ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ଶଂକରଃ ଶଂକାଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରାପ୍ଯଵଧାରଯତ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଶଂକର ଅଳ୍ପ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଭାବିଲେ।
ଅପ୍ରାପ୍ତକାମା ସଂପ୍ରାପ୍ତା କିମେତତ୍ସଂଶଯୋ ମମ ୨୯.
ଯିଏ ଆଗରୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିନଥିଲେ, ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପାଇଁଛି—ତେବେ ଏହି ସନ୍ଦେହ କାହିଁକି ମୋ ମନରେ?
ନାପଶ୍ଯଦ୍ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ତସ୍ଯାଂକଂ ପଦ୍ମଲକ୍ଷଣମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ସେ ଆଂକରେ ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ବୁଦ୍ଧା ତାଂ ଦାନଵୀଂ ମାଯାଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରହସିତାନନଃ ୨୯.
ସେ ତାଙ୍କୁ ମାୟାବି ଦାନବୀ ବୋଲି ବୁଝି, ହାଲୁକା ହସିଲେ।
ସ ରୁଦନ୍ଭୈରଵାନ୍ରାଵାନଵସାଦଂ ଗତୋଽସୁରଃ ୨୯.
ସେ ଦାନବ ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ହତେ ଚ ମାରୁତେନାଶୁଗାମିନା ନଗଦେଵତା ୨୯.
ତାଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଯିବା ପରେ, ପାହାଡ଼ ଦେବତା—
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଯୁମୁଖାଦ୍ଦେଵୀ କ୍ରୋଧରକ୍ତାତିଲୋଚନା ୨୯.
ବାୟୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ଦେବୀଙ୍କ ଆଖି ରୋଷରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ମାତରଂ ମାଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ନେହଵିହ୍ଵଲାମ୍ ୨୯.
ତୁମେ ମୋତେ, ତୁମ ମାଆକୁ, ସ୍ନେହରେ ଭାସିଥିବା ବେଳେ ଛାଡ଼ିଦେଲୁ—
ତସ୍ମାତ୍ତେ ପରୁଷା ରୂକ୍ଷା ଜଡା ହୃଦଯ ଵର୍ଜିତା ୨୯.
ସେଇଠିପାଇଁ, ତୁମ କଥା ଏତେ କଠିନ, ରୁକ୍ଷ, ମୂଢ଼ ଏବଂ ହୃଦୟହୀନ।
ଏଵମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଶାପାଯା ଗିରିପୁତ୍ର୍ଯାସ୍ତ୍ଵନଂତରମ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଭାବରେ ପାହାଡ଼ କନ୍ୟାଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ, ପରେ—
ପଶ୍ଚାତ୍ତାପଂ ସମଶ୍ରିତ୍ଯ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ଵିସର୍ଜିତଃ ୨୯.
ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରି, ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପ୍ରୋଦ୍ଧୂତବଲଲାଂଗୂଲଦଂଷ୍ଟ୍ରୋତ୍କଟ ଗୁହାମୁଖଃ ୨୯.
କ୍ରୋଧରେ ତାଳ ଓ ଦାନ୍ତ ତିକ୍ତିକ୍ତାଇ ଉଠିଥିବା ଗୁହାମୁଖ ଦେଖାଦେଲେ।
ତସ୍ଯାସ୍ଯେ ଵର୍ତିତୁଂ ଦେଵୀ ଵ୍ଯଵସ୍ଯତ ସତୀ ତଦା ୨୯.
ସେଇ ସମୟରେ, ସତୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ମୁଖପାଖରେ ରହିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ଆଜଗାମାଶ୍ରମପଂଦ ସଂପଦାମାଶ୍ରଯଂ ତତଃ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀର ଆଶ୍ରୟ ଥିବା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
କିଂ ଦେଵୀ ପ୍ରାପ୍ତୁକାମାସି କିମଲଭ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ ୨୯.
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କଣ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି ଯାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇପାରିବି?
ତପସା ଦୁଷ୍କରେଣାପ୍ତଃ ପତିତ୍ଵେ ଶଂକରୋ ମଯା ୨୯.
କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି, ମୁଁ ଶଂକରଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଇଛି।
ସ୍ଯାମହଂ କାଂଚନାକାରା ଵାଲ୍ଲଭ୍ଯେନ ଚ ସଂଯୁତା ୨୯.
ମୁଁ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଦେହ ଓ ଆକର୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଉଁ।
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଭାଷିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ଜଲଜାସନଃ ୨୯.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତତସ୍ତସ୍ଯାଃ ଶରୀରାତ୍ତୁ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁନୀଲାଂବୁଜତ୍ଵିଷା ୨୯.
ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଏକ ନୀଳ କମଳର ଆଭା ବିକିରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣାଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ନାନାଭରଣପୂର୍ଣାଂଗୀ ପୀତକୌଶେଯଵାସିନୀ ୨୯.
ସେ ନାରୀ ନାନା ପ୍ରକାର ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଓ ପିତା କପାସର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଅସ୍ମାଦ୍ଭୂଧରଜା ଦେହସଂପର୍କାତ୍ତ୍ଵଂ ମମାଜ୍ଞଯା ୨୯.
ଏହି ପାହାଡ଼ର ଧୂଳି, ତୁମ ଦେହ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଓ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲୁ।
ଯ ଏଷ ସିଂହଃ ପ୍ରୋଦ୍ଭୂତୋ ଦେଵ୍ଯାଃ କ୍ରୋଧାଦ୍ଵରାନନେ ୨୯.
ଦେବୀଙ୍କର କ୍ରୋଧରୁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିବା ସିଂହ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଗଚ୍ଛ ଵିଂଧ୍ଯାଚଲେ ତତ୍ର ସୁରକାର୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ୨୯.
ତୁମେ ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତକୁ ଯାଅ; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ କରିବ।
ପାଂଚାଲୋନାମ ଯକ୍ଷୋଽଯଂ ଯକ୍ଷଲକ୍ଷପଦାନୁଗଃ ୨୯.
ଏହା ହେଉଛି ପାଞ୍ଚାଳ ନାମକ ଏକ ଯକ୍ଷ, ଯକ୍ଷ ଲକ୍ଷଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା କୌଶିକୀ ଦେଵୀ ତଥେତ୍ଯାହ ପିତାମହମ୍ ୨୯.
ଏପରି କହିବା ପରେ କୌଶିକୀ ଦେବୀ ପିତାମହଙ୍କୁ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସର୍ଵୈଃ ପୂର୍ଵଭଵୋପାତ୍ତୈସ୍ତଦା ସ୍ଵଯମୁପସ୍ତିତୈଃ ୨୯.
ତାପରେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମୁହୁଃ ସ୍ଵଂ ପରିନିଂଦଂତୀ ଜଗାମ ଗିରିଶାଂତିକମ୍ ୨୯.
ପୁନିପୁନି ନିଜକୁ ଦୋଷ ଦେଇ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରୁରୋଧ ଵୀରକୋ ଦେଵୀଂ ହେମଵେତ୍ରଲତାଧରଃ ୨୯.
ସୁନା ଛଡ଼ି ଧରିଥିବା ବୀରକ ଦେବୀଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
ପ୍ରଯୋଜନଂ ନ ତେଽସ୍ତୀହ ଗଚ୍ଛ ଯାଵନ୍ନ ଭର୍ତ୍ସ୍ଯସେ ୨୯.
ତୁମର ଏଠାରେ କୌଣସି କାମ ନାହିଁ; ଯାଅ, ନାହିଁଲେ ତୁମେ ତିରସ୍କୃତ ହେବ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ନ ଚ ଦୃଷ୍ଟୋଽସୌ ସ ଚ ଦେଵେନ ଘାତିତଃ ୨୯.
ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ, ଏବଂ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।