ଶରଣ୍ଯଃ ଶାଶ୍ଵତଃ ଶାସ୍ତା ଶଂକରଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ॥ ୨୩.
ସେ ଅଶ୍ରୟ, ଚିରଅବିନାଶୀ, ଶିକ୍ଷକ, ଶଂକର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ।
ସର୍ଵେ ଦେଵା ଯତ୍ପଦମାମନଂତି ଵେଦୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈରପି ଯୋ ନ ଲଭ୍ଯଃ ୨୩.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯାହାଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ବେଦ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଚାମଂଗଲ୍ଯଶୀଲୋଽପି ମଂଗଲାଂ ଯତନୋ ହରଃ ୨୩.
ହରଙ୍କର ଅଶୁଭ ସ୍ୱଭାବ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସଦା ଶୁଭ କାମନା କରନ୍ତି।
ସ ଚ ଦେଵୋଽଚଲଃ ସ୍ଥାଣୁର୍ମହାଦେଵୋଽଜରୋ ହରଃ ୨୩.
ସେ ଦେବତା ଅଚଳ, ଦୃଢ଼, ମହାଦେବ, ଜରାହୀନ ହର।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଭାର୍ଯଃ ସ ପ୍ରମୋଦପ୍ଲୁତମାନସଃ ୨୪.
ଏପରି ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ମନରେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ପୁନଃ କିଂଚିତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ର୍ଯା ମେ ଦକ୍ଷିଣଃ କରଃ ୨୪.
ପୁଣି ମୁଁ କିଛି କହିବି: ମୋର ଡାହାଣ ହାତ ମୋ ଝିଅ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି।
ଇତି ପୃଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ଶୈଲେନ ପ୍ରାଵୋଚଂ କାରଣଂ ତଦା ୨୪.
ପାହାଡ଼ରାଜା ମୋତେ ପଚାରିଲେ, ମୁଁ ସେବେ ତାଙ୍କୁ କାରଣ ବୁଝାଇଲି।
ଅଭଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାତାଽସାଵୁତ୍ତାନସ୍ତୁ କରସ୍ତତଃ ୨୪.
ସେ ଭୟହୀନତା ଦେବାଳୁ, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ହାତ ଉପରକୁ ବଢ଼ିଛି।
ଜନନୀ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଭାଵିନୀ ଭୂତଭାଵିନୀ ୨୪.
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମାଆ, ଭବିଷ୍ୟତର ଅବତାରିଣୀ, ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସମସ୍ତର ଉତ୍ସ।
ତ୍ଵଯା ଵିଧେଯଂ ଵିଧିଵତ୍ତଥା ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରସତ୍ତମ ୨୪.
ହେ ପାହାଡ଼ମାନ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମେ ନିୟମ ମୁତାବକ ଯଥାଯଥ ରୀତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଇତି ପ୍ରୋଚ୍ଯ ତମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ପ୍ରାଵୋଚଂ ଵାସଵାଯ ତତ୍ ୨୪.
ଏପରି କହି, ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମୁଁ ଏହି କଥା ବାସବଙ୍କୁ କହିଲି।
କିଂ ତୁ ପଂଚଶରଃ ପ୍ରେର୍ଯଃ କାର୍ଯଶେଷେଽତ୍ର ଵାସଵ ୨୪.
କିନ୍ତୁ, ହେ ବାସବ, ଏଠାରେ ଅବଶିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଞ୍ଚଶରଙ୍କୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
କଲିପ୍ରିଯତ୍ଵାତ୍ତସ୍ଯୈନମର୍ଥଂ କଥଯିତୁଂ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୨୪.
କଳିଯୁଗରେ ଏହି କଥା ପ୍ରିୟ ଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ।
ଭଵସ୍ଯାରାଧନାଂ କର୍ତୁଂ ସସଖୀମାଦିଶତ୍ତଦା ୨୪.
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଖୀମାନଙ୍କୁ ଭବଙ୍କର ପୂଜା କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ପୁଷ୍ପତୋଯଫଲାଦ୍ଯାନି ନିଯୁକ୍ତା ପାର୍ଵତୀ ଵ୍ଯଧାତ୍ ୨୪.
ପାର୍ବତୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ, ପାଣି, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଜାଇଲେ।
ସ ଚ ତତ୍ସ୍ମରଣଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵସଂତରତିସଂଯୁତଃ ୨୪.
ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ମୃତି ଜାଣି, ବସନ୍ତ ଋତୁର ଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତମାହ ଚ ଵଚୋ ଧୀମାନ୍ସ୍ମରନ୍ନିଵ ଚ ତଂ ସ୍ପୃଶନ୍ ୨୪.
ଧୀର ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା ପରି କଥା କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଚିତ୍ତେ ଵସସି ତେନ ତ୍ଵଂ ଵେତ୍ସି ଭୂତମନୋଗତମ୍ ୨୪.
ତୁମେ ମୋ ମନରେ ବସିଛ, ତେଣୁ ମୋ ହୃଦୟର ଗୁପ୍ତ କଥା ତୁମେ ଜାଣ।
ମମୈକଂ ସୁମହତ୍କାର୍ଯଂ କର୍ତୁମର୍ହସି ମନ୍ମଥ ୨୪.
ହେ ମନମଥ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଯୋଜଯ ପୁନର୍ଦେଵ୍ଯା ହିମାଦ୍ରିଗୃହଜାତଯା ୨୪.
ହିମାଚଳ ଗୃହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଏକତ୍ର କର।
ଅଲୀକମେତଦ୍ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ସ ହି ଦେଵସ୍ଯ ପୋରତିଃ ୨୪.
ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ଏହି କଥା ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ଦେବତାଙ୍କର ପୁରୁଣା ଚଳାଚଳ।
ଵେଦାନ୍ତେଷୁ ଚ ମାଂ ଵିପ୍ରା ଗର୍ହସଂଯତି ପୁନଃପୁନଃ ୨୪.
ଏବଂ ବେଦାନ୍ତରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ପୁନିପୁନି ନିନ୍ଦିତ ହେଉଛି।
ଆଵୃତଂ ଜ୍ଞାନମେତେନ ଜ୍ଞାନିନାଂ ନିତ୍ଯଵୈରିଣା ୨୪.
ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଶତୃ ଯେଉଁଠି ସଦା ରହେ, ସେଇଥିରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଢାକାଯାଇଛି।
ଏଵଂ ଶୀଲସ୍ଯ ମେ କସ୍ମାତ୍ପ୍ରତୁଷ୍ଯତି ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୪.
ଏପରି ଚରିତ୍ର ଥିବା ମୋ ପ୍ରତି ମହେଶ୍ୱର କାହିଁକି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବେ?
ମୈଵଂ ବ୍ରୂହି ମହାଭାଗ ତ୍ଵାଂ ଵିନାକଃ ପୁମାନ୍ଭୁଵି ୨୪.
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏପରି କଥା କହନି; ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଏ ପୃଥିବୀରେ କେହି ପୁରୁଷ ନାହିଁ।
ଯତ୍କିଂଚିତ୍ସାଧ୍ଯତେ ଲୋକେ ମୂଲଂ ତସ୍ଯ ଚ କାମନା ୨୪.
ଏହି ସଂସାରରେ ଯେ କିଛି ସାଧିତ ହୁଏ, ତାହାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଆକାଂକ୍ଷା।
ସତ୍ଯଂ ଚାପି ଶ୍ରୁତେର୍ଵାକ୍ଯଂ ତଵ ରୂପଂ ତ୍ରିଧାଗତମ୍ ୨୪.
ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରର କଥା ସତ୍ୟ, ତୁମର ରୂପ ତିନିପ୍ରକାରର।
ଅମୁକ୍ତିତଃ କାମନଯା ରୂପଂ ତତ୍ତାମସଂ ତଵ ୨୪.
ଅସଂଯମିତ ଆକାଂକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ରୂପ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହୁଏ।
କେଵଲଂ ଯାଵଦର୍ଥାର୍ଥଂ ତଦ୍ରୂପଂ ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ ତଵ ୨୪.
ଯେତେକି ଆବଶ୍ୟକ, ସେତେକି ମାତ୍ର ତୁମର ଶୁଦ୍ଧ ରୂପ।
ତ୍ଵଂ ସାକ୍ଷାତ୍ପରମଃ ପୂଜ୍ଯଃ କୁରୁ କାର୍ଯମିଦଂ ହି ନଃ ସ୍ଵପ୍ରାଣୈରପି ତ୍ରାଯାଂତି ପରମେତନ୍ମହାଫଲମ୍॥ ୨୪.
ତୁମେ ସକ୍ଷାତ୍ ପରମ ପୂଜ୍ୟ, ଏହି କାମଟି ଆମ ପାଇଁ କର; ଯେମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।