କିଂଚିଚ୍ଛଯାମମୁଖୋଦଗ୍ରସ୍ତନଭାଗାଵନାମିତାମ୍ ୨୨.
ସେ କିଛି ଉପରେ ଶୋଇ ଥିଲେ, ମୁହଁ ଦିଗରେ ହେଲା, ଛାତି ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ନମିଥିଲା।
ତତଃ କିଂଚିତ୍ପ୍ରମିଲିତେ ମେନାନେତ୍ରାଂବୁଜଦ୍ଵଯେ ୨୨.
ତାପରେ, ମେନାଙ୍କର ପଦ୍ମପରି ଦୁଇ ଆଖି କିଛି ଅଳସ ହେଲା।
ଜନ୍ମଦାଯା ଜଗନ୍ମାତୁଃ କ୍ରମେଣ ଜଠରାଂତରମ୍ ୨୨.
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଧୀରେ ଧୀରେ ଖୋଲିଗଲା।
ତତୋ ଜଗନ୍ମଂ ଗଲଦା ମେନା ହିମଗିରେଃ ପ୍ରିଯା ୨୨.
ତାପରେ, ହିମବତଙ୍କର ପ୍ରିୟା ମେନାଙ୍କୁ ଥିରୁ ଏହି ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା।
ତସ୍ଯାଂ ତୁ ଜାଯମାନାଯାଂ ଜଂତଵଃ ସ୍ଥାଣୁଜଂଗମାଃ ୨୨.
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଭଵତ୍କ୍ରୂରସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ଚେତଃ ଶାଂତଂ ଚ ଦେହିନାମ୍ ୨୨.
କ୍ରୁର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କର ମନ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହେଲା।
ଵନାଶ୍ରିତାଶ୍ଚୌଷଧଯଃ ସ୍ଵାଦଵଂତି ଫଲାନି ଚ ୨୨.
ବନରେ ଉପଜୁଥିବା ଔଷଧି ଫୁଟିଉଠିଲା, ଫଳମାନେ ମଧୁର ହେଲା।
ମାରୁତଶ୍ଚ ସୁଖସ୍ପର୍ଶୋ ଦିଶଶ୍ଚ ସୁମନୋହରାଃ ୨୨.
ବାତାସ ଛୁଆଁରେ ଶିତଳ ଲାଗିଲା, ଦିଗମାନେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ହେଲା।
ପ୍ରଭାଵସ୍ତୀର୍ଥମୁଖ୍ଯାନାଂ ତଦା ପୁଣ୍ଯତମୋଽଭଵତ୍ ୨୨.
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସେ ସମୟରେ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ହେଲା।
ସର୍ଵେଷାମଭଵଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧା ଜନ୍ମକାଲେ ଗୁହାରଣେଃ ୨୨.
ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା।
ହରିବ୍ରହ୍ମମହେଂଦ୍ରାର୍କଵାଯୁଵହ୍ନିପୁରୋଗମାଃ ୨୨.
ହରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ,
ମେରୁପ୍ରଭୃତଯଶ୍ଚାପି ମୂର୍ତିମଂତୋ ମହାନଗାଃ ୨୨.
ମେରୁ ପ୍ରମୁଖ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେହଧାରଣ କରିଛନ୍ତି,
ସାଗରାଃ ସରିତଶ୍ଚୈଵ ସମାଜଗ୍ମୁଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ॥ ୨୨.
ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ ଆସିଥିଲେ।
ହିମଶୈଲୋଽଭଵଲ୍ଲୋକେ ତଦା ସର୍ଵୈଶ୍ଚରାଚରୈଃ ୨୨.
ତାପରେ ହିମଶୈଳ ଏହି ଜଗତରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ସହିତ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅନୁଭୂଯୋତ୍ସଵଂ ତେ ଚ ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵାନାଲଯାଂସ୍ତଦା॥ ୨୨.
ଉତ୍ସବ ଅନୁଭବ କରି ସେମାନେ ପୁନି ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତତଶ୍ଚ ଶୈଲଜା ଦେଵୀ ଚିକ୍ରୀଡ ସୁଭଗା ତଦା ମୁନୀନାଂ ଚାପି ଯାଃ କନ୍ଯାସ୍ତାଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଚ ଶୋଭନା॥ ୨୩.
ତାପରେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଦେବୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେ ସମୟରେ ମୁନିମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟାମାନେ ସହିତ ଖେଳିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କଦାଚିଦଥ ମେରୁସ୍ଥୋ ଵାସଵଃ ପାଂଡୁନଂଦନ ୨୩.
କେବଳେ ଏକଥର, ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ମେରୁପରେ ବସୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର—
ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସମୁତ୍ଥାଯାତିହର୍ଷିତଃ ୨୩.
ମୋତେ ଦେଖି ସହସ୍ରନୟନ ବହୁତ ଆନନ୍ଦରେ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ମହାସୁର ମହୋନ୍ମାଦକାଲାନଲ ଦିଵସ୍ପତେ ୨୩.
ହେ ବଡ଼ ଦାନବ, ହେ ଦିନର ନାଥ, ହେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି,
ପୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵେଵଂ ମଯା ଶକ୍ରଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଵଚନଂ ସ୍ମଯନ୍ ୨୩.
ତାପରେ ମୁଁ ପଚାରିଲାପରେ, ଶକ୍ର ହସି ମୋତେ କହିଲେ।
ତତ୍ଫଲୋଦଯସଂପତ୍ତୌ ତଦ୍ଭଵାନ୍ସଂସ୍ମୃତୋ ମୁନେ ୨୩.
ଫଳ ଓ ସଫଳତା ମିଳିଲେ, ମୁନି, ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ନିର୍ଵୃତିଂ ପରମାଂ ଯାତି ନିଵେଦ୍ଯାର୍ଥଂ ସୁହୃଜ୍ଜନେ॥ ୨୩.
ବନ୍ଧୁମାନେ ନିକଟେ କଥା କହିଲେ, ମହାନ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ତଦ୍ଭଵାଞ୍ଛୈଲଜାଂ ଦେଵୀଂ ଶୈଲଂଦ୍ରଂ ଶୈଲଵଲ୍ଲଭାମ୍ ୨୩.
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଦେବୀ, ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର।
ତତସ୍ତଦ୍ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ଗତୋଽହଂ ଶୈଲସତ୍ତମମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲି।
ତତ୍ର ହୈମେ ସ୍ଵଯଂ ତେନ ମହାଭକ୍ତ୍ଯା ନିଵେଦିତେ ୨୩.
ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୃହରେ, ସେ ନିଜେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଗୃହୀତାର୍ଘ୍ଯଂ ତତୋ ମାଂ ଚ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା ୨୩.
ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ମୋତେ ମୃଦୁ କଥାରେ ପଚାରିଲେ।
ଅହମପ୍ଯସ୍ଯ ତତ୍ପ୍ରୋଚ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯଵୋଚଂ ଗିରୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୩.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହି, ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି।
ଅଵଗାହ୍ଯ ସ୍ଥିତଵତା କ୍ରିଯତେ ପ୍ରାଣିପାଲନା ୨୩.
ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ରହିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଏ।
ତପୋଜପଵ୍ରତସ୍ନାନୌଃ ସାଧ୍ଯଂତ୍ଯାତ୍ମନଃ ପରମ୍ ୨୩.
ତପ, ଜପ, ବ୍ରତ ଓ ସ୍ନାନ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ।
ତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ଧରସି ଵିପ୍ରାନ୍କିମତଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ତଵ ୨୩.
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛ, ତୁମର ମହିମା ବିଷୟରେ ଆଉ କଣ କୁହିବି!