ସିତାତପତ୍ରରତ୍ନାଂଶୁମିଶ୍ରିତଂ ଚାଵହତ୍ତଦା ୨୫.
ଧଳା ଛତାର ମଣିର ଆଲୋକରେ ମିଶିଥିବା ଏହି ରଥକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଚାମରାସକ୍ତହସ୍ତାଭିର୍ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଭିଶ୍ଚ ସଂଵୃତା ୨୫.
ଚାମର ଧରିଥିବା ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ଏହି ରଥକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତାଯାଂ ତୁ ସ୍ଥିତେ ଲୋକତ୍ରଯେ ତଦା ୨୫.
ସେଠାରେ ସେ ରହିଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅଚଳ ହେଇ ରହିଲେ।
ଉତ୍ସଂଗତଲସଂଗୁପ୍ତୋ ବଭୂଵ ଭଗଵାନ୍ଭଵଃ ୨୫.
ଭଗବାନ ଭବ ତାଙ୍କର ଆଲିଙ୍ଗନ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶିଶୁଂ ଦେଵାସ୍ତସ୍ଯ ଉତ୍ସଂଗଵର୍ତିନଃ ୨୫.
ତାଙ୍କର କୋଳରେ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ
ଵଜ୍ରମାହାରଯତ୍ତସ୍ଯ ବାହୁମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ଵୃତ୍ରହା ୨୫.
ବୃତ୍ରସୁଦନ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଉଠାଇ ବଜ୍ର ଧରିଲେ।
ସ୍ତଂଭିତଃ ଶିଶୁରୂପେଣ ଦେଵଦେଵେନ ଲୀଲଯା ୨୫.
ପ୍ରଭୁ ଏକ ଶିଶୁ ରୂପ ଧରି ଖେଳ କରୁଥିବା ପରି ଶାନ୍ତ ଓ ନିଷ୍ପ୍ରଭାବ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଵହ୍ନିଃ ଶକ୍ତିଂ ତଦା କ୍ଷେପ୍ତୁଂ ନ ଶଶାକ ତଥୋତ୍ଥିତଃ ୨୫.
ସେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଉଠିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ପାଶଂ ଚ ଵରୁଣୋ ରାଜା ଧ୍ଵଜଯଷ୍ଟିଂ ସମୀରଣଃ ୨୫.
ବରୁଣ ରାଜା ତାଙ୍କର ପାଶ ଓ ବାୟୁ ତାଙ୍କର ଧ୍ୱଜଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ।
ନାନାଯୁଧାନି ଚାଦିତ୍ଯା ମୁସଲଂ ଵସଵସ୍ତଥା ୨୫.
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ତାଙ୍କର ମୁସଳ ଧରିଥିଲେ।
ସ୍ତଂଭିତା ଦେଵଦେଵେନ ତଥାନ୍ଯେ ଭୁଵନେଷୁ ଯେ ୨୫.
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଗତରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାପି ଦଶନାଃ ପେତୁର୍ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରସ୍ଯ ଶଂଭୁନା ୨୫.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସାଥିରେ ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଖସିଗଲା।
ବଲଂ ତେଜଶ୍ଚ ଯୋଗାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜଗୃହେ ପ୍ରଭୁଃ ୨୫.
ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶକ୍ତି, ତେଜସ୍ୱିତା ଓ ଯୋଗଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ନେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ଯାନମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ବୁବୋଧ ହରଚେଷ୍ଟିତମ୍ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ୟାନ କରି ହରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବୁଝିପାରିଲେ।
ପୌରାଣୈଃ ସାମସଂଗୀତୈର୍ଵେଦିକୈର୍ଗୁହ୍ଯନାମଭିଃ ୨୫.
ପୁରାତନ ସାମଗୀତ, ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୁପ୍ତ ନାମରେ—
ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦିର୍ଜଗଦେତତ୍ପ୍ରଵର୍ତତେ ୨୫.
ତୁମ ଦୟାରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚାଲିଥାଏ।
ମହାଦେଵମିହାଯାତଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍ ୨୫.
ମହାଦେବ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଦର ପାଇଛନ୍ତି।
ତତଃ ସଂଭ୍ରମ ସଂପନ୍ନାସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପ୍ରଣତାଃ ସୁରାଃ ୨୫.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଭୟ ଓ ଆଦରରେ ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦୁରାଚାରାନ୍ଭଵାନସ୍ମାନାତ୍ମଦ୍ରୋହପରାଯଣାନ୍ ୨୫.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଓ ନିଜକୁ ଧୋକା ଦେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଅଛ।
ଭାର୍ଯାମୁମାଂ ମହାଦେଵୀଂ ତଥାପ୍ଯତ୍ର ସମାଗତାଃ ୨୫.
ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଉମା, ମହାଦେବୀ, ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି।
ଯେଷାମେଵଂଵିଧାବୁଦ୍ଧିରସ୍ମାଭିଃ କିଂ କୃତଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୨୫.
ଏପରି ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଆମେ ଏହା କଣ କରିଛୁ?
ତ୍ଵଯୈଵ ପତିନା ସର୍ଵେ ପ୍ରେରିତାଃ କୁର୍ମହେ ଵିଭୋ ୨୫.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପ୍ରଭୁ ହୋଇ, ତୁମେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ କାମ କରାଉଛ।
ଭ୍ରାମଯସ୍ଯଖିଲଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଯନ୍ତ୍ରାରୂଢଂ ସ୍ଵମାଯଯା ୨୫.
ତୁମ ମାୟାର ଯନ୍ତ୍ରରେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଘୁରାଉଛ।
ତସ୍ମୈ ପଶୁନାଂ ପତଯେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରସୀଦ ନଃ ୨୫.
ସମସ୍ତ ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଚକାରୈତାନ୍ସଂସ୍ତଵାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରଭୁଃ ୨୫.
ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ହେଇଥିଲା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଭୁ ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କଲେ।
କୋଯମଂଗ ମହାଦେଵୋ ନ ମନ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ଚ ତମ୍ ୨୫.
ଏହି ମହାଦେବ କିଏ, ବନ୍ଧୁ? ଆମେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ବିଶେଷ ଭାବରେ ମାନୁନାହିଁ।
ହୁଂକାରେଣୈଵ ତେ ଦୈତ୍ଯାଃ ସ୍ଵମେଵ ନଗରଂ ଗତାଃ ୨୫.
ମାତ୍ର 'ହୁଁ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସହିତ, ସେଇ ଦାନବମାନେ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ମହାଦେଵପ୍ରଭାଵେନ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଘୋରକର୍ମଣାମ୍ ୨୫.
ମହାଦେବଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା।
କଥମୀଶ୍ଵରଵାକ୍ଯାର୍ଥସ୍ତସ୍ମାଦନ୍ଯତ୍ର ମୁଚ୍ଯତେ ୨୫.
ପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥାର ଅର୍ଥ ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବରେ କିପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯିବ?
ଈଶ୍ଵରଂ ଭୁଵନସ୍ଯାସ୍ଯ ଯେ ଭଜଂତେ ନ ତ୍ର୍ଯଂବକମ୍ ୨୫.
ଏହି ସଂସାରର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଭ୍ରମିତ।