ରମ୍ଯେ ତତ୍ର ମହାଶୃଂଗେ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯୋପଶୋଭିତେ ୨୯.
ସେଠାରେ, ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଉପରେ,
ତପସ୍ତେପେ ଗିରିସୁତା ପୁତ୍ରେଣ ପରିପାଲିତା ୨୯.
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାରେ, ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ସ୍ଥଂଡିଲସ୍ଥା ଚ ହେମଂତେ ନିରାହାରା ତତାପ ସା ୨୯.
ହେମନ୍ତ ଋତୁରେ, ସେ ମାଟି ଉପରେ ବସି, ଉପବାସ କରି, ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଗତାଂ ଗିରିସୁତାଂ ପିତୁର୍ଵୈରମନୁସ୍ମରନ୍ ୨୯.
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଚାଲିଯିବାକୁ ଜାଣି, ସେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ସହ ବିରୋଧକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ଜିତେ କିଲାଂଧକେ ଦୈତ୍ଯେ ଗିରିଶେନାମରଦ୍ଵିଷି ୨୯.
ପାହାଡ଼ପତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଆନ୍ଧକ ଦାନବ ପରାଜିତ ହେବାବେଳେ,
ତମାଗତ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ତପସା ପରିତୋଷିତଃ ୨୯.
ତାପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣମାହ ଦୈତ୍ଯସ୍ତୁ ନିର୍ମୃତ୍ଯୁତ୍ଵମହଂ ଵୃଣେ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ୨୯.
ଦାନବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହେଁ।' ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ:
ଯତସ୍ତତୋଽପି ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାପ୍ଯଃ ଶରୀରିଣା ୨୯.
ତଥାପି, ହେ ଦାନବରାଜ, ଦେହଧାରୀ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଅଟଳ।
ରୂପସ୍ଯ ପରିଵର୍ତୋ ମେ ଯଦା ସ୍ଯାତ୍ପଦ୍ମସଂଭଵ ୨୯.
ମୋର ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବାବେଳେ, ହେ ପଦ୍ମଯୋନି, ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତଂ ତଥେତ୍ଯାହ ତୁଷ୍ଟଃ କମଲସଂଭଵଃ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ପଦ୍ମଯୋନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, 'ତଥା ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ।
ଆଜଗାମ ସ ଚ ସ୍ଥାନଂ ତଦା ତ୍ରିପୁରଘାତିନଃ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ତ୍ରିପୁର ନାଶକଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ତଂ ଚାସୌ ଵଂଚଯିତ୍ଵା ଚ ଆଡିଃ ସର୍ପଶରୀରଭୃତ୍ ୨୯.
ସେ ନେତା, ସର୍ପ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଠକାଇଲେ।
ଭୁଜଂଗରୂପଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ବଭୂଵାଥ ମହାସୁରଃ ୨୯.
ସର୍ପ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ବଡ଼ ଦାନବ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
କୃତ୍ଵୋମାଯାସ୍ତତୋ ରୂପମପ୍ରତର୍କ୍ଯମନୋହରମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଚକ୍ରେ ଭଗାଂତରେ ଦୈତ୍ଯୋ ଦଂତାନ୍ଵଜ୍ରୋପମାନ୍ଦୃଢାନ୍ ୨୯.
ଦାନବ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଭିତରେ ହୀରା ପରି କଠିନ ଦାନ୍ତ ତିଆରି କଲେ।
କୃତ୍ଵୋମାରୂପମେଵଂ ସ ସ୍ଥିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ହରାଂତିକେ ୨୯.
ଏଭଳି ଉମାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦାନବ ହରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ିଅଛି।
ମନ୍ଯମାନୋ ଗିରିସୁତାଂ ସର୍ଵୈ ରଵଯଵାଂତରୈଃ ୨୯.
ସେ ନିଜକୁ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ବୋଲି ଭାବି, ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ତାହା ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ଯା ତ୍ଵଂ ମଦଶଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ତେହ ଵରଵର୍ଣିନି ୨୯.
ହେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ, ତୁମର ଅହଂକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣି, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ପ୍ରାପ୍ତା ପ୍ରସନ୍ନା ଯା ତ୍ଵଂ ମାଂ ଯୁକ୍ତମେଵଂଵିଧଂ ତ୍ଵଯି ୨୯.
ତୁମେ ଯେ ଖୁସି ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ, ଏହା ଠିକ୍ ଭଳି ମୋ ପ୍ରତି ଭଲ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରୁଛ।
ଯାତାସ୍ମି ତପସଶ୍ଚର୍ତୁଂ କାଲୀଵାକ୍ଯାତ୍ତଵାତୁଲମ୍ ୨୯.
ତୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଏବେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ବାୟୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ଶଂକରଃ ଶଂକାଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରାପ୍ଯଵଧାରଯତ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଶଂକର ଅଳ୍ପ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଭାବିଲେ।
ଅପ୍ରାପ୍ତକାମା ସଂପ୍ରାପ୍ତା କିମେତତ୍ସଂଶଯୋ ମମ ୨୯.
ଯିଏ ଆଗରୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିନଥିଲେ, ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପାଇଁଛି—ତେବେ ଏହି ସନ୍ଦେହ କାହିଁକି ମୋ ମନରେ?
ନାପଶ୍ଯଦ୍ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ତସ୍ଯାଂକଂ ପଦ୍ମଲକ୍ଷଣମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ସେ ଆଂକରେ ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ବୁଦ୍ଧା ତାଂ ଦାନଵୀଂ ମାଯାଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରହସିତାନନଃ ୨୯.
ସେ ତାଙ୍କୁ ମାୟାବି ଦାନବୀ ବୋଲି ବୁଝି, ହାଲୁକା ହସିଲେ।
ସ ରୁଦନ୍ଭୈରଵାନ୍ରାଵାନଵସାଦଂ ଗତୋଽସୁରଃ ୨୯.
ସେ ଦାନବ ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ହତେ ଚ ମାରୁତେନାଶୁଗାମିନା ନଗଦେଵତା ୨୯.
ତାଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଯିବା ପରେ, ପାହାଡ଼ ଦେବତା—
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଯୁମୁଖାଦ୍ଦେଵୀ କ୍ରୋଧରକ୍ତାତିଲୋଚନା ୨୯.
ବାୟୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ଦେବୀଙ୍କ ଆଖି ରୋଷରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ମାତରଂ ମାଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ନେହଵିହ୍ଵଲାମ୍ ୨୯.
ତୁମେ ମୋତେ, ତୁମ ମାଆକୁ, ସ୍ନେହରେ ଭାସିଥିବା ବେଳେ ଛାଡ଼ିଦେଲୁ—
ତସ୍ମାତ୍ତେ ପରୁଷା ରୂକ୍ଷା ଜଡା ହୃଦଯ ଵର୍ଜିତା ୨୯.
ସେଇଠିପାଇଁ, ତୁମ କଥା ଏତେ କଠିନ, ରୁକ୍ଷ, ମୂଢ଼ ଏବଂ ହୃଦୟହୀନ।
ଏଵମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଶାପାଯା ଗିରିପୁତ୍ର୍ଯାସ୍ତ୍ଵନଂତରମ୍ ୨୯.
ଏଭଳି ଭାବରେ ପାହାଡ଼ କନ୍ୟାଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ, ପରେ—