ଵେଦେଷ୍ଵାହୁର୍ଵିରାଡ୍ରୂପଂ ତ୍ଵାମେକରୂପମୀଦୃଶମ୍ ୨୨.
ବେଦମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ବିରାଟ୍ ରୂପ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ମହାତଲଂ ଚାସ୍ଯ ଗୁଲ୍ଫୌ ଜଂଘେ ଚାପି ତଲାତଲମ୍ ୨୨.
ମହାତଳ ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ଗୁଳ୍ଫ, ତଳାତଳ ଆପଣଙ୍କ ଗୋଡ଼ର ଗୋଡ଼ି।
ମହୀତଲଂ ଚ ଜଘନଂ ନାଭିଶ୍ଚାସ୍ଯ ନଭସ୍ତଲମ୍ ୨୨.
ପୃଥିବୀ ଆପଣଙ୍କ ଶରୀରର ନିତମ୍ଭ, ନାଭି ହେଉଛି ଆକାଶ ତଳ।
ଗ୍ରୀଵା ମହଶ୍ଚଵଦନଂ ଜନଲୋକଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯତେ ୨୨.
ଗଳା ହେଉଛି ମହାଲୋକ, ମୁଁହ ହେଉଛି ଜନଲୋକ।
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୌ ଚ ନଯନେ ଦିଶଃ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ନାସିକାଶ୍ଵିନୌ ୨୨.
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଦୁଇ ଆଖି, ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ଆପଣଙ୍କ କାନ, ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଆପଣଙ୍କ ନାକ।
ଏଵଂ ଯେ ତେ ଵିରାଡ୍ରୂପଂ ସଂସ୍ମରଂତ ଉପାସତେ ୨୨.
ଏଭଳି ଆପଣଙ୍କ ବିରାଟ୍ ରୂପକୁ ଯେମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଏଵଂ ସ୍ଥୂଲଂ ପ୍ରାଣିମଧ୍ଯଂ ଚ ଶୂକ୍ଷ୍ମଂ ଭାଵେଭାଵେ ଭାଵିତଂ ତ୍ଵାଂ ଗୃଣଂତି ୨୨.
ଏଭଳି ମହାନ, ଜୀବମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପରେ ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତୋ ଵିରଂଚିସ୍ତୁ କୃପଯାଭିପରିପ୍ଲୁତଃ ୨୨.
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସର୍ଵେ ଭଵନ୍ତୋ ଦୁଃଖାର୍ତାଃ ପରିମ୍ଲାନମୁଖାଂବୁଜାଃ ୨୨.
ତମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ମୁହଁ ମୁଝିଯାଇଥିବା ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ ପରି।
ମମୈଵଯଂ କୃତିର୍ଦେଵା ଭଵତାଂ ଯଦ୍ଵଡମ୍ବନା ୨୨.
ଦେବମାନେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ, କାରଣ ତୁମେ ଦୁଃଖିତ।
ଯଦ୍ଯଦ୍ଵିଭୂତିମତ୍ସତ୍ତ୍ଵଂ ଧାର୍ମିକଂ ଚୋର୍ଜିତଂ ମହତ୍ ୨୨.
ଯେଉଁ ସତ୍ତା ମଧ୍ୟରେ ମହତ୍ତ୍ୱ, ଧର୍ମ ଓ ଶକ୍ତି ଅଛି,
ତନ୍ନୂନଂ ମମ ଭଗ୍ନୌ ଚ ବାହୂ ତେନ ଦୁରାତ୍ମନା ୨୨.
ସେଠିଏ, ମୋର ବାହୁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଛି।
ଯୋଽସୌ ଵଜ୍ରାଂଗତନଯସ୍ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତଵରଃ ପ୍ରଭୋ ୨୨.
ଯିଏ ହେଉଛି ବଜ୍ରାଙ୍ଗର ପୁଅ, ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦୟାକରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ,
ଯତ୍ତନ୍ମହୀସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ତଟଂ ଶାର୍ଵିକତୀର୍ଥକମ୍ ୨୨.
ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର କୂଳ ଓ ଶାର୍ବୀ ତୀର୍ଥ ଅଛି,
ଋଦ୍ଧଯଃ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଗୃହୀତାସ୍ତେନ ସର୍ଵତଃ ୨୨.
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ରୀସମ୍ପଦ ସବୁଠାରୁ ଦଳିନେଇଛି।
ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯୌ ଗ୍ରହାସ୍ତାରା ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦ୍ଦେଵପକ୍ଷତଃ ୨୨.
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହ, ତାରା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କିତ ଯେଉଁସବୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଅଛି।
ଵଯଂ ଚ ଵିଧୃତା ସ୍ତେନ ବହୂପହସିତାସ୍ତଥା ୨୨.
ଆମେ ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୋର ବୋଲି ଅପମାନିତ ହୋଇଛୁ ଏବଂ ବନ୍ଧି ରଖାଯାଇଛୁ ।
ତଦ୍ଵଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୀଡିତାଃ କ୍ଷୁତ୍ତୃଷାର୍ଦିତାଃ ୨୨.
ତେଣୁ ଆମେ ଭୋକ ଓ ତୃଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଵାତ୍ମଭୂର୍ଦେଵଃ ସୁରୈର୍ଦୈତ୍ଯଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ୨୨.
ଏପରି କହିଲେ ପରେ, ସ୍ୱୟଂଭୂ ଦେବତା ଦେବମାନେଠାରୁ ଦାଇତ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ ।
ଅଵଧ୍ଯସ୍ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯଃ ସର୍ଵୈରପି ସୁରାସୁରୈଃ ୨୨.
ତାରକ ନାମକ ଦାଇତ୍ୟକୁ ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ କେହି ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ମଯା ଚ ଵରଦାନେନ ଚ୍ଛନ୍ଦଯିତ୍ଵା ନିଵାରିତଃ॥ ୨୨.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଅଜୟ କରିଦେଇଛି ।
ତପସା ସ ହିଦୀପ୍ତୋଽଭୂତ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦହନାତ୍ମକଃ ୨୨.
ସେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ତେଜସ୍ୱୀ ହେଲେ, ଯେ ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ଜଳାଇପାରିବେ ।
ସ ଚ ସପ୍ତଦିନୋ ବାଲଃ ଶଂକରାଦ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨୨.
ସାତ ଦିନ ପରେ ଶିବଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବେ ।
ସତୀନାମା ତୁ ଯା ଦେଵୀ ଵିନଷ୍ଟା ଦକ୍ଷହେଲଯା ୨୨.
ସତୀ ନାମକ ଦେବୀ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଅବମାନରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ଯତ୍ନଃ କାର୍ଯଃ ସମାଗମେ ୨୨.
ଶିବ ଓ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କ ମିଳନ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଦରକାର ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତ୍ରିଦଶାସ୍ତେନ ସାକ୍ଷାତ୍କଲଯୋନିନା ୨୨.
ଏଭଳି କହିଲେ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ କାରଣ ତାଙ୍କୁ, ଦେବମାନେ ।
ତତୋ ଗତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୨୨.
ତାପରେ ଦେବମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ରହିଗଲେ ।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ରାତ୍ରିରୁପତସ୍ଥେ ପିତାମହମ୍ ୨୨.
ତାପରେ ଭଗବତୀ ରାତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଥିଲେ ।
ଵିଭାଵରି ମହାକାର୍ଯଂ ଵିବୁଧାନାମୁପସ୍ଥିତମ୍ ୨୨.
ହେ ରାତି, ଦେବମାନେ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବଡ଼ କାମ ଆସିପଡ଼ିଛି ।
ତାରକୋନାମ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ସୁରକେତୁରନିର୍ଜ୍ଜିତଃ ୨୨.
ତାରକ ନାମକ ଦାଇତ୍ୟରାଜ, ଦେବମାନେଙ୍କ ଗର୍ବ, ଅଜୟ ଅଛନ୍ତି ।