ତତ୍ଫଲୋଦଯସଂପତ୍ତୌ ତଦ୍ଭଵାନ୍ସଂସ୍ମୃତୋ ମୁନେ ୨୩.
ଫଳ ଓ ସଫଳତା ମିଳିଲେ, ମୁନି, ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ନିର୍ଵୃତିଂ ପରମାଂ ଯାତି ନିଵେଦ୍ଯାର୍ଥଂ ସୁହୃଜ୍ଜନେ॥ ୨୩.
ବନ୍ଧୁମାନେ ନିକଟେ କଥା କହିଲେ, ମହାନ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ତଦ୍ଭଵାଞ୍ଛୈଲଜାଂ ଦେଵୀଂ ଶୈଲଂଦ୍ରଂ ଶୈଲଵଲ୍ଲଭାମ୍ ୨୩.
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଦେବୀ, ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର।
ତତସ୍ତଦ୍ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ଗତୋଽହଂ ଶୈଲସତ୍ତମମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲି।
ତତ୍ର ହୈମେ ସ୍ଵଯଂ ତେନ ମହାଭକ୍ତ୍ଯା ନିଵେଦିତେ ୨୩.
ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୃହରେ, ସେ ନିଜେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଗୃହୀତାର୍ଘ୍ଯଂ ତତୋ ମାଂ ଚ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା ୨୩.
ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ମୋତେ ମୃଦୁ କଥାରେ ପଚାରିଲେ।
ଅହମପ୍ଯସ୍ଯ ତତ୍ପ୍ରୋଚ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯଵୋଚଂ ଗିରୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୩.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହି, ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି।
ଅଵଗାହ୍ଯ ସ୍ଥିତଵତା କ୍ରିଯତେ ପ୍ରାଣିପାଲନା ୨୩.
ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ରହିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଏ।
ତପୋଜପଵ୍ରତସ୍ନାନୌଃ ସାଧ୍ଯଂତ୍ଯାତ୍ମନଃ ପରମ୍ ୨୩.
ତପ, ଜପ, ବ୍ରତ ଓ ସ୍ନାନ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ।
ତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ଧରସି ଵିପ୍ରାନ୍କିମତଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ତଵ ୨୩.
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛ, ତୁମର ମହିମା ବିଷୟରେ ଆଉ କଣ କୁହିବି!
ମୁଦିତାଃ ପ୍ରତିଵର୍ତଂତେ ଗୃହସ୍ଥମିଵ ପ୍ରାଣିନଃ ୨୩.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେପରି ଆନନ୍ଦରେ ଫେରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ଖୁସିରେ ଆସନ୍ତି।
ଉପାକରୋଷି ଜଂତୂନାମେଵଂରୂପା ହି ସାଧଵଃ ୨୩.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରୁଛ, ଏହିପରି ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ।
କଂଦରଂ ଯସ୍ଯ ଚାଧ୍ଯାସ୍ତେ ସ୍ଵଯଂ ତଵ ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୩.
ମହାଦେବ ନିଜେ ତୁମ ଗୁହାରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି।
ହିମଶୈଲସ୍ଯ ମହିଷୀ ମେନା ଆଗାଦ୍ଦିଦୃକ୍ଷଯା ୨୩.
ହିମାଳୟର ରାଣୀ ମେନା ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆସିଥିଲେ।
ଲଜ୍ଜଯାନତସର୍ଵାଂଗୀ ପ୍ରଵିଵେଶ ସଦୋ ମହତ୍ ୨୩.
ଲଜ୍ଜାରେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ନମାଇ ଶ୍ରୀମତୀ ମହାସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵସ୍ତ୍ରନିର୍ଗୂଢଵଦନା ପାଣିପଦ୍ମକୃତାଂଜଲିଃ ୨୩.
ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁହଁ ଢାକି, ହସ୍ତକମଳ ଯୋଡି ସେ ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ପତିଵ୍ରତା ଶୁଭାଚାରା ସୁବଗା ଵୀରସୂଃ ଶୁଭେ ୨୩.
ସେ ପତିବ୍ରତା, ଶୁଭ ଆଚରଣର, ଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ବୀର ପୁତ୍ରୀର ମା, ହେ ଶୁଭେ।
ତତୋଽହଂ ଵିସ୍ମିତାକ୍ଷୀଂ ଚ ହିମଵଦ୍ଗିରିପୁତ୍ରିକାମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ମୁଁ ହିମାବନ୍ତଙ୍କ ଝିଅ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାକୁ ଦେଖିଲି।
ତତୋ ଦେଵୀ ଜଗନ୍ମାତା ବାଲବାଵଂ ସ୍ଵକଂ ମଯି ୨୩.
ତାପରେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ମୋ ପାଖରେ ତାଙ୍କ ଶିଶୁ ସ୍ୱଭାବ ଦେଖାଇଲେ।
ଉଵାଚ ଵାଚଂ ତାଂ ମଂଦଂ ମୁନିଂ ଵଂଦଯ ପୁତ୍ରିକେ ୨୩.
ସେ ମୃଦୁ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ: 'ଜିଅ, ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସା ତତୋ ବାଲା ଵସ୍ତ୍ରାଂତପି ହିତାନନା ୨୩.
ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ସେ ଝିଅ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଅଳ୍ପ ଢାକି ରହିଲେ।
ତତୋ ଵିସ୍ମିତଚିତ୍ତୋହମୁପଚାରଵିଦାଂଵରଃ ୨୩.
ତାପରେ, ମୋ ମନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ମୁଁ ଉଚିତ ଆଚରଣ ଜଣା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ରତ୍ନକ୍ରୀଡନକଂ ରମ୍ଯଂ ସ୍ତାପିତଂ ସୁଚିରଂ ମଯା ୨୩.
ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତିଆରି କରିଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ମଣିର ଖେଳନା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରଖିଲି।
ଵଂଦମାନା ଚ ମେ ପାଦୌ ମଯା ନୀତାଂକ ମାତ୍ମନଃ ୨୩.
ସେ ମୋ ପାଦକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାବେଳେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଆଣିଲି।
ନ ତତ୍ପଶ୍ଯାମି ଯତ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦଦ୍ମ୍ଯାଶୀଃ କା ତଵୋଚିତା ୨୩.
ମୁଁ ଦେଖୁନି, ତୁମକୁ କଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଁ ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ନୋଦଯାମାସ ମାଂ ମଂଦମାନଶୀଃଶଂକିତା ତଦା ୨୩.
ତାପରେ, ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ ନାହିଁ।
ତଦହଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛାମି କୀଦୃଶୋଽସ୍ଯାଃ ପତିର୍ଭଵେତ୍ ୨୩.
ତେଣୁ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ କେମିତି ପତି ପାଇବେ?
ନ ଜାତୋଽସ୍ଯାଃ ପତିର୍ଭଦ୍ରେ ଵର୍ତତେ ଚ କୁଲକ୍ଷଣଃ ୨୩.
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପତି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି, ହେ ଭଦ୍ରେ, ତଥା ସେ ଉତ୍ତମ କୁଳର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ସଂଭ୍ରମାଵିଷ୍ଟୋ ଧ୍ଵସ୍ତଵୀର୍ଯୋ ହିମାଚଲଃ ୨୩.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ହିମାଚଳ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ଅହୋ ଵିଚିତ୍ରଃ ସଂ ସାରୋ ଦୁର୍ଵେଦ୍ଯୋ ମହତାମପି ୨୩.
ହାଁ, ଏହି ସଂସାର କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଏହାକୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।