ଯଦିଦଂ ଭଵତୋ ଵାକ୍ଯଂ ନ ସମ୍ଯଗିତି ମେ ମତିଃ ୨୫.
ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମୋ ମନେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।
ତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୈଵାଦ୍ଧଠାତ୍କିଂଚିତ୍କିଂଚିଦେଵ ସ୍ଵଭାଵତଃ ୨୫.
କିଛି କଥା ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, କିଛି ନିଜର ଦୃଢତାରେ, ଏବଂ କିଛି ସ୍ୱଭାବରୁ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ଚାପି ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ କିଲତପୋବଲାତ୍ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ବ୍ରହ୍ମା ପଦକୁ ପାଇଥିଲେ।
ଅଧ୍ରୁଵେଣ ଶରୀରେଣ ଯଦ୍ଯଭୀଷ୍ଟଂ ନ ସାଧ୍ଯତେ ୨୫.
ଏହି ଅସ୍ଥିର ଦେହରେ ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ କାମ ହେଉନାହିଁ,
ଯସ୍ଯ ଦେହସ୍ଯ ଧର୍ମୋଽଯଂ କ୍ଵଚିଜ୍ଜାଯେତ୍କ୍ଵଚିନ୍ମ୍ରିଯେତ୍ ୨୫.
ଏହି ଦେହର ଧର୍ମ ଏପରି, କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହୁଏ, କେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ।
ବାଲ୍ଯେ ଚ ଯୌଵନେ ଚାପି ଵାର୍ଧକ୍ଯେପି ଵିନଶ୍ଯତି ୨୫.
ଶିଶୁବେଳେ, ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେହ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵସଖୀଯୁକ୍ତା ପିତୃଭ୍ଯାଂ ସାଶ୍ରୁ ଵୀକ୍ଷିତା ୨୫.
ଏପରି କହି, ସାଙ୍ଗମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ସେଉଁଠି, ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ଅଶ୍ରୁଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ରାଂ ବରାଣି ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଭୂଷଣାନି ଚ ଶୈଲଜା ୨୫.
ସେଉଠି ପାହାଡ଼ ଝିଅ ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ଓ ଗହଣା ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଈଶ୍ଵରଂ ହୃଦି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପ୍ରଣଵାଭ୍ଯସନାଦୃତା ୨୫.
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ବସାଇ, ସେ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ରର ଅଭ୍ୟାସରେ ଲାଗିଗଲେ।
ତ୍ରିସ୍ନାତା ପାଟଲାପତ୍ରଭକ୍ଷକାଭୂଚ୍ଛତଂ ସମାଃ ୨୫.
ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରି, ସେ ପାଟଳ ଗଛର ପତ୍ର ଖାଇ ଶତବର୍ଷ ରହିଲେ।
ଜଲଭକ୍ଷା ଶତଂ ଚାଭୂଚ୍ଛତଂ ଵୈ ଵାଯୁଭୋଜନା ୨୫.
ଶତବର୍ଷ ପାଣି ଖାଇ ରହିଲେ, ଏବଂ ଆଉ ଶତବର୍ଷ କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇ ରହିଲେ।
ନିରାହାରା ତତସ୍ତାପଂ ପ୍ରାପୁସ୍ତତ୍ତପସୋ ଜନାଃ ୨୫.
ତାପରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କଲେ, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ତପସ୍ବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାର ତାପ ପାଇଲେ।
ହରସ୍ତତ୍ରାଯଯୌ ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଵପୁର୍ଦ୍ଧରଃ ୨୫.
ସେଉଠି ହରା ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରୂପ ଧରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସୁଲକ୍ଷଣାଷାଢଧରଃ ସଦ୍ଵୃତ୍ତଃ ପ୍ରତି ଭାନଵାନ୍ ୨୫.
ସେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଆଷାଢ଼ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହିମା ଥିଲେ।
ଵକ୍ତୁମିଚ୍ଛୁଃ ଶୈଲପୁତ୍ରୀଂ ସଖୀଭିରିତି ଚୋଦିତଃ ୨୫.
ସଖୀମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପରେ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା କିଛି କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ମୁହୂର୍ତପଂଚମାତ୍ରେଣ ନିଯମୋଽସ୍ଯାଃ ସମାପ୍ଯତେ ୨୫.
ପାଞ୍ଚଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ ହେବ।
ନାନାଵିଦା ଧର୍ମଵାର୍ତାଃ ପ୍ରକରିଷ୍ଯସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ୨୫.
ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଅଶ୍ରୁମୁଖ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯାଗ୍ରେ ନିନ୍ଯୁଃ କାଲଂ ଚ ତଂ ତଦା ୨୫.
ଚକ୍ଷୁରେ ଅଶ୍ରୁ ନେଇ, ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେଇ ସମୟ କଟାଇଲେ।
ଵିଲୋକନମିଷେଣାଗାଦାଶ୍ରମୋପସ୍ଥିତଂ ହ୍ରଦମ୍ ୨୫.
ଏକ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ, ସେ ଆଶ୍ରମ ସମୀପରେ ଥିବା ହ୍ରଦକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅହମତ୍ର ନିମଜ୍ଜାମି କୋଽପି ମାମୁଦ୍ଧରେତ ଭୋଃ ୨୫.
ମୁଁ ଏଠାରେ ଡୁବିଯିବି; କିଏ ମୋତେ ବଞ୍ଚାଅ, ହେ ସଖୀମାନେ!
ଆଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତା ଦଦୁସ୍ତସ୍ମୈ କରଂ ଚ ତାଃ ୨୫.
ସେମାନେ ତ୍ୱରାତ୍ୱରିତ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦେଲେ।
ନାହଂ ସ୍ପୃଶାମ୍ଯସଂସିଦ୍ଧାଂ ମ୍ରିଯେ ଵା ନାନୃତଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୨୫.
ମୁଁ ଅପବିତ୍ର କିଛି ଛୁଁଅନି; ମିଥ୍ୟା କହିବାଠାରୁ ମୁଁ ମରିଯିବି।
ସଵ୍ଯଂ କରଂ ଦଦାଵସ୍ଯ ତଂ ଚାସୌ ନାଭ୍ଯନନ୍ଦତ ୨୫.
ସେ ତାଙ୍କୁ ବାମ ହାତ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।
ସଦୋଷେଣ କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ତଦାଦଦ୍ଯାନ୍ନ କର୍ହିଚିତ୍ ୨୫.
ଯାହା ଦୋଷରେ ହୋଇଛି, ତାହା କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ନାହଂ ଦତ୍ତଂ ଚ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ୨୫.
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ମୁଁ ମୋ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଇନାହିଁ।
ଦକ୍ଷିଣଂ ମେ କରଂ ଦେଵୋ ଗ୍ରହୀତା ଭଵ ଏଵ ଚ ୨୫.
ମୋ ଡାହାଣ ହାତ କେବଳ ଭବଦେବ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
ଯଦ୍ଯେଵମଵଲେପସ୍ତେ ଗମନଂ କେନ ଵାର୍ଯତେ ୨୫.
ଯଦି ଏହି ତୁମର ଅଭିମାନ, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ଯିବାକୁ ବାଞ୍ଚିତ ହେଉଛ?
ରୁଦ୍ରସ୍ଯାପି ଵଯଂ ମାନ୍ଯାଃ କୀଦୃଶଂ ତେ ତପୋ ଵଦ ୨୫.
ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ; ତୁମର ତପସ୍ୟା କେମିତି, କୁହ।
ଅଵଜା ନାସି ଵିପ୍ରାଂସ୍ତ୍ଵଂ ତଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ଵ୍ରଜ ଦର୍ଶନାତ୍ ୨୫.
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁନାହାଁ; ଦୟାକରି ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ଯାଅ।
ତତୋ ଵିଚାର୍ଯ ବହୁଧା ଇତି ଚେତି ଚ ସା ଶୁଭା ୨୫.
ତାପରେ, ସେ ଶୁଭା ଅନେକ ଭାବେ ଭାବିଲେ।