ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରାହେଦଂ ଭଗଵାନ୍ହରଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ହରା ଏପରି କହିଲେ:
ଯଦ୍ଯୁକ୍ତଂ କ୍ରିଯତାଂ ତଦ୍ଧି ଵଯଂ ଯୁଷ୍ମଦ୍ଵଶେଽଧୁନା ୨୬.
ଯଦି ଏହା ଉଚିତ, ତେବେ କରାଯାଉ; ଏବେ ଆମେ ତୁମ ଅଧୀନରେ ଅଛୁ।
ଉଦ୍ଵାହାର୍ଥଂ ମହେଶସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ସମକଲ୍ପଯତ୍ ୨୬.
ମହେଶଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସେ ତୁରନ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ପୁରେତସ୍ମିନ୍ମହାଦେଵଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯତିଷ୍ଠତ ୨୬.
ସେଠାରେ ମହାଦେବ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାହିଣୋଦଂବିକାଯାଶ୍ଚ ସ୍ଥିରପତ୍ରାର୍ଥମୀଶ୍ଵରଃ ୨୬.
ଈଶ୍ୱର ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ପତ୍ର ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଲେ।
ସଭାର୍ଯାମୀଶ୍ଵରଗୁଣୈଃ ସ୍ଥିରପତ୍ରାଣି ଚାଦଧୁଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଦୃଢ଼ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲେ।
ନ୍ଯଵେଦଯଂସ୍ର୍ଯଂବକାଯ ସ ଚ ତାନଭ୍ଯନଂଦତ ୨୬.
ସେମାନେ ତାହାକୁ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସମାଗତଂ ଚ ତତ୍ସଵ ଵିନା ଦୈତ୍ଯୈର୍ଦୁରାତ୍ମଭିଃ ୨୬.
ସେ ସଭାଟି ଦୁଷ୍ଟ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ବିନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା।
ସବ୍ରହ୍ଯକଂ ପୁରାରାତେର୍ମହିମାନମଵର୍ଧଯତ୍ ୨୬.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ପୁର ନାଶକଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ିଗଲା।
ପୁରେ ସ୍ଥିତଂ ଵିଵାହସ୍ଯ ଦେଵ କାଲଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୨୬.
ସହରରେ ଦେବତାଙ୍କ ବିବାହ ଉତ୍ସବର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ବବଂଧ ପ୍ରଣଯୋଦାରଵିସ୍ଫାରିତଵିଲୋଚନଃ ୨୬.
ଉଦାର ସ୍ନେହରେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ଆଖିରେ ସେ ତାହା ବାନ୍ଧିଲେ।
କପାଲମାଲାଂ ଵିପୁଲାଂ ଚାମୁଣ୍ଡା ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯବଂଧତ ୨୬.
ଚାମୁଣ୍ଡା ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ କପାଳମାଳା ବାନ୍ଧିଲେ।
ଯୋ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରକୁଲଂ ହତ୍ଵା ମାଂ ରକ୍ତୈସ୍ତର୍ପଯିଷ୍ଯତି ୨୬.
ଯିଏ ଦାଇତ୍ୟନାୟକଙ୍କ ଜାତିକୁ ମାରି, ତାଙ୍କର ରକ୍ତରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ—
ବବଂଧ ଦେଵଦେଵସ୍ଯଚ ସ୍ଵଯମେଵ ପ୍ରମୋଦତଃ ୨୬.
ସେ ନିଜେ ଆନନ୍ଦରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଏହା ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଆତ୍ମାନଂ ଭୂଷଣସ୍ଥାନେ ସ୍ଵଯଂ ତେ ଚକ୍ରୁରୀଶ୍ଵରେ ୨୬.
ସେମାନେ ନିଜ ଦେହକୁ ନିଜେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଭୂଷଣ ଭାବେ ତିଆରି କଲେ।
ଵୃଷଂ ଵିଭୂଷଯାମାସୁର୍ନାନାରତ୍ନୋପପତ୍ତିଭିଃ ୨୬.
ସେମାନେ ବୃଷଭକୁ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ କଲେ।
ଵିନା ଭସ୍ମ ସମାଧାଯ କପାଲେ ରଜତପ୍ରଭମ୍ ୨୬.
ବସ୍ମ ବ୍ୟତୀତ, ସେମାନେ ଚାନ୍ଦି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କପାଳ ରଖିଲେ।
ଵହ୍ନିସ୍ତେଜୋମଯଂ ଦିଵ୍ଯମଜିନଂ ପ୍ରଦଦୌ ସ୍ଥିତଃ ୨୬.
ଅଗ୍ନି, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଦିବ୍ୟ, ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ଚର୍ମ ଦେଲେ।
ତତୋ ହିମାଦ୍ରେଃ ପୁରୁଷା ଵୀରକଂ ପ୍ରୋଚିରେ ଵଚଃ ୨୬.
ତାପରେ ହିମାଳୟର ଲୋକମାନେ ବୀରକଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ।
ତତୋ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯାହ ଵୀରକଃ କରସଂପୁଟୀ ୨୬.
ତାପରେ ବୀରକ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଯୋଡି କଥା କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଦେଵଃ ଶୀଘ୍ରମିତ୍ଯେଵ ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ୨୬.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତା କେବଳ କହିଲେ, 'ତୁରନ୍ତ କର।'
ତତ୍ରୈକ୍ଷତ ମହାଦେଵଃ ସ୍ଵରୂପଂ ସ ଜଗନ୍ମଯମ୍ ୨୬.
ସେଠାରେ ମହାଦେବ ନିଜ ଆକାରକୁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରିଛି, ଦେଖିଲେ।
ଦେଵଦେଵ ମହାଦେଵ ତ୍ରିପୁରାଂତକ ଶଂକର ୨୬.
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ମହାଦେବ, ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିବା ଶଙ୍କର!
ମହେଶ୍ଵର ଯଥା ସାକ୍ଷାଦପରସ୍ତ୍ଵଂ ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୬.
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ଯେପରି ତୁମେ ସାକ୍ଷାତ ଅଛ, ସେପରି ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ।
କରମାଲଂବ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ଵୃଷଭଂ ରୁରୁହେଶନୈଃ ୨୬.
ମହାଦେବ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହାତ ଧରି, ହଳୁକ ଭାବେ ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଧନଦୋ ନିଦିଭିର୍ଯୁକ୍ତଃ ସମୀପସ୍ଥସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ ୨୬.
ଧନର ମାଲିକ କୁବେର ତାଙ୍କର ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହିତ ସମୀପରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭିନାଦୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପାସାରୈଶ୍ଚ ଗୀତକୈଃ ୨୬.
ଦେବତାଙ୍କର ଢୋଳର ଶବ୍ଦ, ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଗୀତର ମଧୁରତାରେ,
ସଵ୍ଯଦକ୍ଷିଣସଂସ୍ଥାନୌ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୂତୁ ଜଗ୍ମତୁଃ ୨୬.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ବାମ ଓ ଡାହାଣ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅଥାଦିତିର୍ଦିତିଃ ସା ଚ ଦନୁଃ କଦ୍ରୂଃ ସୁପର୍ଣଜା ୨୬.
ତାପରେ ଅଦିତି, ଦିତି, ଦନୁ, କଦ୍ରୁ ଓ ସୁପର୍ଣ୍ଣଜା,
ସିଦ୍ଧିର୍ମାଯା କ୍ଷମା ଦୁର୍ଗା ଦେଵୀ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ସୁଧା ୨୬.
ସିଦ୍ଧି, ମାୟା, କ୍ଷମା, ଦୁର୍ଗା, ଦେବୀ, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା ଓ ସୁଧା,