ଆଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତା ଦଦୁସ୍ତସ୍ମୈ କରଂ ଚ ତାଃ ୨୫.
ସେମାନେ ତ୍ୱରାତ୍ୱରିତ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦେଲେ।
ନାହଂ ସ୍ପୃଶାମ୍ଯସଂସିଦ୍ଧାଂ ମ୍ରିଯେ ଵା ନାନୃତଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୨୫.
ମୁଁ ଅପବିତ୍ର କିଛି ଛୁଁଅନି; ମିଥ୍ୟା କହିବାଠାରୁ ମୁଁ ମରିଯିବି।
ସଵ୍ଯଂ କରଂ ଦଦାଵସ୍ଯ ତଂ ଚାସୌ ନାଭ୍ଯନନ୍ଦତ ୨୫.
ସେ ତାଙ୍କୁ ବାମ ହାତ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।
ସଦୋଷେଣ କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ତଦାଦଦ୍ଯାନ୍ନ କର୍ହିଚିତ୍ ୨୫.
ଯାହା ଦୋଷରେ ହୋଇଛି, ତାହା କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ନାହଂ ଦତ୍ତଂ ଚ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ୨୫.
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ମୁଁ ମୋ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇନାହିଁ।
ଦକ୍ଷିଣଂ ମେ କରଂ ଦେଵୋ ଗ୍ରହୀତା ଭଵ ଏଵ ଚ ୨୫.
ମୋ ଡାହାଣ ହାତ କେବଳ ଭବଦେବ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
ଯଦ୍ଯେଵମଵଲେପସ୍ତେ ଗମନଂ କେନ ଵାର୍ଯତେ ୨୫.
ଯଦି ଏହି ତୁମର ଅଭିମାନ, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ଯିବାକୁ ବାଞ୍ଚିତ ହେଉଛ?
ରୁଦ୍ରସ୍ଯାପି ଵଯଂ ମାନ୍ଯାଃ କୀଦୃଶଂ ତେ ତପୋ ଵଦ ୨୫.
ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ; ତୁମର ତପସ୍ୟା କେମିତି, କୁହ।
ଅଵଜା ନାସି ଵିପ୍ରାଂସ୍ତ୍ଵଂ ତଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ଵ୍ରଜ ଦର୍ଶନାତ୍ ୨୫.
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁନାହାଁ; ଦୟାକରି ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ଯାଅ।
ତତୋ ଵିଚାର୍ଯ ବହୁଧା ଇତି ଚେତି ଚ ସା ଶୁଭା ୨୫.
ତାପରେ, ସେ ଶୁଭା ଅନେକ ଭାବେ ଭାବିଲେ।
ତତଃ ସା ଦକ୍ଷିଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କରଂ ତଂ ପ୍ରୋଜ୍ଜହାର ଚ ଏତତ୍ସନ୍ଦର୍ଶନାର୍ଥାଯ ତଥା ଚକ୍ରେ ଭଵୋଦ୍ଭଵଃ॥ ୨୫.
ତାପରେ ସେ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇ, ପୁଣି ତାହା ହଟାଇଲେ; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଭବଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଏପରି କଲେ।
ପ୍ରୋଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଚ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବଦ୍ଧ୍ଵ ଯୋଗାସନଂ ସ୍ଥିତା॥ ୨୫.
ଉଠାଇ ନେବା ପରେ, ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଯୋଗାସନ ବାନ୍ଧି ଶାନ୍ତ ଭାବେ ବସିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତତଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରହସନ୍କିମିଦଂ ଶୁଭେ ୨୫.
ତାପରେ ସଂଯମୀ ଯୁବକ ହସି କହିଲେ, 'ଏହା କ'ଣ ହେଲା, ଶୁଭେ?'
ଦେଵୀ ପ୍ରାହ ଜ୍ଵାଲଯିଷ୍ଯେ ଶରୀରଂ ଯୋଗଵହ୍ନିନା ୨୫.
ଦେବୀ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଯୋଗାଗ୍ନିରେ ମୋ ଦେହକୁ ପୁଡ଼ିଦେବି।'
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତତଃ ପ୍ରାହ କାଶ୍ଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣକାମ୍ଯଯା ୨୫.
ତାପରେ ସଂଯମୀ ଯୁବକ କହିଲେ, 'କେହି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ କାମ କରନ୍ତି।'
ନୋପହନ୍ଯାଂ କଦାଚିଦ୍ଵି ସାଧୁଭିର୍ଵିପ୍ରକାମନା ୨୫.
କିନ୍ତୁ ମୁଁ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିପାରିବି ନାହିଁ।
ଦେଵୀ ପ୍ରାହ ବ୍ରୂହି ଵିପ୍ର ମୁହୂର୍ତଂ ସଂସ୍ଥିତା ତ୍ଵହମ୍ ୨୫.
ଦେବୀ କହିଲେ, 'ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିଛି କହ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଥିଲି।'
କିମର୍ଥମିତି ରମ୍ଭୋରୁ ନଵେ ଵଯସି ଦୁଶ୍ଚରମ୍ ୨୫.
'କାହିଁକି, ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଂଘା ବଳିକେ, ତୁମେ ଏପରି କଠିନ କାମ ତୁମ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ କରୁଛ?'
ଦୁର୍ଲଭଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମାନୁଷ୍ଯଂ ଗିରିରାଜଗୃହେଽଧୁନା ୨୫.
'ଏବେ ତୁମେ ପାହାଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଦୁର୍ଲଭ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଛ—'
ଅତୀଵ ଦୂଯେ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ସୁକୁମାରତରାକୃତିମ୍ ୨୫.
'ତୁମେ ଏତେ ସୁକୁମାର ଦେହ ଥିବାକୁ ଦେଖି ମୋ ମନେ ବହୁତ ଦୁଃଖ ହେଉଛି।'
ଇଦଂ ଚାନ୍ଯତ୍ତ୍ଵ ଶୁଭେ ଶିରସୋ ରୋଗଦଂ ମମ ୨୫.
'ଏବଂ, ଶୁଭେ, ଆଉ ଏକ କଥା ଅଛି: ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ରୋଗ ଅଛି।'
ଵାମଃ କାମୋ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ସତ୍ଯମେତଦ୍ଵଚୋ ଯତଃ ୨୫.
'ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଂକ୍ଷା ଅସ୍ଥିର; ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚୟ ସତ୍ୟ।'
ଅଵିଜ୍ଞାତାନ୍ଵଯୋ ନଗ୍ନଃ ଶୂଲୀ ଭୂତଗଣାଧିପଃ ୨୫.
'ତାଙ୍କର ବଂଶ ପରିଚୟ ନାହିଁ, ସେ ନଗ୍ନ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭୂତଗଣଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ।'
ଗଜାଜିନୋ ଦ୍ଵିଜିହ୍ଵାଦ୍ଯଲଂକୃତାଂଗୋ ଜଟାଧରଃ ୨୫.
'ସେ ହାତୀ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସାପ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମାଟିଆ କେଶ ଧାରଣ କରନ୍ତି।'
ଗୁଣା ଯେ କୁଲଶୀଲାଦ୍ଯ ଵରାଣାମୁଦିତା ବୁଧୈଃ ୨୫.
'ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରିବାର, ଚରିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣ, ଯାହାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି—'
ଶୋଚନୀଯତମା ପୂର୍ଵମାସୀତ୍ପାର୍ଵତି କୌମୁଦୀ ୨୫.
'ପୂର୍ବେ, ଓ ପାର୍ବତୀ, ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ ଭଳି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଦୟନୀୟ ଥିଲା।'
ତପୋଧନାଃ ସର୍ଵସମା ଵଯଂ ଯଦ୍ଯପି ପାର୍ଵତି ୨୫.
'ଆମେ ସମସ୍ତେ ତପସ୍ବୀ ଓ ସମାନ ବୟସର, ତଥାପି, ଓ ପାର୍ବତୀ—'
ଵୃଷଭାରୋହଣଂ ଵାସଃ ଶ୍ମଶାନେ ପାଣିସଂଗ୍ରହଃ ୨୫.
'ତାଙ୍କର ଯାନ ବୃଷ, ତାଙ୍କର ବାସ ଶ୍ମଶାନ, ଏବଂ ବିବାହ ମଧ୍ୟ ଶେଉଁଠି।'
ଜନହାସ୍ଯକରଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯାରବ୍ଧମସାଂପ୍ରତମ୍ ୨୫.
'ତୁମେ ଏବେ ଯାହା କରୁଛ, ସେଥିରେ ଲୋକମାନେ ହସିବେ।'
ନିଵର୍ତଯ ମନସ୍ତସ୍ମାଦସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଵିରୋଧିନଃ ୨୫.
'ଏହି କଥା ଉପରେ ତୁମ ମନକୁ ଫେରାଇଦିଅ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତିବାଦର।'