ଜଲଭକ୍ଷା ଶତଂ ଚାଭୂଚ୍ଛତଂ ଵୈ ଵାଯୁଭୋଜନା ୨୫.
ଶତବର୍ଷ ପାଣି ଖାଇ ରହିଲେ, ଏବଂ ଆଉ ଶତବର୍ଷ କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇ ରହିଲେ।
ନିରାହାରା ତତସ୍ତାପଂ ପ୍ରାପୁସ୍ତତ୍ତପସୋ ଜନାଃ ୨୫.
ତାପରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କଲେ, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ତପସ୍ବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାର ତାପ ପାଇଲେ।
ହରସ୍ତତ୍ରାଯଯୌ ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଵପୁର୍ଦ୍ଧରଃ ୨୫.
ସେଉଠି ହରା ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରୂପ ଧରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସୁଲକ୍ଷଣାଷାଢଧରଃ ସଦ୍ଵୃତ୍ତଃ ପ୍ରତି ଭାନଵାନ୍ ୨୫.
ସେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଆଷାଢ଼ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହିମା ଥିଲେ।
ଵକ୍ତୁମିଚ୍ଛୁଃ ଶୈଲପୁତ୍ରୀଂ ସଖୀଭିରିତି ଚୋଦିତଃ ୨୫.
ସଖୀମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପରେ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା କିଛି କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ମୁହୂର୍ତପଂଚମାତ୍ରେଣ ନିଯମୋଽସ୍ଯାଃ ସମାପ୍ଯତେ ୨୫.
ପାଞ୍ଚଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ ହେବ।
ନାନାଵିଦା ଧର୍ମଵାର୍ତାଃ ପ୍ରକରିଷ୍ଯସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ୨୫.
ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଅଶ୍ରୁମୁଖ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯାଗ୍ରେ ନିନ୍ଯୁଃ କାଲଂ ଚ ତଂ ତଦା ୨୫.
ଚକ୍ଷୁରେ ଅଶ୍ରୁ ନେଇ, ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେଇ ସମୟ କଟାଇଲେ।
ଵିଲୋକନମିଷେଣାଗାଦାଶ୍ରମୋପସ୍ଥିତଂ ହ୍ରଦମ୍ ୨୫.
ଏକ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ, ସେ ଆଶ୍ରମ ସମୀପରେ ଥିବା ହ୍ରଦକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅହମତ୍ର ନିମଜ୍ଜାମି କୋଽପି ମାମୁଦ୍ଧରେତ ଭୋଃ ୨୫.
ମୁଁ ଏଠାରେ ଡୁବିଯିବି; କିଏ ମୋତେ ବଞ୍ଚାଅ, ହେ ସଖୀମାନେ!
ଆଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତା ଦଦୁସ୍ତସ୍ମୈ କରଂ ଚ ତାଃ ୨୫.
ସେମାନେ ତ୍ୱରାତ୍ୱରିତ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦେଲେ।
ନାହଂ ସ୍ପୃଶାମ୍ଯସଂସିଦ୍ଧାଂ ମ୍ରିଯେ ଵା ନାନୃତଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୨୫.
ମୁଁ ଅପବିତ୍ର କିଛି ଛୁଁଅନି; ମିଥ୍ୟା କହିବାଠାରୁ ମୁଁ ମରିଯିବି।
ସଵ୍ଯଂ କରଂ ଦଦାଵସ୍ଯ ତଂ ଚାସୌ ନାଭ୍ଯନନ୍ଦତ ୨୫.
ସେ ତାଙ୍କୁ ବାମ ହାତ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।
ସଦୋଷେଣ କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ତଦାଦଦ୍ଯାନ୍ନ କର୍ହିଚିତ୍ ୨୫.
ଯାହା ଦୋଷରେ ହୋଇଛି, ତାହା କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ନାହଂ ଦତ୍ତଂ ଚ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ୨୫.
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ମୁଁ ମୋ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇନାହିଁ।
ଦକ୍ଷିଣଂ ମେ କରଂ ଦେଵୋ ଗ୍ରହୀତା ଭଵ ଏଵ ଚ ୨୫.
ମୋ ଡାହାଣ ହାତ କେବଳ ଭବଦେବ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
ଯଦ୍ଯେଵମଵଲେପସ୍ତେ ଗମନଂ କେନ ଵାର୍ଯତେ ୨୫.
ଯଦି ଏହି ତୁମର ଅଭିମାନ, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ଯିବାକୁ ବାଞ୍ଚିତ ହେଉଛ?
ରୁଦ୍ରସ୍ଯାପି ଵଯଂ ମାନ୍ଯାଃ କୀଦୃଶଂ ତେ ତପୋ ଵଦ ୨୫.
ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ; ତୁମର ତପସ୍ୟା କେମିତି, କୁହ।
ଅଵଜା ନାସି ଵିପ୍ରାଂସ୍ତ୍ଵଂ ତଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ଵ୍ରଜ ଦର୍ଶନାତ୍ ୨୫.
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁନାହାଁ; ଦୟାକରି ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ଯାଅ।
ତତୋ ଵିଚାର୍ଯ ବହୁଧା ଇତି ଚେତି ଚ ସା ଶୁଭା ୨୫.
ତାପରେ, ସେ ଶୁଭା ଅନେକ ଭାବେ ଭାବିଲେ।
ତତଃ ସା ଦକ୍ଷିଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କରଂ ତଂ ପ୍ରୋଜ୍ଜହାର ଚ ଏତତ୍ସନ୍ଦର୍ଶନାର୍ଥାଯ ତଥା ଚକ୍ରେ ଭଵୋଦ୍ଭଵଃ॥ ୨୫.
ତାପରେ ସେ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇ, ପୁଣି ତାହା ହଟାଇଲେ; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଭବଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଏପରି କଲେ।
ପ୍ରୋଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଚ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବଦ୍ଧ୍ଵ ଯୋଗାସନଂ ସ୍ଥିତା॥ ୨୫.
ଉଠାଇ ନେବା ପରେ, ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଯୋଗାସନ ବାନ୍ଧି ଶାନ୍ତ ଭାବେ ବସିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତତଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରହସନ୍କିମିଦଂ ଶୁଭେ ୨୫.
ତାପରେ ସଂଯମୀ ଯୁବକ ହସି କହିଲେ, 'ଏହା କ'ଣ ହେଲା, ଶୁଭେ?'
ଦେଵୀ ପ୍ରାହ ଜ୍ଵାଲଯିଷ୍ଯେ ଶରୀରଂ ଯୋଗଵହ୍ନିନା ୨୫.
ଦେବୀ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଯୋଗାଗ୍ନିରେ ମୋ ଦେହକୁ ପୁଡ଼ିଦେବି।'
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତତଃ ପ୍ରାହ କାଶ୍ଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣକାମ୍ଯଯା ୨୫.
ତାପରେ ସଂଯମୀ ଯୁବକ କହିଲେ, 'କେହି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ କାମ କରନ୍ତି।'
ନୋପହନ୍ଯାଂ କଦାଚିଦ୍ଵି ସାଧୁଭିର୍ଵିପ୍ରକାମନା ୨୫.
କିନ୍ତୁ ମୁଁ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିପାରିବି ନାହିଁ।
ଦେଵୀ ପ୍ରାହ ବ୍ରୂହି ଵିପ୍ର ମୁହୂର୍ତଂ ସଂସ୍ଥିତା ତ୍ଵହମ୍ ୨୫.
ଦେବୀ କହିଲେ, 'ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିଛି କହ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଥିଲି।'
କିମର୍ଥମିତି ରମ୍ଭୋରୁ ନଵେ ଵଯସି ଦୁଶ୍ଚରମ୍ ୨୫.
'କାହିଁକି, ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଂଘା ବଳିକେ, ତୁମେ ଏପରି କଠିନ କାମ ତୁମ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ କରୁଛ?'
ଦୁର୍ଲଭଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମାନୁଷ୍ଯଂ ଗିରିରାଜଗୃହେଽଧୁନା ୨୫.
'ଏବେ ତୁମେ ପାହାଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଦୁର୍ଲଭ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଛ—'
ଅତୀଵ ଦୂଯେ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ସୁକୁମାରତରାକୃତିମ୍ ୨୫.
'ତୁମେ ଏତେ ସୁକୁମାର ଦେହ ଥିବାକୁ ଦେଖି ମୋ ମନେ ବହୁତ ଦୁଃଖ ହେଉଛି।'