ଗଜଵକ୍ତ୍ରଂ ତତଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସମଵସ୍ଥିତମ୍ ୨୮.
ତାପରେ ଗଜମୁଖ, ଶିର ନମାଇ, ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗଜଵକ୍ତ୍ରଂ ହି ତ୍ଵାଂ ବାଲ ମାମିଵୋପହସିଷ୍ଯତି ୨୮.
ହେ ବାଳକ, ଗଜମୁଖ ଯେପରି ମୋତେ ଉପହାସ କରେ, ସେପରି ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଉପହାସ କରିବ।
ପରାଭଵାଦ୍ଧି ଧୂର୍ତାନାଂ ମରଣଂ ସାଧୁ ପୁତ୍ରକ ୨୮.
ଦୁଷ୍ଟମାନେ ହାରିବା ପରେ, ପୁଅ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପ୍ରଥମେ ମାହେଶ୍ଵରଖଣ୍ଡେ କୌମାରିକାଖଣ୍ଡେ କୁମାରେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ପାର୍ଵତ୍ଯସ୍ତପୋର୍ଥଂ ଗମନଵର୍ଣନଂନାମାଷ୍ଟାଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ମାହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡର କୌମାରିକାଖଣ୍ଡର କୁମାରେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ପାର୍ବତୀଙ୍କର ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଯାତ୍ରା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଅଠାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଵ୍ରଜଂତୀ ଗିରିଜାଽପଶ୍ଯତ୍ସଖୀଂ ମାତୁର୍ମହାପ୍ରଭାମ୍ ୨୯.
ଗିରିଜା ଯିବାବେଳେ, ସେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କର ମହାନ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସଖୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସାପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗିରିସୁତାଂ ସ୍ନେହଵିକ୍ଲଵମାନସା ୨୯.
ସେ ସଖୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାକୁ ଦେଖି, ସ୍ନେହରେ ଭରିଯାଇଲେ।
ସା ଚାସ୍ଯୈ ସର୍ଵମାଚଖ୍ଯୌ ଶଂକରାତ୍କୋପକାରଣମ୍ ୨୯.
ସେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ—ଶଙ୍କରଙ୍କ ରୋଷର କାରଣ।
ନିତ୍ଯଂ ଶୈଲାଧିରାଜସ୍ଯ ଦେଵତା ତ୍ଵମନିଂଦିତେ ୨୯.
ହେ ନିର୍ମଳା, ତୁମେ ସଦା ପାହାଡ଼ରାଜାଙ୍କର ଦେବୀ ଅଟୁଟ ଭାବେ ରହିଛ।
ତଦହଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଦ୍ଵିଧେଯଂ ତଵାଧୁନା ୨୯.
ସେଥିପାଇଁ, ଏବେ ମୁଁ କହିବି କଣ କରିବା ଉଚିତ ତୁମ ପାଇଁ।
ତ୍ଵଯାଖ୍ଯେଯଂ ମମ ଶୁଭେ ଯୁକ୍ତଂ ପଶ୍ଚାତ୍କରୋମ୍ଯହମ୍ ୨୯.
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ମୋତେ କହ, ତାପରେ ମୁଁ ଯାହା ଉଚିତ ସେହି କାମ କରିବି।
ରମ୍ଯେ ତତ୍ର ମହାଶୃଂଗେ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯୋପଶୋଭିତେ ୨୯.
ସେଠାରେ, ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଉପରେ,
ତପସ୍ତେପେ ଗିରିସୁତା ପୁତ୍ରେଣ ପରିପାଲିତା ୨୯.
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାରେ, ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ସ୍ଥଂଡିଲସ୍ଥା ଚ ହେମଂତେ ନିରାହାରା ତତାପ ସା ୨୯.
ହେମନ୍ତ ଋତୁରେ, ସେ ମାଟି ଉପରେ ବସି, ଉପବାସ କରି, ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଗତାଂ ଗିରିସୁତାଂ ପିତୁର୍ଵୈରମନୁସ୍ମରନ୍ ୨୯.
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଚାଲିଯିବାକୁ ଜାଣି, ସେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ସହ ବିରୋଧକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ଜିତେ କିଲାଂଧକେ ଦୈତ୍ଯେ ଗିରିଶେନାମରଦ୍ଵିଷି ୨୯.
ପାହାଡ଼ପତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଆନ୍ଧକ ଦାନବ ପରାଜିତ ହେବାବେଳେ,
ତମାଗତ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ତପସା ପରିତୋଷିତଃ ୨୯.
ତାପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣମାହ ଦୈତ୍ଯସ୍ତୁ ନିର୍ମୃତ୍ଯୁତ୍ଵମହଂ ଵୃଣେ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ୨୯.
ଦାନବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହେଁ।' ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ:
ଯତସ୍ତତୋଽପି ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାପ୍ଯଃ ଶରୀରିଣା ୨୯.
ତଥାପି, ହେ ଦାନବରାଜ, ଦେହଧାରୀ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଅଟଳ।
ରୂପସ୍ଯ ପରିଵର୍ତୋ ମେ ଯଦା ସ୍ଯାତ୍ପଦ୍ମସଂଭଵ ୨୯.
ମୋର ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବାବେଳେ, ହେ ପଦ୍ମଯୋନି, ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତଂ ତଥେତ୍ଯାହ ତୁଷ୍ଟଃ କମଲସଂଭଵଃ ୨୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ପଦ୍ମଯୋନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, 'ତଥା ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ।
ଆଜଗାମ ସ ଚ ସ୍ଥାନଂ ତଦା ତ୍ରିପୁରଘାତିନଃ ୨୯.
ତାପରେ ସେ ତ୍ରିପୁର ନାଶକଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ତଂ ଚାସୌ ଵଂଚଯିତ୍ଵା ଚ ଆଡିଃ ସର୍ପଶରୀରଭୃତ୍ ୨୯.
ସେ ନେତା, ସର୍ପ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଠକାଇଲେ।
ଭୁଜଂଗରୂପଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ବଭୂଵାଥ ମହାସୁରଃ ୨୯.
ସର୍ପ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ବଡ଼ ଦାନବ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
କୃତ୍ଵୋମାଯାସ୍ତତୋ ରୂପମପ୍ରତର୍କ୍ଯମନୋହରମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଚକ୍ରେ ଭଗାଂତରେ ଦୈତ୍ଯୋ ଦଂତାନ୍ଵଜ୍ରୋପମାନ୍ଦୃଢାନ୍ ୨୯.
ଦାନବ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଭିତରେ ହୀରା ପରି କଠିନ ଦାନ୍ତ ତିଆରି କଲେ।
କୃତ୍ଵୋମାରୂପମେଵଂ ସ ସ୍ଥିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ହରାଂତିକେ ୨୯.
ଏଭଳି ଉମାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦାନବ ହରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ିଅଛି।
ମନ୍ଯମାନୋ ଗିରିସୁତାଂ ସର୍ଵୈ ରଵଯଵାଂତରୈଃ ୨୯.
ସେ ନିଜକୁ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ବୋଲି ଭାବି, ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ତାହା ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ଯା ତ୍ଵଂ ମଦଶଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ତେହ ଵରଵର୍ଣିନି ୨୯.
ହେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ, ତୁମର ଅହଂକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣି, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ପ୍ରାପ୍ତା ପ୍ରସନ୍ନା ଯା ତ୍ଵଂ ମାଂ ଯୁକ୍ତମେଵଂଵିଧଂ ତ୍ଵଯି ୨୯.
ତୁମେ ଯେ ଖୁସି ହୋଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ, ଏହା ଠିକ୍ ଭଳି ମୋ ପ୍ରତି ଭଲ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରୁଛ।
ଯାତାସ୍ମି ତପସଶ୍ଚର୍ତୁଂ କାଲୀଵାକ୍ଯାତ୍ତଵାତୁଲମ୍ ୨୯.
ତୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଏବେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ବାୟୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳି।