ମହୋତ୍ସଵୈରନେକୈଶ୍ଚ ଵିସ୍ମଯଂ ସମପଦ୍ଯତ ୨୬.
ଅନେକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଚ ପିତରୌ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚାଽଽଶ୍ଵାସ୍ଯ ଦୁଃଖିତୌ ୨୬.
ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଦୁଃଖିତ ଦେବୀଙ୍କ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ଜଗାମ ମଂଦରଗିରିଂ ଗିରିଣା ଯାନୁଗୋର୍ଚିତଃ॥ ୨୬.
ସେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ଗତେ ଭଗଵତି ନୀଲଲୋହିତେ ସହୋମଯା ଗିରିମମଲଂ ହି ଭୂଧରଃ ୨୬.
ତାପରେ ନୀଳଲୋହିତ ଭଗବାନ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ଭୂମିର ଆଧାର ହେଲା।
ଇମଂ ଵିଵାହଂ ଗିରିରାଜପୁତ୍ର୍ଯାଃ ଶ୍ରୃଣୋତି ଚାଧ୍ଯେତି ଚ ଯୋ ନରଃ ଶୁଚିଃ ୨୬.
ଯେଉଁ ଶୁଚି ମନୁଷ୍ୟ ଗିରିରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ କଥା ଶୁଣେ ଓ ପଢ଼େ—
ତତୋ ନିରୁପମଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଶୁଭମ୍ ୨୭.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ ମହଳ ଦେଖାଗଲା।
ତତ୍ରାସୌ ମଂଦରଗିରୌ ସହ ଦେଵ୍ଯା ଭଗାକ୍ଷହା ୨୭.
ସେଠାରେ, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ, ଭଗାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ନାଶ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ବସିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵାସ୍ତାରକେଣାତିପୀଡିତାଃ ୨୭.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ତାରକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ।
ଆସାଦ୍ଯ ତେ ଭଵଂ ଦେଵଂ ତୁଷ୍ଟୁବୁର୍ବହୁଧା ସ୍ତଵୈଃ ୨୭.
ସେମାନେ ଭବ ଦେବଙ୍କୁ ଆସି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସ୍ତୁତି କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ।
ଉଦ୍ଵର୍ତନମଲେନାଥ ନରଂ ଚକ୍ରେ ଗଜାନନମ୍ ୨୭.
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ଦେହର ମଳରୁ, ଭଗବାନ ଗଜାନନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୁତ୍ରେତ୍ଯୁଵାଚ ତଂ ଦେଵୀ ତତଃ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସା ୨୭.
ଦେବୀ ଅତି ଖୁସି ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପୁଅ!'
ପୁତ୍ରସ୍ତଵାଯଂ ଗିରିଜେ ଶ୍ରୃଣୁ ଯାଦୃଗ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ୨୭.
'ଏହି ପୁଅ ତୁମର, ଗିରିଜା; ଏହା କେମିତି ହେବ, ଶୁଣ।'
ଯଥାହଂ ତାଦୃଶଶ୍ଚାସୌ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଭଵିତା ଗୁଣୈଃ ୨୭.
'ମୁଁ ଯେପରି, ସେମିତି ତୁମର ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।'
ତେଷାମାମରଣାଂତାନି ଵିଘ୍ନାନ୍ଯେଷ କରିଷ୍ଯତି ୨୭.
'ସେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିବ।'
ଵିଘ୍ନିତା ଵିଘ୍ନରାଜେନ ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ମହତ୍ତମଃ ୨୭.
'ଯେଉଁମାନେ ବିଘ୍ନରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଇବେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।'
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ତଵ ଵିଘ୍ନେନ ସମୂଲଂ ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି ୨୭.
'ତୁମର ପୁଅଙ୍କ ବିଘ୍ନରେ, ସେମାନଙ୍କ ମୂଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେବ।'
ରୌଦ୍ରସାହସିକା ଯେ ଚ ତେଷାଂ ଵିଘ୍ନଂ କରିଷ୍ଯତି ୨୭.
'ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୂର ଓ ଦୁଷ୍ଟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିବ।'
କୃପାଲଵୋ ଗତକ୍ରୋଧାସ୍ତେଷାଂ ଵିଘ୍ନଂ ହରିଷ୍ଯତି ୨୭.
'ଯେଉଁମାନେ ଦୟାଳୁ ଓ କ୍ରୋଧ ରହିତ, ସେମାନଙ୍କର ବିଘ୍ନ ସେ ଦୂର କରିଦେବ।'
ସଵିଘ୍ନାନି ଭିଵଷ୍ଯଂତି ପୂଜଯାସ୍ଯ ଵିନା ଶୁଭେ ୨୭.
'ଓ ଶୁଭେ, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ବିନା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଘ୍ନ ଆସିବ।'
ତତୋ ବୃହତ୍ତନୁଃ ସୋଽଭୂତ୍ତେଜସା ଦ୍ଯୋତଯନ୍ଦିଶଃ ଯାଵତ୍ତାର କହଂତା ଵୋ ଭଵେତ୍ତାଵଦଯଂ ପ୍ରଭୁଃ॥ ୨୭.
ତାପରେ ସେ ବଡ଼ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାରକ ବଧ କରିବାର ଜନ୍ମ ହେଉନାହିଁ, ସେ ପ୍ରଭୁ ଏଭଳି ରହିବେ।
ତତୋ ଵିଘ୍ନପତିର୍ଦେଵୈଃ ସଂସ୍ତୁତଃ ପ୍ରମତାର୍ତିହା ୨୭.
ତାପରେ ବିଘ୍ନର ନାଥ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ସେଠାରେ ସେ ପ୍ରମତମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କଲେ।
ପାର୍ଵତୀ ଚ ପୁନର୍ଦେଵୀ ପୁତ୍ରତ୍ଵେ ପରିକଲ୍ପ୍ଯ ଚ ୨୭.
ପୁଣି ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ, ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଭାବିଲେ।
ସପ୍ତର୍ଷୀନଥ ଚାହୂଯ ସଂସ୍କାରମଂଗଲଂ ତରୋଃ ୨୭.
ସେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ଡାକି, ଶିଶୁ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତ୍ଵଯୈଵ ଦର୍ଶିତେ ମାର୍ଗେ ମର୍ଯାଦାଂ କର୍ତୁମର୍ହସି ୨୭.
ତୁମେ ଯେପରି ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଛ, ଏବେ ଉଚିତ ଆଚରଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର।
ଯୋ ଵୈ ନିରୁଦକେ ଗ୍ରାମେ କୂପଂ କାରଯତେ ବୁଧଃ ୨୭.
ଯିଏ ଜଳ ନଥିବା ଗାଁରେ ବୁଦ୍ଧିମତି ଭାବେ କୁଆଁ ଖୋଦେ, ସେ ବଡ଼ କାମ କରେ।
ଦଶକୂପସମାଵାପୀ ଦଶଵାପୀ ସମଂ ସରଃ ୨୭.
ଦଶଟି କୁଆଁ ସମାନ ଏକ ଆପଣ, ଦଶଟି ଆପଣ ସମାନ ଏକ ଝିଲିକ।
ଦଶକ୍ରତୁସମଃ ପୁତ୍ରୋ ଦଶପୁତ୍ରସମୋ ଦ୍ରୁମଃ॥ ୨୭.
ଦଶଟି ଯଜ୍ଞ ସମାନ ଏକ ପୁଅ, ଦଶଟି ପୁଅ ସମାନ ଏକ ଗଛ।
ଏଷୈଵ ମମ ମର୍ଯାଦା ନିଯତା ଲୋକଭାଵିନୀ ୨୭.
ଏହି ମୋର ନିଶ୍ଚିତ ନିୟମ, ଯାହା ଜଗତ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ତତଃ କଦାଚିଦ୍ଭଗଵାନୁମଯା ସହ ମଂଦରେ ୨୭.
ତାପରେ କେବେ ମୁଁ ଓ ଭଗବାନ୍ ଏକାଠି ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ଥିଲୁ।
ପ୍ରକୀର୍ଣକୁସୁମାମୋଦମହାଲିକୁଲକୂଜିତେ ୨୭.
ଯେଉଁଠି ଫୁଲ ଛିଟିଯାଇଥିଲା, ସୁଗନ୍ଧ ଭରିଥିଲା, ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଗୁଞ୍ଜୁଥିଲେ।