ତଦିଦଂ ଚ ତ୍ଵଯା କାର୍ଯଂ ମେନାଗର୍ଭେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ୨୨.
ତେଣୁ, ତୁମେ ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ତାହା କର।
ଯଦା ରୁଦ୍ରୋପହସିତା ତପସ୍ତପ୍ସ୍ଯତି ସା ମହତ୍ ୨୨.
ଯେତେବେଳେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉପହାସରେ ସେ ଦେବୀ ଭାରି ତପସ୍ୟା କରିବେ,
ସ୍ଵଯମେଵ ଯଦା ରୂପଂ ସୁଗୌରଂ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯତେ ୨୨.
ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଧଳା ରୂପ ପାଇବେ,
ତସ୍ଯୈଵ ହିମଶୈଲସ୍ଯ କଂଦରେ ସିଦ୍ଧସେଵିତେ ୨୨.
ସେଇ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ ଥାନ୍ତି,
ତଯୋଃ ସୁତପ୍ତତପସୋର୍ଭଵିତା ଯୋ ମହାନ୍ସୁତଃ ୨୨.
ସେ ଦୁଇଜଣ ଭାରି ତପସ୍ୟା କରିଥିବାରୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ମହାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ତପସୋ ହି ଵିନା ନାସ୍ତି ସିଦ୍ଧିଃ କୁତ୍ରାପି ଶୋଭନେ ୨୨.
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତପସ୍ୟା ବିନା କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କୌଣସି ସିଦ୍ଧି ମିଳେନାହିଁ।
ତ୍ଵଯାପି ଦାନଵୋ ଦେଵି ଦେହନିର୍ଗତଯା ତଦା ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ଦେହରୁ ଏକ ଦାନବ ମଧ୍ୟ ବାହାରିବ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚଂଡଂ ଚ ମୁଂଡଂ ଚ ତ୍ଵଂ ଦେଵି ନିହନିଷ୍ଯସି ୨୨.
କାରଣ ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ,
ତତସ୍ତ୍ଵାଂ ଵରଦେ ଦେଵୀ ଲୋକଃ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯତି ୨୨.
ତେଣୁ, ହେ ବରଦାନ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମକୁ ପୂଜିବ।
ଓଁକାରଵକ୍ତ୍ରାଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ତ୍ଵାମର୍ଚଂତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ୨୨.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ତୁମକୁ ଓଁକାର ମୁଖିନୀ ଗାୟତ୍ରୀ ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଯାଶ୍ଚ ଭୂତିମିତ୍ଯେଵ ଶିଵାଂ ଶୂଦ୍ରାସ୍ତଥା ଶୁଭେ ୨୨.
ବୈଶ୍ୟମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ମହୋପାଯ ସନ୍ଦୋହା ନୀତିର୍ନଯଵିସର୍ପିଣାମ୍ ୨୨.
ତୁମେ ବଡ଼ ଉପାୟମାନଙ୍କ ଏକଠା, ନୀତି ଓ ବିବେକ ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୀତି ଅଟୁଟ।
ତ୍ଵଂ ଯୁକ୍ତିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ ୨୨.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କର ମୁକ୍ତିର ପଥ।
ତ୍ଵଂ କାଂତିଃ ଶୁଭରୂପାଣାଂ ତ୍ଵଂ ଶାଂତି ଶୁଭକର୍ମିଣାମ୍ ୨୨.
ଶୁଭ ରୂପ ଥିବାମାନେ ଯେଉଁ ଆଲୋକର ଅଧିକାରୀ, ସେଇ ଆଲୋକ ତୁମେ; ନିଷ୍କଳଙ୍କ କର୍ମ କରୁଥିବାମାନେ ଯେଉଁ ଶାନ୍ତିର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେଇ ଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ଜଲଧୀନାଂ ମହାଵେଲା ତ୍ଵଂ ଚ ଲୀଲା ଵିଲାସିନାମ୍ ୨୨.
ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ତରଙ୍ଗ ତୁମେ, ଖେଳରେ ମନ ଲଗାଇଥିବାମାନଙ୍କର ମଜା ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ତ୍ଵଂ କାଲରାତ୍ରିର୍ନିଃଶେଷ ଭୁଵନାଵଲିନାଶିନୀ ୨୨.
ତୁମେ ସମୟର କାଳରାତ୍ରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଶେଷ କରିଦେଉଥିବା ଶକ୍ତି।
ପ୍ରସୀଦ ପ୍ରଣତାନସ୍ମାନ୍ସୌମ୍ଯଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଲୋକଯ॥ ୨୨.
ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଉଛୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କର, ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମକୁ ଦେଖ।
ଇତି ସ୍ତୁଵଂତୋ ଯେ ଦେଵି ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ତ୍ଵାଂ ଶୁଭେ ୨୨.
ଏଭଳି ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଏବଂ ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ହେ ଶୁଭା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ତୁ ନିଶାଦେଵୀ ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ୨୨.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ନିଶାଦେବୀ ହସି କହିଲେ, 'ଏମିତି ହେଉ', ଏବଂ ହାତ ଜୋଡି ରହିଲେ।
ତତ୍ରାଽଽସୀନାଂ ମହାହର୍ମ୍ଯେ ରତ୍ନଭିତ୍ତିସମାଶ୍ରଯେ ୨୨.
ସେଠାରେ ବଡ଼ ରାଜମହଳରେ, ମଣିମୟ ଦିଵାଲକୁ ଭିତି କରି ବସିଥିଲେ।
କିଂଚିଚ୍ଛଯାମମୁଖୋଦଗ୍ରସ୍ତନଭାଗାଵନାମିତାମ୍ ୨୨.
ସେ କିଛି ଉପରେ ଶୋଇ ଥିଲେ, ମୁହଁ ଦିଗରେ ହେଲା, ଛାତି ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ନମିଥିଲା।
ତତଃ କିଂଚିତ୍ପ୍ରମିଲିତେ ମେନାନେତ୍ରାଂବୁଜଦ୍ଵଯେ ୨୨.
ତାପରେ, ମେନାଙ୍କର ପଦ୍ମପରି ଦୁଇ ଆଖି କିଛି ଅଳସ ହେଲା।
ଜନ୍ମଦାଯା ଜଗନ୍ମାତୁଃ କ୍ରମେଣ ଜଠରାଂତରମ୍ ୨୨.
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଧୀରେ ଧୀରେ ଖୋଲିଗଲା।
ତତୋ ଜଗନ୍ମଂ ଗଲଦା ମେନା ହିମଗିରେଃ ପ୍ରିଯା ୨୨.
ତାପରେ, ହିମବତଙ୍କର ପ୍ରିୟା ମେନାଙ୍କୁ ଥିରୁ ଏହି ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା।
ତସ୍ଯାଂ ତୁ ଜାଯମାନାଯାଂ ଜଂତଵଃ ସ୍ଥାଣୁଜଂଗମାଃ ୨୨.
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଭଵତ୍କ୍ରୂରସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ଚେତଃ ଶାଂତଂ ଚ ଦେହିନାମ୍ ୨୨.
କ୍ରୁର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କର ମନ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହେଲା।
ଵନାଶ୍ରିତାଶ୍ଚୌଷଧଯଃ ସ୍ଵାଦଵଂତି ଫଲାନି ଚ ୨୨.
ବନରେ ଉପଜୁଥିବା ଔଷଧି ଫୁଟିଉଠିଲା, ଫଳମାନେ ମଧୁର ହେଲା।
ମାରୁତଶ୍ଚ ସୁଖସ୍ପର୍ଶୋ ଦିଶଶ୍ଚ ସୁମନୋହରାଃ ୨୨.
ବାତାସ ଛୁଆଁରେ ଶିତଳ ଲାଗିଲା, ଦିଗମାନେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ହେଲା।
ପ୍ରଭାଵସ୍ତୀର୍ଥମୁଖ୍ଯାନାଂ ତଦା ପୁଣ୍ଯତମୋଽଭଵତ୍ ୨୨.
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସେ ସମୟରେ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ହେଲା।
ସର୍ଵେଷାମଭଵଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧା ଜନ୍ମକାଲେ ଗୁହାରଣେଃ ୨୨.
ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା।