ଵିରୁଦ୍ଧଵାଦିନଂ ଚୈଵଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣମୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୫.
ଯିଏ ବିରୋଧ କରି କଥା କହେ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏବଂ ସେଇ ଭଗବାନ୍—
ମା ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାଷିଷ୍ଠା ଵିରୁଦ୍ଧମିତି ଶଂକରେ ୨୫.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଏଭଳି କଥା କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ନ ସମ୍ଯଗଭିଜାନାସି ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଚେଷ୍ଟିତମ୍ ୨୫.
ତୁମେ ସେଇ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିପାରୁନାହାଁ।
ସ ଆଦିଃ ସର୍ଵଜଗତାଂ କୋସ୍ଯ ଵେଦାନ୍ଵଯଂ ତତଃ ୨୫.
ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଦିକାରଣ, ବେଦମାନେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଗୁଣତ୍ରଯମଯଂ ଶୂଲଂ ଶୂଲୀ ଯସ୍ମାଦ୍ବିଭାର୍ତେ ସଃ ୨୫.
ସେ ତିନି ପ୍ରକୃତିର ଗୁଣରେ ଗଠିତ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏହିପରି ତିନି ଶୂଳଧାରୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଶ୍ମଶାନଂ ଚାପି ସଂସାରସ୍ତଦ୍ଵାସୀ କୃପଯାର୍ଥିନାମ୍ ୨୫.
ଶ୍ମଶାନ ଏହି ସଂସାର, ଏବଂ ସେ ଦୟା ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଵୃଷୋ ଧର୍ମ ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତମାରୂଢସ୍ତତୋ ଵୃଷୀ ୨୫.
ବୃଷ ହେଉଛି ଧର୍ମ, ଏହି ବୃଷ ଉପରେ ଚଡ଼ିଥିବାରୁ ସେ ବୃଷୀ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।
ନାନାଵିଧାଃ କର୍ମଯୋଗା ଜଟାରୂପା ବିଭର୍ତି ସଃ ୨୫.
ସେ ଜଟାଧାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କର୍ମମାର୍ଗ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଭସ୍ମୀକରୋତି ତଦ୍ଦେଵସ୍ତ୍ରିପୁରଧ୍ନସ୍ତତଃ ସ୍ମୃତଃ ୨୫.
ସେ ଦେବତା ସବୁକିଛି ଭସ୍ମ କରିଦିଅନ୍ତି, ଏହିପରି ସେ ତ୍ରିପୁର ନାଶକ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
କଥଂକାରଂ ହି ତେ ନାମ ଭଜଂତେ ନୈଵ ତଂ ହରମ୍ ୨୫.
ଲୋକେ ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ?
ଵିମୃଶ୍ଯ କୁର୍ଵତେ ସର୍ଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯୈତନ୍ମଯା କୃତମ୍ ୨୫.
ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି କାମ କରନ୍ତି; ଏହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଭାବିବା ପରେ କରିଛି।
ଇତି ବ୍ରୁଵଂତ୍ଯାଂ ତସ୍ଯାଂ ତୁ କିଂଚିତ୍ପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରମ୍ ୨୫.
ସେଠାରେ ସେ କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ତଳ ଠୋଠ ହଳକା କମ୍ପିଗଲା।
ଵାର୍ଯତାମିତି ଵିପ୍ରୋଽଯଂ ମହଦ୍ଦୂଷଣବାଷକଃ ୨୫.
"ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ରୋକାଯାଉ; ସେ ବଡ଼ ଅପବାଦ କହୁଛନ୍ତି।"
ଅଥ ଵା କିଂ ଚ ନଃ କାର୍ଯଂ ଵାଦେନ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ୨୫.
ନାହିଁ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ବାଦବିବାଦ କରିବାର ଆମ ପାଖରେ କଣ ଦରକାର?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵୋତ୍ଥାଯ ଗଚ୍ଛଂତ୍ଯାଂ ପିଧାଯ ଶ୍ରଵଣାଵୁଭୌ ୨୫.
ଏହିପରି କହି, ଉଠିଯିବା ସମୟରେ ସେ ଦୁଇ କାନ ଢାକିଦେଲେ।
ତତୋ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ତଂ ଦେଵଂ ସଂଭ୍ରାଂତା ପରମେଶ୍ଵରୀ ୨୫.
ତାପରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରମେଶ୍ୱରୀ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ।
ପ୍ରାହ ତାଂ ଚ ମହାଦେଵୋ ଦାସୋଽସ୍ମି ତଵ ଶୋଭନେ ୨୫.
ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ।"
ମନସସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୁଃ ଶଂଭୋ ଦତ୍ତଂ ତଚ୍ଚ ମଯା ତଵ ୨୫.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ତୁମେ ମନର ନାଥ; ମୋର ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଦିଆଯାଇଛି, ସେ ସବୁ ତୁମର।
ପିତ୍ରା ହି ତେ ପରିଜ୍ଞାତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ରୂପଶାଲିନୀମ୍ ୨୫.
ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଦେଖି, ତୁମର ପିତା ତୁମକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ।
ତତ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵମେଵାସ୍ତୁ ଵଚନଂ ତ୍ଵଂ ହିମାଚଲମ୍ ୨୫.
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କଥା ସଫଳ ହେଉ। ହିମାଚଳ, ତୁମେ ଏହିଠିକେ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ମହାଦେଵଃ ଶୁଚିଃ ଶୁଚିଷଦୋ ଵିଭୁଃ ୨୫.
ଏପରି କହି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵୀଂ ତଦା ହୃଷ୍ଟୋ ମେନଯା ସହିତୋଽଚଲଃ॥ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ହିମାଚଳ ମେନା ସହ ଖୁସିରେ ଦଢ଼ ହେଲେ।
ଆଲିଂଗ୍ଯାଘ୍ରାଯ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସର୍ଵଂ ସା ଚ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍ ୨୫.
ସେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଘ୍ରାଣ କଲେ, ସମସ୍ତ କଥା ପଚାରିଲେ ଏବଂ ସେ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ।
ସ୍ଵଯଂଵରଂ ପ୍ରମୁଦିତଃ ସର୍ଵଲୋକେଷ୍ଵଘୋଷଯତ୍ ୨୫.
ଖୁସିରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂବରର ଘୋଷଣା କଲେ।
ଯକ୍ଷାଃ ସିଦ୍ଧାସ୍ତଥା ସାଧ୍ଯା ଦୈତ୍ଯାଃ କିଂପୁରୁଷା ନଗାଃ ୨୫.
ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଦାୟିତ୍ୟ, କିମ୍ପୁରୁଷ ଏବଂ ନାଗମାନେ,
ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶଚ୍ଛତାନି ଚ ୨୫.
ତେତିସ ହଜାର ଏବଂ ତେତିସ ଶତ ଲୋକ,
ଜଗ୍ମୁର୍ଗିରୀନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର୍ଯାସ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂଵରମନୁତ୍ତମମ୍ ୨୫.
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱୟଂବରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତାତାସ୍ମାକଂ ଚ ସା ଦେଵୀ ମେରୋ ଗଚ୍ଛ ନମାମି ତାମ୍ ୨୫.
ପିତା, ସେ ଦେବୀ ଆମର; ମେରୁକୁ ଯାଅ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵିମାନଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ସର୍ଵରତ୍ନୈରଲଂକୃତମ୍ ୨୫.
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଏକ ରଥ,
ଗଂଧର୍ଵସଂଘୈର୍ଵିଵିଧୈଃ କିଂନରୈଶ୍ଚ ସୁଶୋଭନୈଃ ୨୫.
ବିଭିନ୍ନ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଦଳ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କିନ୍ନରମାନେ ସହିତ,