କାସି ଦେଵୀ ମମ ବ୍ରୂହି କିଂ ମଯା ରୂପସୁଂଦରି ୨୧.
ହେ କାଶୀଦେବୀ, ଆପଣ କିଏ? ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି?
ଅହଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀତି ଵିଦ୍ଧି ମାଂ ଦୈତ୍ଯସତ୍ତମ ୨୧.
ହେ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ତିନି ଲୋକର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୋଲି ଜାଣ।
ଵୀର୍ଯଵଂତଂ ତ୍ଵନଲସଂ ତପସ୍ଵିନମକାତରମ୍ ୨୧.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଳସ ନୁହେଁ, ତପସ୍ଵୀ ଓ ଭୟହୀନ—
ଭୀରୁଂ ନିର୍ଵିଣ୍ଣ୍ମତ୍ଯର୍ଥଂ ସାଧ୍ଵୀପୀଡାକରଂ ନରମ୍ ୨୧.
ଭୟଭୀତ, ଅତି ଦୁଃଖିତ କିମ୍ବା ସତୀସାଧ୍ବୀ ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖର କାରଣ ଯିଏ ନୁହେଁ—
ମହେଂଦ୍ରଣ ଚ ମାତା ତେ ଯଦା ସା ଵ୍ଯପମାନିତା ୨୧.
ତୁମ ମାଆଁକୁ ଯେତେବେଳେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଅପମାନ କରିଥିଲେ—
ତାରକଶ୍ଚ ତତଃ ପ୍ରାହ ପରମଂ ଚେତି ତାଂ ତଦା ୨୧.
ତା ପରେ ତାରକ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କଥା କହିଲେ।
ତତୋ ଦୈତ୍ଯାଧିପଂ ନାର୍ଯୋ ଦାନଵାନାଂ ଵିଭୂଷିତାଃ ୨୧.
ତା ପରେ ଶୋଭିତ ଦାନବପତ୍ନୀମାନେ ଦେତ୍ୟମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠଂତି ବଦ୍ଧା ଦୈତ୍ଯୈର୍ଭୃଶାତୁରାଃ ୨୧.
ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଦେତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦୈତ୍ଯରୂପଂ ସମାସ୍ଥିତଃ ୨୧.
ଏହି ସମୟରେ, ବିଷ୍ଣୁ ଦେତ୍ୟର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଇଦମଲ୍ପତରଂନାମ ଯଦମୀଷାଂ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ ୨୧.
ଏହା ଛୋଟ ଘଟଣା, ଏମିତି ଯେଉଁଠି ଯାହା ଦେଖାଯାଏ।
ବଲୀଯାଂସଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନ ନମେଦ୍ଯୋ ନ ଚାସ୍ତି ସଃ ୨୧.
ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ସାମ୍ନା ହୁଏ, ସେ କେବେ ମଣ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଅବସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
ଉପହାସମୁଖେନାମୀ ଉପଦେଶଂ ହରେର୍ମୁଖାତ୍ ୨୧.
ଉପହାସ ମାଧ୍ୟମରେ, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ମୁଁହରୁ ଉପଦେଶ ପାଇଲେ।
ନୃତ୍ଯଂତସ୍ତେ ଚ ବହୁଧା ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚାସୁରଯୋଷିତଃ ୨୧.
ଦେତ୍ୟମାନେ ଓ ଅସୁରନାରୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦୈତ୍ଯପ୍ରତୀହାରଂ ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ୨୧.
ତା ପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଦେତ୍ୟ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରତୀହାରସ୍ତତୋ ହୃଷ୍ଟଃ ସଭାମଧ୍ଯେ ଵିଵେଶ ସଃ ୨୧.
ଦ୍ୱାରପାଳ ଖୁସି ହୋଇ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଵାଚାନାଵିଲଂ ଵାକ୍ଯମଲ୍ପାକ୍ଷରପରିସ୍ଫୁଟମ୍ ୨୧.
ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ, ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ଭୃଶଂ ଵିନୋଦକାରିଣି ସ୍ପୃହା ଚେଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି ୨୧.
ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟସ୍ଥ ଭାବେ ସେଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ତେବେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହାକୁ ଦେଖିବାର ଯୋଗ୍ୟ।
କ୍ଷତ୍ତା ଚେତି ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କାଲନେମିଂ ତଦାବ୍ରଵୀତ୍ ୨୧.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରଥଚାଳକ କାଳନେମିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ରକ୍ଷପାଲ ସହୈଭିସ୍ତ୍ଵଂ ରାଜାନମନୁକୂଲଯ ୨୧.
ରାକ୍ଷସ ରକ୍ଷକମାନେ ସହିତ ତୁମେ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଭଲ କାମ କର।
ମର୍କମଧ୍ଯେ ଵିଷ୍ଣୁମର୍କୋ ଯାତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଦୈତ୍ଯତାମ୍ ୨୧.
ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦାନବତ୍ୱକୁ ଛାଡିଦେଇ।
ମର୍କା ଦୈତ୍ଯକରୋତ୍ତାଲୈର୍ହର୍ଷନାଦଵିନୋଦିତୈଃ ୨୧.
ବାନରମାନେ ଦାନବ ନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଓ ହର୍ଷରେ ରହିଛନ୍ତି।
ଅଭଯଂ ଵୋ ମର୍କଦେଵାସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଯଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୨୧.
ବାନରଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ନିରାପଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁମର୍କଃ ପ୍ରନୃତ୍ଯନ୍ନି ଦମବ୍ରଵୀତ୍ ୨୧.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ନୃତ୍ୟ କରି କହିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ପ୍ରହସ୍ଯାହ ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯସତ୍ତମଃ ୨୧.
ଏହିପରି କହିବା ପରେ ଦାନବମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାରକ ହସି କହିଲେ।
ହରିମର୍କସ୍ତତଃ ପ୍ରାହ ଯଦ୍ଯେଵଂ ସ୍ଵଂ ଵଚଃ ସ୍ମର ୨୧.
ତାପରେ ବାନର ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: 'ଯଦି ଏହିପରି, ତେବେ ତୁମେ ନିଜ କଥାକୁ ମନେ ରଖ।'
ଅଶ୍ଵମେଧଶତସ୍ଯାପି ସତ୍ଯଂ ରାଜନ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ ୨୧.
ହେ ରାଜା, ସତ୍ୟତା ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ତତଃ ସୁଵିସ୍ମିତୋ ଦୈତ୍ଯଃ ପ୍ରାହେଦଂ ଵଚନଂ ତଦା ୨୧.
ତାପରେ ଦାନବ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅହଂ ନାରାଯଣୋନାମ ଯଦି ଶ୍ରୋତ୍ରମୁପାଗତଃ ୨୧.
ଯଦି 'ନାରାୟଣ' ନାମ ତୁମର କାନରେ ପହଞ୍ଚିଛି,
ତଚ୍ଚେନ୍ମାନ୍ଯତମୋ ଧର୍ମସ୍ତଵ ତଦ୍ଵଚନଂ ସ୍ଵକମ୍ ୨୧.
ଏବଂ ଯଦି ଏହି ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ମାନ୍ୟ ଧର୍ମ, ତେବେ ତୁମେ ନିଜ କଥାକୁ ପାଳନ କର।
ଅଵଲୋପଶ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ନ କର୍ତଵ୍ଯସ୍ତ୍ଵଯା ହୃଦୀ ୨୧.
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ହୃଦୟରେ କେବେ ଅବହେଳା ଆସିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ।