ଚଂଦ୍ରଲେଖାଵତଂସାଶ୍ଚ ନୀଲକଂଠାସ୍ତ୍ରିଲୋଚନାଃ ୨୬.
ଚନ୍ଦ୍ରଲେଖା ଅଳଂକାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ନୀଳକଣ୍ଠ ଏବଂ ତିନି ଆଖି ଥିବା ।
ଅଣିମାଦିଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତାଃ ଶକ୍ତାଃ ଶାପପ୍ରସାଦଯୋଃ ୨୬.
ଅଣିମା ଆଦି ଶକ୍ତି ଥିବା, ଶାପ ଦେବା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ ।
ପାତାଲାଂବରଭୂମିସ୍ଥାଃ ସର୍ଵଲୋକନିଵାସିନଃ ୨୬.
ପାତାଳ ଓ ଭୂମିରେ ବସୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ।
ତଂତ୍ରୀମାଦାଯ ଵାଦ୍ଯାଂଶ୍ଚାଽଵାଦଯଞ୍ଛଂକରୋତ୍ସଵେ ୨୬.
ତାନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ନେଇ, ସଂକରଙ୍କ ଉତ୍ସବରେ ବାଜାଇଲେ ।
ପୁଣ୍ଯାନ୍ଵୈଵାହିକାନ୍ମଂତ୍ରାଞ୍ଜେଷୁଃ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସାଃ ୨୬.
ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ପୁଣ୍ୟ ବିବାହ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ ।
ତଥା ଯମୁନଯା ଚାପାଂପତିନା ଧୃତଚ୍ଛତ୍ରଯା ୨୬.
ଏଭଳି ଯମୁନା ନଦୀ ପାଖରେ, ଜଳର ମାଲିକ ଛତା ଧରିଥିଲେ ।
ମହୋତ୍ସଵେନ ଦେଵେଶୋ ଗିରିସ୍ଥାନଂ ଵିଵେଶ ସଃ ୨୬.
ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପାହାଡ଼ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵୈଡୂର୍ଯବଦ୍ଧଭୂମିସ୍ଥଂ ରତ୍ନଜୈଶ୍ଚ ଗୃହୈର୍ଯୁତମ୍ ୨୬.
ସେଠାରେ ବୈଡୂର୍ୟ ପଥରରେ ତିଆରି ଭୂମି ଉପରେ ରତ୍ନର ଘର ଥିଲା।
ତତୋ ହିମାଚଲସ୍ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ ଵ୍ଯାକୁଲାକୁଲଃ ୨୬.
ସେଠି ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ କେବେ ଚଞ୍ଚଳ, କେବେ ଶାନ୍ତ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଣମଚଲୋ ଗୁରୁତ୍ଵେ ପ୍ରାର୍ଥଯତ୍ତଦା ୨୬.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପାହାଡ଼ଠାରୁ ଦୃଢତା ଚାହିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯାହ ଚ ଵିଵାହଽସ୍ମିନ୍କୁମାରୀଭ୍ରାତରଂ ଵିନା ୨୬.
ସେ କହିଲେ, 'ଏହି ବିବାହରେ, କନ୍ୟାର ଭାଇ ଛାଡ଼ି...'
ସୁତୋ ହି ମମ ମୈନାକଃ ସ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽର୍ଣଵେ ସ୍ଥିତଃ ୨୬.
'ମୋର ପୁଅ ମୈନାକ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠି ରହିଛି।'
ଅତ୍ର ଚିଂତା ନ କର୍ତଵ୍ଯା ଗିରିରାଜ କଥଂଚନ ୨୬.
'ହେ ପାହାଡ଼ରାଜା, ଏଠି କେବେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।'
ତତଃ ପ୍ରମୁଦିତଃ ଶୈଲଃ ପାର୍ଵତୀଂ ଚ ସ୍ଵଲଂକୃତାମ୍ ୨୬.
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ପାହାଡ଼ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।
ତତୋ ନୀଲମଯସ୍ତଂଭଂ ଜ୍ଵଲତ୍କାଂଚନକୁଟ୍ଟିମମ୍ ୨୬.
ତାପରେ ନୀଳ ପଥରର ଖୁଟି ଏବଂ ତେଜମୟ ସୁନାର ମଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା।
ରତ୍ନାସନସହସ୍ରାଢ୍ଯଂ ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍ ୨୬.
ହଜାର ରତ୍ନରେ ଭରିଆ ଏକ ସିଂହାସନ, ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ରଖାଯାଇଥିଲା।
ତତଃ ଶୈଲଃ ସପତ୍ନୀକଃ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ହର୍ଷିତଃ ୨୬.
ତାପରେ ପାହାଡ଼ ତାଙ୍କ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ପାଦ ଧୋଇଦେଲେ।
ପାଦ୍ଯମାଚମନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମଧୁପର୍କଂ ଚ ଗାଂ ତଥା ୨୬.
ସେ ପାଦଧୋଆ ପାଣି, ଆଚମନ ପାଇଁ ପାଣି, ମଧୁ ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ଗଈ ଦାନ କଲେ।
ଦୌହିତ୍ରୀଂ କଵ୍ଯଵାହାନାଂ ଦଦ୍ମି ପୁତ୍ରୀଂ ସ୍ଵକାମହମ୍ ୨୬.
'ମୁଁ ମୋର ଝିଅ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ନାତି, ଚାହିଁଥିବା ପରି ଦେଉଛି।'
ତତଃ ସର୍ଵାନପୃଚ୍ଛତ୍ସ କୁଲଂ କୋଽପି ନ ଵେଦ ତତ୍ ୨୬.
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ବଂଶ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ।
ଅଜ୍ଞାତକୁଲତାଂ ତସ୍ଯ ପୃଛ୍ଯତାମଯମେଵ ଚ ୨୬.
ତାଙ୍କର ଅଜଣା ବଂଶ ପ୍ରସ୍ନ କରାଯାଇଲା, ଏହି ଏକଥି ପଚାରାଯାଇଲା।
ସ୍ଵଗୋତ୍ରଂ ଯଦି ନ ବ୍ରୂତେ ନ ଦେଯା ଭଗିନୀ ମମ ୨୬.
'ସେ ନିଜ ବଂଶ କହିନାହିଁ ହେଲେ, ମୋ ଭଉଣୀକୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।'
ନିଵୃତ୍ତଶ୍ଚ କ୍ଷଣାଦ୍ଭୂଯଃ କିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ହରସ୍ତ୍ଵିତି ୨୬.
ସେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ, ଶିବ କଣ କହିବେ ଭାବିଲେ।
ଲଜ୍ଜାଜଡଃ ସ୍ମିତଂ ଚକ୍ରେ ତତଃ ପାର୍ଥ ସ ଵୈ ହରଃ ୨୬.
ଲଜ୍ଜାରେ ଚୁପ ହୋଇ, ଶିବ ହସିଲେ, ହେ ପାର୍ଥ।
ହରିଃ ପ୍ରାହ ମହେଶାନଂ ବିଭ୍ଯଦାଵେଦ୍ମଯହଂ ତଵ ୨୬.
ହରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଭୟଭୀତ, ପ୍ରଭୁ, ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।'
ଆତ୍ମପୁତ୍ରାଯ ତେ ଶଂଭୋ ଆତ୍ମଦୌହିତ୍ରକାଯ ତେ ୨୬.
ଶମ୍ଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ପୁଅ ପାଇଁ ଏବଂ ନିଜ ଝିଅର ପୁଅ ପାଇଁ,
ଦେଵୋଽପ୍ଯୁଦାହରେଦ୍ଵୁଦ୍ଧିଂ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋଽପ୍ଯଧିକାଂ ଵରାମ୍ ୨୬.
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି।
ଆତ୍ମାନଂ ଚାପି ଦେଵାଯ ପ୍ରଦଦୌ ସୋଦକଂ ନଗଃ ୨୬.
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଜଳ ସହିତ ନିଜକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।
ଦାତା ମହୀଭୃତାଂ ନାଥୋ ହୋତା ଦେଵଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ ୨୬.
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ନାଥ ଦାତା ଥିଲେ, ଚାରିମୁହାଁ ବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ଥିଲେ।
ତତଃ ସ୍ତୁଵତ୍ସୁ ମୁନିଷୁ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷେ ମହତ୍ଯପି ୨୬.
ତାପରେ ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ ବଡ଼ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା।