ଵପୁଶ୍ଚକାର ଦେଵେଶସ୍ତ୍ର୍ଯଂବକଃ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ତ୍ରୟମ୍ବକ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ସସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ଵସୁର୍ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵତାଃ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ବିଶ୍ୱେଦେବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ,
ତେଭ୍ଯଃ ପରତମଂ ଚକ୍ଷୁଃ ସ୍ଵଵପୁର୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୁତ୍ତମମ୍ ୨୫.
ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ରୁଦ୍ରପ୍ରସାଦେନ ଦିଵ୍ଯଂ ଚକ୍ଷୁରନୁତ୍ତମମ୍ ୨୫.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାରେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅପୂର୍ବ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲେ।
ତତୋ ଜଗୁଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଖେଚରାଃ ୨୫.
ତାପରେ ଋଷିମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ବିହରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଜଗୁଗଧର୍ଵମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ ୨୫.
ମୁଖ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ମେନିରେ ପୂର୍ଣାଂ ଭଵାନୀଂ ଚ ଗିରୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭବାନୀ ଓ ପାହାଡ଼ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମନେ କଲେ।
ପାଦଯୋଃ ସ୍ଥାପଯାମାସ ମାଲାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ସୁଗଂଧିନୀମ୍ ୨୫.
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପାଦ ତଳେ ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ରଖିଲେ।
ସହ ଦେଵ୍ଯା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ଶିରୋଭିର୍ଭୂତଲାଶ୍ରିତୈଃ ୨୫.
ଦେବୀ ସହିତ ସେମାନେ ମାଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମା ମହାଦେଵମଭିଵାଦ୍ଯ କୃତାଂଜଲିଃ ୨୬.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ହାତ ଜୋଡି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହ କୁଶଳ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରାହେଦଂ ଭଗଵାନ୍ହରଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ହରା ଏପରି କହିଲେ:
ଯଦ୍ଯୁକ୍ତଂ କ୍ରିଯତାଂ ତଦ୍ଧି ଵଯଂ ଯୁଷ୍ମଦ୍ଵଶେଽଧୁନା ୨୬.
ଯଦି ଏହା ଉଚିତ, ତେବେ କରାଯାଉ; ଏବେ ଆମେ ତୁମ ଅଧୀନରେ ଅଛୁ।
ଉଦ୍ଵାହାର୍ଥଂ ମହେଶସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ସମକଲ୍ପଯତ୍ ୨୬.
ମହେଶଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସେ ତୁରନ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ପୁରେତସ୍ମିନ୍ମହାଦେଵଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯତିଷ୍ଠତ ୨୬.
ସେଠାରେ ମହାଦେବ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାହିଣୋଦଂବିକାଯାଶ୍ଚ ସ୍ଥିରପତ୍ରାର୍ଥମୀଶ୍ଵରଃ ୨୬.
ଈଶ୍ୱର ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ପତ୍ର ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଲେ।
ସଭାର୍ଯାମୀଶ୍ଵରଗୁଣୈଃ ସ୍ଥିରପତ୍ରାଣି ଚାଦଧୁଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଦୃଢ଼ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲେ।
ନ୍ଯଵେଦଯଂସ୍ର୍ଯଂବକାଯ ସ ଚ ତାନଭ୍ଯନଂଦତ ୨୬.
ସେମାନେ ତାହାକୁ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସମାଗତଂ ଚ ତତ୍ସଵ ଵିନା ଦୈତ୍ଯୈର୍ଦୁରାତ୍ମଭିଃ ୨୬.
ସେ ସଭାଟି ଦୁଷ୍ଟ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ବିନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା।
ସବ୍ରହ୍ଯକଂ ପୁରାରାତେର୍ମହିମାନମଵର୍ଧଯତ୍ ୨୬.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ପୁର ନାଶକଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ିଗଲା।
ପୁରେ ସ୍ଥିତଂ ଵିଵାହସ୍ଯ ଦେଵ କାଲଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୨୬.
ସହରରେ ଦେବତାଙ୍କ ବିବାହ ଉତ୍ସବର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ବବଂଧ ପ୍ରଣଯୋଦାରଵିସ୍ଫାରିତଵିଲୋଚନଃ ୨୬.
ଉଦାର ସ୍ନେହରେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ଆଖିରେ ସେ ତାହା ବାନ୍ଧିଲେ।
କପାଲମାଲାଂ ଵିପୁଲାଂ ଚାମୁଣ୍ଡା ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯବଂଧତ ୨୬.
ଚାମୁଣ୍ଡା ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ କପାଳମାଳା ବାନ୍ଧିଲେ।
ଯୋ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରକୁଲଂ ହତ୍ଵା ମାଂ ରକ୍ତୈସ୍ତର୍ପଯିଷ୍ଯତି ୨୬.
ଯିଏ ଦାଇତ୍ୟନାୟକଙ୍କ ଜାତିକୁ ମାରି, ତାଙ୍କର ରକ୍ତରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ—
ବବଂଧ ଦେଵଦେଵସ୍ଯଚ ସ୍ଵଯମେଵ ପ୍ରମୋଦତଃ ୨୬.
ସେ ନିଜେ ଆନନ୍ଦରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଏହା ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଆତ୍ମାନଂ ଭୂଷଣସ୍ଥାନେ ସ୍ଵଯଂ ତେ ଚକ୍ରୁରୀଶ୍ଵରେ ୨୬.
ସେମାନେ ନିଜ ଦେହକୁ ନିଜେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଭୂଷଣ ଭାବେ ତିଆରି କଲେ।
ଵୃଷଂ ଵିଭୂଷଯାମାସୁର୍ନାନାରତ୍ନୋପପତ୍ତିଭିଃ ୨୬.
ସେମାନେ ବୃଷଭକୁ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ କଲେ।
ଵିନା ଭସ୍ମ ସମାଧାଯ କପାଲେ ରଜତପ୍ରଭମ୍ ୨୬.
ବସ୍ମ ବ୍ୟତୀତ, ସେମାନେ ଚାନ୍ଦି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କପାଳ ରଖିଲେ।
ଵହ୍ନିସ୍ତେଜୋମଯଂ ଦିଵ୍ଯମଜିନଂ ପ୍ରଦଦୌ ସ୍ଥିତଃ ୨୬.
ଅଗ୍ନି, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଦିବ୍ୟ, ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ଚର୍ମ ଦେଲେ।
ତତୋ ହିମାଦ୍ରେଃ ପୁରୁଷା ଵୀରକଂ ପ୍ରୋଚିରେ ଵଚଃ ୨୬.
ତାପରେ ହିମାଳୟର ଲୋକମାନେ ବୀରକଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ।
ତତୋ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯାହ ଵୀରକଃ କରସଂପୁଟୀ ୨୬.
ତାପରେ ବୀରକ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଯୋଡି କଥା କହିଲେ।