ମଯା ଚ ଵରଦାନେନ ଚ୍ଛନ୍ଦଯିତ୍ଵା ନିଵାରିତଃ॥ ୨୨.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଅଜୟ କରିଦେଇଛି ।
ତପସା ସ ହିଦୀପ୍ତୋଽଭୂତ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦହନାତ୍ମକଃ ୨୨.
ସେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ତେଜସ୍ୱୀ ହେଲେ, ଯେ ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ଜଳାଇପାରିବେ ।
ସ ଚ ସପ୍ତଦିନୋ ବାଲଃ ଶଂକରାଦ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨୨.
ସାତ ଦିନ ପରେ ଶିବଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବେ ।
ସତୀନାମା ତୁ ଯା ଦେଵୀ ଵିନଷ୍ଟା ଦକ୍ଷହେଲଯା ୨୨.
ସତୀ ନାମକ ଦେବୀ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଅବମାନରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ଯତ୍ନଃ କାର୍ଯଃ ସମାଗମେ ୨୨.
ଶିବ ଓ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କ ମିଳନ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଦରକାର ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତ୍ରିଦଶାସ୍ତେନ ସାକ୍ଷାତ୍କଲଯୋନିନା ୨୨.
ଏଭଳି କହିଲେ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ କାରଣ ତାଙ୍କୁ, ଦେବମାନେ ।
ତତୋ ଗତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୨୨.
ତାପରେ ଦେବମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ରହିଗଲେ ।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ରାତ୍ରିରୁପତସ୍ଥେ ପିତାମହମ୍ ୨୨.
ତାପରେ ଭଗବତୀ ରାତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଥିଲେ ।
ଵିଭାଵରି ମହାକାର୍ଯଂ ଵିବୁଧାନାମୁପସ୍ଥିତମ୍ ୨୨.
ହେ ରାତି, ଦେବମାନେ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବଡ଼ କାମ ଆସିପଡ଼ିଛି ।
ତାରକୋନାମ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ସୁରକେତୁରନିର୍ଜ୍ଜିତଃ ୨୨.
ତାରକ ନାମକ ଦାଇତ୍ୟରାଜ, ଦେବମାନେଙ୍କ ଗର୍ବ, ଅଜୟ ଅଛନ୍ତି ।
ସୁତଃ ସ ଭଵିତା ତସ୍ଯ ତାରକସ୍ଯାଂତକାରକଃ ୨୨.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ତାରକଙ୍କ ସମ୍ମାପ୍ତି ଆଣିବେ ।
ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ଵିଶ୍ଵମଵସ୍ଥିତମ୍ ୨୨.
ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ଦେବତା ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ବ୍ୟାପି ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି ।
ତତୋ ନାରୀ ପୃଥଗ୍ଜାତା ପୁରୁଷଶ୍ଚ ତଥା ପୃଥକ୍ ୨୨.
ତାଙ୍କଠାରୁ ନାରୀ ଏକା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଏକା ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଏକାଦଶ ଚ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ପୁରୁଷାସ୍ତସ୍ଯ ଚାଂଶଜାଃ ୨୨.
ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ର, ପୁରୁଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଭଜସ୍ଵ ପୁତ୍ରୀଂ ଜଗତୀ ମମାପି ଚ ତଵାପି ଚ ୨୨.
ତୁମେ ଏହି ଜଗତର, ମୋର ଓ ତୁମର ଝିଅକୁ ଝିଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମଯା ଦକ୍ଷଃ ପୁତ୍ରୀତ୍ଵେ ପରି କଲ୍ପିତାମ୍ ୨୨.
ମୁଁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କୁ ଝିଅ ଭାବେ ମାନିଲେ।
ତତଃ କାଲେ ଚଁ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଦଵମେନେ ଚ ତାଂ ପିତା ୨୨.
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ତାଙ୍କର ବାପା ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କଲେ।
ଯେ ରୁଦ୍ରଂ ନୈଵ ମନ୍ଯଂତେ ତେ ସ୍ଫୁଟଂ କୁଲକଜ୍ଜଲାଃ ୨୨.
ଯେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଜ ବଂଶର ଅପମାନ।
ଅଵମାନେନ ତସ୍ଯାପି ଯଥା ଦେଵୀ ଜହୌ ତନୁମ୍ ୨୨.
ସେଇ ଅବମାନରେ, ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ଅଧୁନା ହିମଶୈଲସ୍ଯ ଭଵିତ୍ରୀ ଦୁହିତା ଚ ସା ୨୨.
ଏବେ ସେ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ହେବେ।
ତଦିଦଂ ଚ ତ୍ଵଯା କାର୍ଯଂ ମେନାଗର୍ଭେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ୨୨.
ତେଣୁ, ତୁମେ ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ତାହା କର।
ଯଦା ରୁଦ୍ରୋପହସିତା ତପସ୍ତପ୍ସ୍ଯତି ସା ମହତ୍ ୨୨.
ଯେତେବେଳେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉପହାସରେ ସେ ଦେବୀ ଭାରି ତପସ୍ୟା କରିବେ,
ସ୍ଵଯମେଵ ଯଦା ରୂପଂ ସୁଗୌରଂ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯତେ ୨୨.
ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଧଳା ରୂପ ପାଇବେ,
ତସ୍ଯୈଵ ହିମଶୈଲସ୍ଯ କଂଦରେ ସିଦ୍ଧସେଵିତେ ୨୨.
ସେଇ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ ଥାନ୍ତି,
ତଯୋଃ ସୁତପ୍ତତପସୋର୍ଭଵିତା ଯୋ ମହାନ୍ସୁତଃ ୨୨.
ସେ ଦୁଇଜଣ ଭାରି ତପସ୍ୟା କରିଥିବାରୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ମହାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ତପସୋ ହି ଵିନା ନାସ୍ତି ସିଦ୍ଧିଃ କୁତ୍ରାପି ଶୋଭନେ ୨୨.
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତପସ୍ୟା ବିନା କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କୌଣସି ସିଦ୍ଧି ମିଳେନାହିଁ।
ତ୍ଵଯାପି ଦାନଵୋ ଦେଵି ଦେହନିର୍ଗତଯା ତଦା ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ଦେହରୁ ଏକ ଦାନବ ମଧ୍ୟ ବାହାରିବ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚଂଡଂ ଚ ମୁଂଡଂ ଚ ତ୍ଵଂ ଦେଵି ନିହନିଷ୍ଯସି ୨୨.
କାରଣ ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ,
ତତସ୍ତ୍ଵାଂ ଵରଦେ ଦେଵୀ ଲୋକଃ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯତି ୨୨.
ତେଣୁ, ହେ ବରଦାନ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମକୁ ପୂଜିବ।
ଓଁକାରଵକ୍ତ୍ରାଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ତ୍ଵାମର୍ଚଂତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ୨୨.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ତୁମକୁ ଓଁକାର ମୁଖିନୀ ଗାୟତ୍ରୀ ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି।