ଯେଷାମେଵଂଵିଧାବୁଦ୍ଧିରସ୍ମାଭିଃ କିଂ କୃତଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୨୫.
ଏପରି ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଆମେ ଏହା କଣ କରିଛୁ?
ତ୍ଵଯୈଵ ପତିନା ସର୍ଵେ ପ୍ରେରିତାଃ କୁର୍ମହେ ଵିଭୋ ୨୫.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପ୍ରଭୁ ହୋଇ, ତୁମେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ କାମ କରାଉଛ।
ଭ୍ରାମଯସ୍ଯଖିଲଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଯନ୍ତ୍ରାରୂଢଂ ସ୍ଵମାଯଯା ୨୫.
ତୁମ ମାୟାର ଯନ୍ତ୍ରରେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୁରାଉଛ।
ତସ୍ମୈ ପଶୁନାଂ ପତଯେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରସୀଦ ନଃ ୨୫.
ସମସ୍ତ ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଚକାରୈତାନ୍ସଂସ୍ତଵାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରଭୁଃ ୨୫.
ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ହେଇଥିଲା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଭୁ ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କଲେ।
କୋଯମଂଗ ମହାଦେଵୋ ନ ମନ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ଚ ତମ୍ ୨୫.
ଏହି ମହାଦେବ କିଏ, ବନ୍ଧୁ? ଆମେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ବିଶେଷ ଭାବରେ ମାନୁନାହିଁ।
ହୁଂକାରେଣୈଵ ତେ ଦୈତ୍ଯାଃ ସ୍ଵମେଵ ନଗରଂ ଗତାଃ ୨୫.
ମାତ୍ର 'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସହିତ, ସେଇ ଦାନବମାନେ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ମହାଦେଵପ୍ରଭାଵେନ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଘୋରକର୍ମଣାମ୍ ୨୫.
ମହାଦେବଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା।
କଥମୀଶ୍ଵରଵାକ୍ଯାର୍ଥସ୍ତସ୍ମାଦନ୍ଯତ୍ର ମୁଚ୍ଯତେ ୨୫.
ପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥାର ଅର୍ଥ ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବରେ କିପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯିବ?
ଈଶ୍ଵରଂ ଭୁଵନସ୍ଯାସ୍ଯ ଯେ ଭଜଂତେ ନ ତ୍ର୍ଯଂବକମ୍ ୨୫.
ଏହି ସଂସାରର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଭ୍ରମିତ।
ଵପୁଶ୍ଚକାର ଦେଵେଶସ୍ତ୍ର୍ଯଂବକଃ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ତ୍ରୟମ୍ବକ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ସସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ଵସୁର୍ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵତାଃ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ବିଶ୍ୱେଦେବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ,
ତେଭ୍ଯଃ ପରତମଂ ଚକ୍ଷୁଃ ସ୍ଵଵପୁର୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୁତ୍ତମମ୍ ୨୫.
ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ରୁଦ୍ରପ୍ରସାଦେନ ଦିଵ୍ଯଂ ଚକ୍ଷୁରନୁତ୍ତମମ୍ ୨୫.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାରେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅପୂର୍ବ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲେ।
ତତୋ ଜଗୁଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଖେଚରାଃ ୨୫.
ତାପରେ ଋଷିମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଆକାଶରେ ବିହରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଜଗୁଗଧର୍ଵମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ ୨୫.
ମୁଖ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ମେନିରେ ପୂର୍ଣାଂ ଭଵାନୀଂ ଚ ଗିରୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭବାନୀ ଓ ପାହାଡ଼ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମନେ କଲେ।
ପାଦଯୋଃ ସ୍ଥାପଯାମାସ ମାଲାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ସୁଗଂଧିନୀମ୍ ୨୫.
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପାଦ ତଳେ ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ରଖିଲେ।
ସହ ଦେଵ୍ଯା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ଶିରୋଭିର୍ଭୂତଲାଶ୍ରିତୈଃ ୨୫.
ଦେବୀ ସହିତ ସେମାନେ ମାଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମା ମହାଦେଵମଭିଵାଦ୍ଯ କୃତାଂଜଲିଃ ୨୬.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ହାତ ଜୋଡି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହ କୁଶଳ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରାହେଦଂ ଭଗଵାନ୍ହରଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ହରା ଏପରି କହିଲେ:
ଯଦ୍ଯୁକ୍ତଂ କ୍ରିଯତାଂ ତଦ୍ଧି ଵଯଂ ଯୁଷ୍ମଦ୍ଵଶେଽଧୁନା ୨୬.
ଯଦି ଏହା ଉଚିତ, ତେବେ କରାଯାଉ; ଏବେ ଆମେ ତୁମ ଅଧୀନରେ ଅଛୁ।
ଉଦ୍ଵାହାର୍ଥଂ ମହେଶସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ସମକଲ୍ପଯତ୍ ୨୬.
ମହେଶଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସେ ତୁରନ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ପୁରେତସ୍ମିନ୍ମହାଦେଵଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯତିଷ୍ଠତ ୨୬.
ସେଠାରେ ମହାଦେବ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାହିଣୋଦଂବିକାଯାଶ୍ଚ ସ୍ଥିରପତ୍ରାର୍ଥମୀଶ୍ଵରଃ ୨୬.
ଈଶ୍ୱର ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ପତ୍ର ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଲେ।
ସଭାର୍ଯାମୀଶ୍ଵରଗୁଣୈଃ ସ୍ଥିରପତ୍ରାଣି ଚାଦଧୁଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଦୃଢ଼ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲେ।
ନ୍ଯଵେଦଯଂସ୍ର୍ଯଂବକାଯ ସ ଚ ତାନଭ୍ଯନଂଦତ ୨୬.
ସେମାନେ ତାହାକୁ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସମାଗତଂ ଚ ତତ୍ସଵ ଵିନା ଦୈତ୍ଯୈର୍ଦୁରାତ୍ମଭିଃ ୨୬.
ସେ ସଭାଟି ଦୁଷ୍ଟ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ବିନା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା।
ସବ୍ରହ୍ଯକଂ ପୁରାରାତେର୍ମହିମାନମଵର୍ଧଯତ୍ ୨୬.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ପୁର ନାଶକଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ିଗଲା।
ପୁରେ ସ୍ଥିତଂ ଵିଵାହସ୍ଯ ଦେଵ କାଲଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୨୬.
ସହରରେ ଦେବତାଙ୍କ ବିବାହ ଉତ୍ସବର ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।