ଅଜ୍ଞାତକୁଲତାଂ ତସ୍ଯ ପୃଛ୍ଯତାମଯମେଵ ଚ ୨୬.
ତାଙ୍କର ଅଜଣା ବଂଶ ପ୍ରସ୍ନ କରାଯାଇଲା, ଏହି ଏକଥି ପଚାରାଯାଇଲା।
ସ୍ଵଗୋତ୍ରଂ ଯଦି ନ ବ୍ରୂତେ ନ ଦେଯା ଭଗିନୀ ମମ ୨୬.
'ସେ ନିଜ ବଂଶ କହିନାହିଁ ହେଲେ, ମୋ ଭଉଣୀକୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।'
ନିଵୃତ୍ତଶ୍ଚ କ୍ଷଣାଦ୍ଭୂଯଃ କିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ହରସ୍ତ୍ଵିତି ୨୬.
ସେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ, ଶିବ କଣ କହିବେ ଭାବିଲେ।
ଲଜ୍ଜାଜଡଃ ସ୍ମିତଂ ଚକ୍ରେ ତତଃ ପାର୍ଥ ସ ଵୈ ହରଃ ୨୬.
ଲଜ୍ଜାରେ ଚୁପ ହୋଇ, ଶିବ ହସିଲେ, ହେ ପାର୍ଥ।
ହରିଃ ପ୍ରାହ ମହେଶାନଂ ବିଭ୍ଯଦାଵେଦ୍ମଯହଂ ତଵ ୨୬.
ହରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଭୟଭୀତ, ପ୍ରଭୁ, ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।'
ଆତ୍ମପୁତ୍ରାଯ ତେ ଶଂଭୋ ଆତ୍ମଦୌହିତ୍ରକାଯ ତେ ୨୬.
ଶମ୍ଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ପୁଅ ପାଇଁ ଏବଂ ନିଜ ଝିଅର ପୁଅ ପାଇଁ,
ଦେଵୋଽପ୍ଯୁଦାହରେଦ୍ଵୁଦ୍ଧିଂ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋଽପ୍ଯଧିକାଂ ଵରାମ୍ ୨୬.
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି।
ଆତ୍ମାନଂ ଚାପି ଦେଵାଯ ପ୍ରଦଦୌ ସୋଦକଂ ନଗଃ ୨୬.
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଜଳ ସହିତ ନିଜକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।
ଦାତା ମହୀଭୃତାଂ ନାଥୋ ହୋତା ଦେଵଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ ୨୬.
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ନାଥ ଦାତା ଥିଲେ, ଚାରିମୁହାଁ ବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଥିଲେ।
ତତଃ ସ୍ତୁଵତ୍ସୁ ମୁନିଷୁ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷେ ମହତ୍ଯପି ୨୬.
ତାପରେ ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ ବଡ଼ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ଦେଵୋ ଦେଵୀଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ସଲଜ୍ଜାଂ ହିମଶୈଲଜାମ୍ ୨୬.
ଦେବତା ହିମପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଲଜ୍ଜାରେ ଦାଁଡ଼ିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦିମୁନଯୋ ଦେଵୀମଦ୍ଭୁତରୂପିଣୀମ୍ ୨୬.
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପରେ ଦେଖିଲେ।
ମା ମୁହ୍ଯାମ ପାର୍ଵତୀଂ ଚ ଯଥା ନାରଦପର୍ଵତୌ ୨୬.
ଆମେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଭଳି ମୁହଁ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯେପରି ନାରଦ ଓ ପର୍ବତ ହୋଇଥିଲେ।
ତତୋ ଦେଵୈଶ୍ଚ ମୁନିଭିଃ ସଂସ୍ତୁତଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ ୨୬.
ତାପରେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସମୟରେ ପରମେଶ୍ୱର—
ଵେଧାଃ ଶ୍ରୁତୀରିତୈର୍ମଂ ତ୍ରୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିରୁପସ୍ଥିତୈଃ ୨୬.
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବେଦର ମନ୍ତ୍ର ଓ ତିନି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଲାଜାହୋମ ଉମାଭ୍ରାତା ପ୍ରାହ ତଂ ସସ୍ମିତଂ ହରିଃ ୨୬.
ଲାଜାହୋମ ସମୟରେ ଉମାଙ୍କ ଭାଇ ହସି ହସି ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସାଵଧାନେନ ରକ୍ଷ୍ଯାଣି ଭୂଷଣାନି ତ୍ଵଯା ହର ୨୬.
'ହର, ଏହି ଗହଣାଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ସାବଧାନରେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ,' ବୋଲି ସେ କହିଲେ।
କିଂଚିତ୍ପ୍ରାର୍ଥଯ ଦାସ୍ଯାମି ପ୍ରାହ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତୋ ଵରମ୍ ୨୬.
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, 'କିଛି ଚାହିଁବା; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଵର ଦେଇବି।'
ଦଦତୁଃ ସୃଷ୍ଟିସଂରକ୍ଷାଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦକ୍ଷିଣାମୁଭୌ ୨୬.
ଉଭୟେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ଭୃଗ୍ଵାଦୀନାଂ ତତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୁତିରକ୍ଷଣଦକ୍ଷିଣାମ୍ ୨୬.
ତାପରେ ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବେଦର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣା ନେଇଲେ।
ମହୋତ୍ସଵୈରନେକୈଶ୍ଚ ଵିସ୍ମଯଂ ସମପଦ୍ଯତ ୨୬.
ଅନେକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଚ ପିତରୌ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚାଽଽଶ୍ଵାସ୍ଯ ଦୁଃଖିତୌ ୨୬.
ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଦୁଃଖିତ ଦେବୀଙ୍କ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ଜଗାମ ମଂଦରଗିରିଂ ଗିରିଣା ଯାନୁଗୋର୍ଚିତଃ॥ ୨୬.
ସେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ଗତେ ଭଗଵତି ନୀଲଲୋହିତେ ସହୋମଯା ଗିରିମମଲଂ ହି ଭୂଧରଃ ୨୬.
ତାପରେ ନୀଳଲୋହିତ ଭଗବାନ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ଭୂମିର ଆଧାର ହେଲା।
ଇମଂ ଵିଵାହଂ ଗିରିରାଜପୁତ୍ର୍ଯାଃ ଶ୍ରୃଣୋତି ଚାଧ୍ଯେତି ଚ ଯୋ ନରଃ ଶୁଚିଃ ୨୬.
ଯେଉଁ ଶୁଚି ମନୁଷ୍ୟ ଗିରିରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ କଥା ଶୁଣେ ଓ ପଢ଼େ—
ତତୋ ନିରୁପମଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଶୁଭମ୍ ୨୭.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ ମହଳ ଦେଖାଗଲା।
ତତ୍ରାସୌ ମଂଦରଗିରୌ ସହ ଦେଵ୍ଯା ଭଗାକ୍ଷହା ୨୭.
ସେଠାରେ, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ, ଭଗାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ନାଶ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ବସିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵାସ୍ତାରକେଣାତିପୀଡିତାଃ ୨୭.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ତାରକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ।
ଆସାଦ୍ଯ ତେ ଭଵଂ ଦେଵଂ ତୁଷ୍ଟୁବୁର୍ବହୁଧା ସ୍ତଵୈଃ ୨୭.
ସେମାନେ ଭବ ଦେବଙ୍କୁ ଆସି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସ୍ତୁତି କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ।
ଉଦ୍ଵର୍ତନମଲେନାଥ ନରଂ ଚକ୍ରେ ଗଜାନନମ୍ ୨୭.
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ଦେହର ମଳରୁ, ଭଗବାନ ଗଜାନନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।