ଆଜଗାମ ସ ଚ ସ୍ଥାନଂ ତଦା ତ୍ରିପୁରଘାତିନଃ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ତ୍ରିପୁର ନାଶକଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ତଂ ଚାସୌ ଵଂଚଯିତ୍ଵା ଚ ଆଡିଃ ସର୍ପଶରୀରଭୃତ୍ ୨୯.
ସେ ନେତା, ସର୍ପ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଠକାଇଲେ।
ଭୁଜଂଗରୂପଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ବଭୂଵାଥ ମହାସୁରଃ ୨୯.
ସର୍ପ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ବଡ଼ ଦାନବ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
କୃତ୍ଵୋମାଯାସ୍ତତୋ ରୂପମପ୍ରତର୍କ୍ଯମନୋହରମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଚକ୍ରେ ଭଗାଂତରେ ଦୈତ୍ଯୋ ଦଂତାନ୍ଵଜ୍ରୋପମାନ୍ଦୃଢାନ୍ ୨୯.
ଦାନବ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଭିତରେ ହୀରା ପରି କଠିନ ଦାନ୍ତ ତିଆରି କଲେ।
କୃତ୍ଵୋମାରୂପମେଵଂ ସ ସ୍ଥିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ହରାଂତିକେ ୨୯.
ଏଭଳି ଉମାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦାନବ ହରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ିଅଛି।
ମନ୍ଯମାନୋ ଗିରିସୁତାଂ ସର୍ଵୈ ରଵଯଵାଂତରୈଃ ୨୯.
ସେ ନିଜକୁ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ବୋଲି ଭାବି, ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ତାହା ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ଯା ତ୍ଵଂ ମଦଶଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ତେହ ଵରଵର୍ଣିନି ୨୯.
ହେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ, ତୁମର ଅହଂକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣି, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ପ୍ରାପ୍ତା ପ୍ରସନ୍ନା ଯା ତ୍ଵଂ ମାଂ ଯୁକ୍ତମେଵଂଵିଧଂ ତ୍ଵଯି ୨୯.
ତୁମେ ଯେ ଖୁସି ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ, ଏହା ଠିକ୍ ଭଳି ମୋ ପ୍ରତି ଭଲ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରୁଛ।
ଯାତାସ୍ମି ତପସଶ୍ଚର୍ତୁଂ କାଲୀଵାକ୍ଯାତ୍ତଵାତୁଲମ୍ ୨୯.
ତୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଏବେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ବାୟୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ଶଂକରଃ ଶଂକାଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରାପ୍ଯଵଧାରଯତ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଶଂକର ଅଳ୍ପ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଭାବିଲେ।
ଅପ୍ରାପ୍ତକାମା ସଂପ୍ରାପ୍ତା କିମେତତ୍ସଂଶଯୋ ମମ ୨୯.
ଯିଏ ଆଗରୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିନଥିଲେ, ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପାଇଁଛି—ତେବେ ଏହି ସନ୍ଦେହ କାହିଁକି ମୋ ମନରେ?
ନାପଶ୍ଯଦ୍ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ତସ୍ଯାଂକଂ ପଦ୍ମଲକ୍ଷଣମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ସେ ଆଂକରେ ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ବୁଦ୍ଧା ତାଂ ଦାନଵୀଂ ମାଯାଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରହସିତାନନଃ ୨୯.
ସେ ତାଙ୍କୁ ମାୟାବି ଦାନବୀ ବୋଲି ବୁଝି, ହାଲୁକା ହସିଲେ।
ସ ରୁଦନ୍ଭୈରଵାନ୍ରାଵାନଵସାଦଂ ଗତୋଽସୁରଃ ୨୯.
ସେ ଦାନବ ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ହତେ ଚ ମାରୁତେନାଶୁଗାମିନା ନଗଦେଵତା ୨୯.
ତାଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଯିବା ପରେ, ପାହାଡ଼ ଦେବତା—
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଯୁମୁଖାଦ୍ଦେଵୀ କ୍ରୋଧରକ୍ତାତିଲୋଚନା ୨୯.
ବାୟୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ଦେବୀଙ୍କ ଆଖି ରୋଷରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ମାତରଂ ମାଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ନେହଵିହ୍ଵଲାମ୍ ୨୯.
ତୁମେ ମୋତେ, ତୁମ ମାଆକୁ, ସ୍ନେହରେ ଭାସିଥିବା ବେଳେ ଛାଡ଼ିଦେଲୁ—
ତସ୍ମାତ୍ତେ ପରୁଷା ରୂକ୍ଷା ଜଡା ହୃଦଯ ଵର୍ଜିତା ୨୯.
ସେଇଠିପାଇଁ, ତୁମ କଥା ଏତେ କଠିନ, ରୁକ୍ଷ, ମୂଢ଼ ଏବଂ ହୃଦୟହୀନ।
ଏଵମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଶାପାଯା ଗିରିପୁତ୍ର୍ଯାସ୍ତ୍ଵନଂତରମ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଭାବରେ ପାହାଡ଼ କନ୍ୟାଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ, ପରେ—
ପଶ୍ଚାତ୍ତାପଂ ସମଶ୍ରିତ୍ଯ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ଵିସର୍ଜିତଃ ୨୯.
ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରି, ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପ୍ରୋଦ୍ଧୂତବଲଲାଂଗୂଲଦଂଷ୍ଟ୍ରୋତ୍କଟ ଗୁହାମୁଖଃ ୨୯.
କ୍ରୋଧରେ ତାଳ ଓ ଦାନ୍ତ ତିକ୍ତିକ୍ତାଇ ଉଠିଥିବା ଗୁହାମୁଖ ଦେଖାଦେଲେ।
ତସ୍ଯାସ୍ଯେ ଵର୍ତିତୁଂ ଦେଵୀ ଵ୍ଯଵସ୍ଯତ ସତୀ ତଦା ୨୯.
ସେଇ ସମୟରେ, ସତୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ମୁଖପାଖରେ ରହିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ଆଜଗାମାଶ୍ରମପଂଦ ସଂପଦାମାଶ୍ରଯଂ ତତଃ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀର ଆଶ୍ରୟ ଥିବା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
କିଂ ଦେଵୀ ପ୍ରାପ୍ତୁକାମାସି କିମଲଭ୍ଯଂ ଦଦାମି ତେ ୨୯.
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କଣ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି ଯାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇପାରିବି?
ତପସା ଦୁଷ୍କରେଣାପ୍ତଃ ପତିତ୍ଵେ ଶଂକରୋ ମଯା ୨୯.
କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି, ମୁଁ ଶଂକରଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଇଛି।
ସ୍ଯାମହଂ କାଂଚନାକାରା ଵାଲ୍ଲଭ୍ଯେନ ଚ ସଂଯୁତା ୨୯.
ମୁଁ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଦେହ ଓ ଆକର୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଉଁ।
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଭାଷିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ଜଲଜାସନଃ ୨୯.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତତସ୍ତସ୍ଯାଃ ଶରୀରାତ୍ତୁ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁନୀଲାଂବୁଜତ୍ଵିଷା ୨୯.
ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଏକ ନୀଳ କମଳର ଆଭା ବିକିରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣାଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ନାନାଭରଣପୂର୍ଣାଂଗୀ ପୀତକୌଶେଯଵାସିନୀ ୨୯.
ସେ ନାରୀ ନାନା ପ୍ରକାର ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଓ ପିତା କପାସର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।