଚଲେ ତତ୍ର ସୁରକାର୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ୨୯.
ତୁମେ ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତକୁ ଯାଅ; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ କରିବ।
ପାଂଚାଲୋନାମ ଯକ୍ଷୋଽଯଂ ଯକ୍ଷଲକ୍ଷପଦାନୁଗଃ ୨୯.
ଏହା ହେଉଛି ପାଞ୍ଚାଳ ନାମକ ଏକ ଯକ୍ଷ, ଯକ୍ଷ ଲକ୍ଷଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା କୌଶିକୀ ଦେଵୀ ତଥେତ୍ଯାହ ପିତାମହମ୍ ୨୯.
ଏପରି କହିବା ପରେ କୌଶିକୀ ଦେବୀ ପିତାମହଙ୍କୁ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସର୍ଵୈଃ ପୂର୍ଵଭଵୋପାତ୍ତୈସ୍ତଦା ସ୍ଵଯମୁପସ୍ତିତୈଃ ୨୯.
ତାପରେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମୁହୁଃ ସ୍ଵଂ ପରିନିଂଦଂତୀ ଜଗାମ ଗିରିଶାଂତିକମ୍ ୨୯.
ପୁନିପୁନି ନିଜକୁ ଦୋଷ ଦେଇ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରୁରୋଧ ଵୀରକୋ ଦେଵୀଂ ହେମଵେତ୍ରଲତାଧରଃ ୨୯.
ସୁନା ଛଡ଼ି ଧରିଥିବା ବୀରକ ଦେବୀଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
ପ୍ରଯୋଜନଂ ନ ତେଽସ୍ତୀହ ଗଚ୍ଛ ଯାଵନ୍ନ ଭର୍ତ୍ସ୍ଯସେ ୨୯.
ତୁମର ଏଠାରେ କୌଣସି କାମ ନାହିଁ; ଯାଅ, ନାହିଁଲେ ତୁମେ ତିରସ୍କୃତ ହେବ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ନ ଚ ଦୃଷ୍ଟୋଽସୌ ସ ଚ ଦେଵେନ ଘାତିତଃ ୨୯.
ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ, ଏବଂ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
କାପି ସ୍ତ୍ରୀ ନାପି ମୋକ୍ତଵ୍ଯା ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ରେତି ସାଦରମ୍ ୨୯.
କୌଣସି ଜଣାଣୀ, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ଦେବିନାହିଁ, ଝିଅ, ଏହିପରି ଭାବେ।
ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ଚାପ୍ଯତ୍ର ପ୍ରଵେଶଂ ଲପ୍ସ୍ଯସେ ଵ୍ରଜ ୨୯.
ତୁମେ ଏଠାରେ ରହିପାରିବ ନାହିଁ, ପ୍ରବେଶ ମିଳିବ ନାହିଁ; ଯାଅ।
ନଗାଧିରାଜତନଯା ପାର୍ଵତୀ ରୁଦ୍ରଵଲ୍ଲଭା ୨୯.
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପାର୍ବତୀ।
ନ ସା ନାରୀ ତୁ ଦୈତ୍ଯୋଽସୌ ଵାଯୋର୍ନୈଵାଵବାସତ ୨୯.
ସେ ଜଣାଣୀ ନୁହଁନ୍ତି, ବରଂ ଦାନବ ଥିଲେ; ପବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅକାର୍ଯଂ କ୍ରିଯତେ ମୂଢୈଃ ପ୍ରାଯଃ କ୍ରୋଧସମନ୍ଵିତୈଃ ୨୯.
ମୂଢ଼ ଲୋକମାନେ ରାଗରେ ଆନ୍ଧ ହୋଇ ବହୁତ ସମୟରେ ଯେଉଁ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେହି କାମ କରିଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନସର୍ଵାର୍ଥା ପୁତ୍ରଂ ଶାପିତଵତ୍ଯହମ୍ ୨୯.
ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥାର ଅସୀମ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ପୁଅକୁ ଶାପ ଦେଇଦେଲି।
ସଂଚିଂତ୍ଯୈଵମୁଵାଚେଦଂ ଵୀରକଂ ପ୍ରତି ଶୈଲଜା ୨୯.
ଏପରି ଭାବି, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଭିରକଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅହଂ ଵୀରକ ତେ ମାତା ମା ତେଽସ୍ତୁ ମନସୋ ଭ୍ରମଃ ୨୯.
ଭିରକ, ମୁଁ ତୋର ମାଆ। ତୋର ମନରେ କୌଣସି ଭ୍ରମ ରହୁନାହିଁ।
ମମ ଗାତ୍ରସ୍ଥିତିଭ୍ରାଂତ୍ଯା ମା ଶଂକାଂ ପୁତ୍ର ଭାଵଯ ୨୯.
ମୋ ଦେହର ଅସ୍ଥିରତା ଦେଖି ତୁ ମନରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖନି, ପୁଅ।
ମଯା ଶପ୍ତୋଽସ୍ଯଵିଦିତେ ଵୃତ୍ତାଂତେ ଦୈତ୍ଯନିର୍ମିତେ ୨୯.
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତୋତେ ଶାପ ଦେଲି, ସେତେବେଳେ ଘଟିଥିବା କଥା ମୋତେ ଜଣା ନଥିଲା, ଏହା ଦାନବଙ୍କ ଚଳ ଥିଲା।
ନ ନିଵର୍ତଯିତୁଂ ଶକ୍ଯଃ ଶାପଃ କିଂ ତୁ ବ୍ରଵୀମି ତେ ୨୯.
ଏହି ଶାପ ଫେରାଇ ପାରିବା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୋତେ ଏକ କଥା କହିବି।
ପୁଣ୍ଯେ ଚାପ୍ଯର୍ବୁଦାରଣ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦେ ନୃଣାମ୍ ୨୯.
ଅର୍ବୁଦ ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵନାଥସମଂ ତତ୍ଫଲଦଂ ନୃଣାମ୍ ୨୯.
ଏହା ଭଳି ଫଳ ଦେଉଥିବା, ବାରାଣସୀରେ ବି ଲୋକମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ସମାନ ମହିମା ଅଛି।
ତଦେକଯାତ୍ରଯା ପ୍ରୋକ୍ତମର୍ବୁଦସ୍ଯ ମହାଗିରେଃ ୨୯.
ଏହି ମହା ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ ଏହି କଥା ତିନି ପ୍ରକାରରେ କୁହାଯାଇଛି।
ସଂସାରୀ ନ ପୁନର୍ଭୂଯାନ୍ମହେଶ୍ଵରଵଚୋ ଯଥା ୨୯.
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଯିଏ ସଂସାରରେ ବନ୍ଧା ଅଛି, ସେ ପୁଣି ଏହି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ।
ଵାରାଣସୀଂ ଚ କେଦାରଂ କିଂ ସ୍ମରଂତି ଵୃଥୈଵ ତେ ୨୯.
ଲୋକମାନେ ବାରାଣସୀ ଓ କେଦାରକୁ କାହିଁକି ବ୍ୟର୍ଥରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି?
ଶୀଘ୍ରମେଷ୍ଯସି ଚାତ୍ରୈଵ ପ୍ରତୀହାରତ୍ଵମାପ୍ସ୍ଯସି ୨୯.
ତୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିବୁ ଏବଂ ଏଠାର ଦ୍ୱାରପାଳ ହେବୁ।
ସଂସ୍ତୂଯ ଵିଵିଧୈର୍ଵାକ୍ଯୈର୍ମାତରଂ ସମଭାଷତ ୨୯.
ନାନା ପ୍ରଶଂସା ଭରା କଥା କହି, ସେ ନିଜ ମାଆଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଶାପୋଽନୁଗ୍ରହରୂପୋଽଯଂ ଵିଶେଷାଦର୍ବୁଦାଚଲେ ୨୯.
ଏହି ଶାପ ବାସ୍ତବରେ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉଛି।
ଊଧଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଦେଶୋଽଯଂ ଯୋ ଗିରେଶ୍ଚାର୍ଣଵାଂତରେ ୨୯.
ଏହି ଦେଶଟି ମାଟିର ଉଦର ଭଳି, ପାହାଡ଼ ଓ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ।