ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ମହାଦେଵଃ ଶୁଚିଃ ଶୁଚିଷଦୋ ଵିଭୁଃ ୨୫.
ଏପରି କହି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵୀଂ ତଦା ହୃଷ୍ଟୋ ମେନଯା ସହିତୋଽଚଲଃ॥ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ହିମାଚଳ ମେନା ସହ ଖୁସିରେ ଦଢ଼ ହେଲେ।
ଆଲିଂଗ୍ଯାଘ୍ରାଯ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସର୍ଵଂ ସା ଚ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍ ୨୫.
ସେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଘ୍ରାଣ କଲେ, ସମସ୍ତ କଥା ପଚାରିଲେ ଏବଂ ସେ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ।
ସ୍ଵଯଂଵରଂ ପ୍ରମୁଦିତଃ ସର୍ଵଲୋକେଷ୍ଵଘୋଷଯତ୍ ୨୫.
ଖୁସିରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂବରର ଘୋଷଣା କଲେ।
ଯକ୍ଷାଃ ସିଦ୍ଧାସ୍ତଥା ସାଧ୍ଯା ଦୈତ୍ଯାଃ କିଂପୁରୁଷା ନଗାଃ ୨୫.
ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଦାୟିତ୍ୟ, କିମ୍ପୁରୁଷ ଏବଂ ନାଗମାନେ,
ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶଚ୍ଛତାନି ଚ ୨୫.
ତେତିସ ହଜାର ଏବଂ ତେତିସ ଶତ ଲୋକ,
ଜଗ୍ମୁର୍ଗିରୀନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର୍ଯାସ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂଵରମନୁତ୍ତମମ୍ ୨୫.
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱୟଂବରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତାତାସ୍ମାକଂ ଚ ସା ଦେଵୀ ମେରୋ ଗଚ୍ଛ ନମାମି ତାମ୍ ୨୫.
ପିତା, ସେ ଦେବୀ ଆମର; ମେରୁକୁ ଯାଅ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵିମାନଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ସର୍ଵରତ୍ନୈରଲଂକୃତମ୍ ୨୫.
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଏକ ରଥ,
ଗଂଧର୍ଵସଂଘୈର୍ଵିଵିଧୈଃ କିଂନରୈଶ୍ଚ ସୁଶୋଭନୈଃ ୨୫.
ବିଭିନ୍ନ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଦଳ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କିନ୍ନରମାନେ ସହିତ,
ସିତାତପତ୍ରରତ୍ନାଂଶୁମିଶ୍ରିତଂ ଚାଵହତ୍ତଦା ୨୫.
ଧଳା ଛତାର ମଣିର ଆଲୋକରେ ମିଶିଥିବା ଏହି ରଥକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଚାମରାସକ୍ତହସ୍ତାଭିର୍ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଭିଶ୍ଚ ସଂଵୃତା ୨୫.
ଚାମର ଧରିଥିବା ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ଏହି ରଥକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତାଯାଂ ତୁ ସ୍ଥିତେ ଲୋକତ୍ରଯେ ତଦା ୨୫.
ସେଠାରେ ସେ ରହିଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅଚଳ ହେଇ ରହିଲେ।
ଉତ୍ସଂଗତଲସଂଗୁପ୍ତୋ ବଭୂଵ ଭଗଵାନ୍ଭଵଃ ୨୫.
ଭଗବାନ ଭବ ତାଙ୍କର ଆଲିଙ୍ଗନ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶିଶୁଂ ଦେଵାସ୍ତସ୍ଯ ଉତ୍ସଂଗଵର୍ତିନଃ ୨୫.
ତାଙ୍କର କୋଳରେ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ
ଵଜ୍ରମାହାରଯତ୍ତସ୍ଯ ବାହୁମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ଵୃତ୍ରହା ୨୫.
ବୃତ୍ରସୁଦନ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଉଠାଇ ବଜ୍ର ଧରିଲେ।
ସ୍ତଂଭିତଃ ଶିଶୁରୂପେଣ ଦେଵଦେଵେନ ଲୀଲଯା ୨୫.
ପ୍ରଭୁ ଏକ ଶିଶୁ ରୂପ ଧରି ଖେଳ କରୁଥିବା ପରି ଶାନ୍ତ ଓ ନିଷ୍ପ୍ରଭାବ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଵହ୍ନିଃ ଶକ୍ତିଂ ତଦା କ୍ଷେପ୍ତୁଂ ନ ଶଶାକ ତଥୋତ୍ଥିତଃ ୨୫.
ସେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଉଠିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ପାଶଂ ଚ ଵରୁଣୋ ରାଜା ଧ୍ଵଜଯଷ୍ଟିଂ ସମୀରଣଃ ୨୫.
ବରୁଣ ରାଜା ତାଙ୍କର ପାଶ ଓ ବାୟୁ ତାଙ୍କର ଧ୍ୱଜଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ।
ନାନାଯୁଧାନି ଚାଦିତ୍ଯା ମୁସଲଂ ଵସଵସ୍ତଥା ୨୫.
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ତାଙ୍କର ମୁସଳ ଧରିଥିଲେ।
ସ୍ତଂଭିତା ଦେଵଦେଵେନ ତଥାନ୍ଯେ ଭୁଵନେଷୁ ଯେ ୨୫.
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଗତରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାପି ଦଶନାଃ ପେତୁର୍ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରସ୍ଯ ଶଂଭୁନା ୨୫.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସାଥିରେ ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଖସିଗଲା।
ବଲଂ ତେଜଶ୍ଚ ଯୋଗାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜଗୃହେ ପ୍ରଭୁଃ ୨୫.
ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶକ୍ତି, ତେଜସ୍ୱିତା ଓ ଯୋଗଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ନେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ଯାନମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ବୁବୋଧ ହରଚେଷ୍ଟିତମ୍ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ୟାନ କରି ହରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବୁଝିପାରିଲେ।
ପୌରାଣୈଃ ସାମସଂଗୀତୈର୍ଵେଦିକୈର୍ଗୁହ୍ଯନାମଭିଃ ୨୫.
ପୁରାତନ ସାମଗୀତ, ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୁପ୍ତ ନାମରେ—
ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦିର୍ଜଗଦେତତ୍ପ୍ରଵର୍ତତେ ୨୫.
ତୁମ ଦୟାରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚାଲିଥାଏ।
ମହାଦେଵମିହାଯାତଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍ ୨୫.
ମହାଦେବ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଦର ପାଇଛନ୍ତି।
ତତଃ ସଂଭ୍ରମ ସଂପନ୍ନାସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପ୍ରଣତାଃ ସୁରାଃ ୨୫.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଭୟ ଓ ଆଦରରେ ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦୁରାଚାରାନ୍ଭଵାନସ୍ମାନାତ୍ମଦ୍ରୋହପରାଯଣାନ୍ ୨୫.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଓ ନିଜକୁ ଧୋକା ଦେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଅଛ।
ଭାର୍ଯାମୁମାଂ ମହାଦେଵୀଂ ତଥାପ୍ଯତ୍ର ସମାଗତାଃ ୨୫.
ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଉମା, ମହାଦେବୀ, ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି।