ଦଶପୁତ୍ରସମା କନ୍ଯା ଦଶପୁତ୍ରାନ୍ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧଯନ୍ ୨୩.
ଏକ କନ୍ୟା ଦଶ ଝିଅ ପୁଅ ସମାନ, ସେ ଦଶ ପୁଅକୁ ଲାଡ଼େଇ ଉଠାଏ।
ତସ୍ମାତ୍କନ୍ଯା ପିତୁଃ ଶୋଚ୍ଯା ସଦା ଦୁଃଖଵିଵର୍ଧିନୀ॥ ୨୩.
ସେଥିପାଇଁ, କନ୍ୟା ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଶୋକର କାରଣ, କାରଣ ସେ ଦୁଃଖ ବଢ଼ାଏ।
ଯାପି ସ୍ଯାତ୍ପୂର୍ଣସର୍ଵାର୍ଥା ପତିପୁତ୍ରଧନାନ୍ଵିତା ୨୩.
ଯେଉଁଠି ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ, ପତି, ପୁଅ ଓ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧି ଥାଏ,
କେନ ଦୋଷେଣ ମେ ପୁତ୍ରୀ ନ ଯୋଗ୍ଯା ଆଶିଷାମତା ୨୩.
ମୋ ଝିଅ କେଉଁ ଦୋଷରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ?
ନିର୍ଧନଶ୍ଚ ମୁନେ କସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵଦଃ କୁତଃ ୨୩.
ହେ ମୁନି, ସେ କାହିଁକି ଦରିଦ୍ର ହେବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଉଛନ୍ତି? ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ?
ଇତି ତଂ ପୁତ୍ରଵାତ୍ସଲ୍ଯାତ୍ସଭାର୍ଯଂ ଶୋକସଂପ୍ଲୁତମ୍ ୨୩.
ପୁଅ ପ୍ରତି ମମତାରୁ, ଶୋକରେ ଡୁବିଥିବା ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ତାଙ୍କୁ—
ମା ଶୁଚଃ ଶୈଲରାଜ ତ୍ଵଂ ହର୍ଷସ୍ଥାନେଽତିପୁଣ୍ଯଭାକ୍ ୨୩.
ହେ ପାହାଡ଼ରାଜା, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହି ଆନନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟର ଅଧିକାରୀ।
ଜଗନ୍ମାତା ତ୍ଵିଯଂ ବାଲା ପୁତ୍ରୀ ତେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦା ୨୩.
ତୁମର ଏହି ଝିଅ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମାଆ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ତୁମର କନ୍ୟା।
ତଦସ୍ଯାଃ କିମହଂ ଦଦ୍ମି ରଵେର୍ଦୀପମିଵାଲ୍ପକଃ ୨୩.
ତେଣୁ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କଣ ଦେଇପାରିବି? ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଛୋଟ ଦୀପ ଯେପରି।
ନ ଜାତୋଽଭଵଦ୍ଭାର୍ଯା ପତିଶ୍ଚେତି ଵର୍ତତେ ଚ ଭଵୋ ହି ସଃ ୨୩.
ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଘରବାଡ଼ି ହେବା ହେଉନି, ସେଉଁଠି ସେ ପତି ହେବା ହେଉନି; ଏବଂ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଭବ।
ଶରଣ୍ଯଃ ଶାଶ୍ଵତଃ ଶାସ୍ତା ଶଂକରଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ॥ ୨୩.
ସେ ଅଶ୍ରୟ, ଚିରଅବିନାଶୀ, ଶିକ୍ଷକ, ଶଂକର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ।
ସର୍ଵେ ଦେଵା ଯତ୍ପଦମାମନଂତି ଵେଦୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈରପି ଯୋ ନ ଲଭ୍ଯଃ ୨୩.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯାହାଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ବେଦ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଚାମଂଗଲ୍ଯଶୀଲୋଽପି ମଂଗଲାଂ ଯତନୋ ହରଃ ୨୩.
ହରଙ୍କର ଅଶୁଭ ସ୍ୱଭାବ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସଦା ଶୁଭ କାମନା କରନ୍ତି।
ସ ଚ ଦେଵୋଽଚଲଃ ସ୍ଥାଣୁର୍ମହାଦେଵୋଽଜରୋ ହରଃ ୨୩.
ସେ ଦେବତା ଅଚଳ, ଦୃଢ଼, ମହାଦେବ, ଜରାହୀନ ହର।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଭାର୍ଯଃ ସ ପ୍ରମୋଦପ୍ଲୁତମାନସଃ ୨୪.
ଏପରି ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ମନରେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ପୁନଃ କିଂଚିତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ର୍ଯା ମେ ଦକ୍ଷିଣଃ କରଃ ୨୪.
ପୁଣି ମୁଁ କିଛି କହିବି: ମୋର ଡାହାଣ ହାତ ମୋ ଝିଅ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି।
ଇତି ପୃଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ଶୈଲେନ ପ୍ରାଵୋଚଂ କାରଣଂ ତଦା ୨୪.
ପାହାଡ଼ରାଜା ମୋତେ ପଚାରିଲେ, ମୁଁ ସେବେ ତାଙ୍କୁ କାରଣ ବୁଝାଇଲି।
ଅଭଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାତାଽସାଵୁତ୍ତାନସ୍ତୁ କରସ୍ତତଃ ୨୪.
ସେ ଭୟହୀନତା ଦେବାଳୁ, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ହାତ ଉପରକୁ ବଢ଼ିଛି।
ଜନନୀ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଭାଵିନୀ ଭୂତଭାଵିନୀ ୨୪.
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମାଆ, ଭବିଷ୍ୟତର ଅବତାରିଣୀ, ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସମସ୍ତର ଉତ୍ସ।
ତ୍ଵଯା ଵିଧେଯଂ ଵିଧିଵତ୍ତଥା ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରସତ୍ତମ ୨୪.
ହେ ପାହାଡ଼ମାନ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମେ ନିୟମ ମୁତାବକ ଯଥାଯଥ ରୀତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଇତି ପ୍ରୋଚ୍ଯ ତମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ପ୍ରାଵୋଚଂ ଵାସଵାଯ ତତ୍ ୨୪.
ଏପରି କହି, ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମୁଁ ଏହି କଥା ବାସବଙ୍କୁ କହିଲି।
କିଂ ତୁ ପଂଚଶରଃ ପ୍ରେର୍ଯଃ କାର୍ଯଶେଷେଽତ୍ର ଵାସଵ ୨୪.
କିନ୍ତୁ, ହେ ବାସବ, ଏଠାରେ ଅବଶିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଞ୍ଚଶରଙ୍କୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
କଲିପ୍ରିଯତ୍ଵାତ୍ତସ୍ଯୈନମର୍ଥଂ କଥଯିତୁଂ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୨୪.
କଳିଯୁଗରେ ଏହି କଥା ପ୍ରିୟ ଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ।
ଭଵସ୍ଯାରାଧନାଂ କର୍ତୁଂ ସସଖୀମାଦିଶତ୍ତଦା ୨୪.
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଖୀମାନଙ୍କୁ ଭବଙ୍କର ପୂଜା କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ପୁଷ୍ପତୋଯଫଲାଦ୍ଯାନି ନିଯୁକ୍ତା ପାର୍ଵତୀ ଵ୍ଯଧାତ୍ ୨୪.
ପାର୍ବତୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ, ପାଣି, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଜାଇଲେ।
ସ ଚ ତତ୍ସ୍ମରଣଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵସଂତରତିସଂଯୁତଃ ୨୪.
ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ମୃତି ଜାଣି, ବସନ୍ତ ଋତୁର ଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତମାହ ଚ ଵଚୋ ଧୀମାନ୍ସ୍ମରନ୍ନିଵ ଚ ତଂ ସ୍ପୃଶନ୍ ୨୪.
ଧୀର ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା ପରି କଥା କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଚିତ୍ତେ ଵସସି ତେନ ତ୍ଵଂ ଵେତ୍ସି ଭୂତମନୋଗତମ୍ ୨୪.
ତୁମେ ମୋ ମନରେ ବସିଛ, ତେଣୁ ମୋ ହୃଦୟର ଗୁପ୍ତ କଥା ତୁମେ ଜାଣ।
ମମୈକଂ ସୁମହତ୍କାର୍ଯଂ କର୍ତୁମର୍ହସି ମନ୍ମଥ ୨୪.
ହେ ମନମଥ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଯୋଜଯ ପୁନର୍ଦେଵ୍ଯା ହିମାଦ୍ରିଗୃହଜାତଯା ୨୪.
ହିମାଚଳ ଗୃହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଏକତ୍ର କର।