ଜଯେତି ମୁଦିତା ଦୈତ୍ଯାସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତାରକଂ ତଦା ୨୧.
ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଦାନବମାନେ 'ଜୟ' ବୋଲି ତାରକଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଧନୁର୍ବାଣରଵାଂଶ୍ଚୋଗ୍ରାନ୍କରାଘାତାଂଶ୍ଚ ଚକ୍ରିରେ ୨୧.
ସେମାନେ ଧନୁଷ ଓ ବାଣର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ, ହାତର ଘାତର ଧ୍ୱନି କରିଥିଲେ।
ତତୋ ଦେଵାନ୍ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ପଶୁପାଲଃ ପଶୂନିଵ ୨୧.
ତାରକ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଗୋପାଳିଏ ଗାଈମାନେକୁ ଯେପରି ହଂକାଏ, ସେପରି ଚଲାଇଲେ।
ମହୀସାଗରକୂଲସ୍ଥଂ ତାରକଃ ସ ପୁରଂ ବଲୀ ୨୧.
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାରକ ତାଙ୍କ ସହରକୁ ଭୂମିସାଗର କୂଳକୁ ନେଇଗଲେ।
ପ୍ରାସାଦର୍ବହୁଭିଃ କୀର୍ଣଂ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯୋପଶୋଭିତମ୍ ୨୧.
ସେଠାରେ ବହୁ ପ୍ରାସାଦ ଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
ଗୀତଘୋଷଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଘୋଷୋ ଭୁଜ୍ଯଂତାଂ ଵିଷଯାସ୍ତ୍ଵିତି ୨୧.
ସେଠାରେ ଗୀତର ଧ୍ୱନି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରର ଘୋଷ ଓ ଭୋଗବିଳାସ ଚାଲିଥିଲା।
ମହୋତ୍ସଵେନ ମହତା ପୁତ୍ରସ୍ତ୍ରୀପ୍ରତିନଂଦିତଃ ୨୧.
ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଉଥିଲା, ପୁଅ ଓ ଝିଅମାନଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ସ୍ତୂଯମାନୋ ଦିତିସୁତୈରପ୍ସରୋଭିର୍ଵିନୋଦିତଃ ୨୧.
ଦିତିର ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ମନୋରଞ୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ କାଚି ଦ୍ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀ ତତ୍ପୁରେଽଭଵତ୍ ୨୧.
ଏହି ସମୟରେ, ସେହି ସହରରେ ଏକ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନା ଆସି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ରୂପେଣାନୁପମା ପାର୍ଥ ନାନାଭରଣଭୂଷିତା ୨୧.
ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅପୂର୍ବ ଥିଲା, ଓ ପ୍ରକାର ପ୍ରକାର ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
କାସି ଦେଵୀ ମମ ବ୍ରୂହି କିଂ ମଯା ରୂପସୁଂଦରି ୨୧.
ହେ କାଶୀଦେବୀ, ଆପଣ କିଏ? ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି?
ଅହଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀତି ଵିଦ୍ଧି ମାଂ ଦୈତ୍ଯସତ୍ତମ ୨୧.
ହେ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ତିନି ଲୋକର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୋଲି ଜାଣ।
ଵୀର୍ଯଵଂତଂ ତ୍ଵନଲସଂ ତପସ୍ଵିନମକାତରମ୍ ୨୧.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଳସ ନୁହେଁ, ତପସ୍ଵୀ ଓ ଭୟହୀନ—
ଭୀରୁଂ ନିର୍ଵିଣ୍ଣ୍ମତ୍ଯର୍ଥଂ ସାଧ୍ଵୀପୀଡାକରଂ ନରମ୍ ୨୧.
ଭୟଭୀତ, ଅତି ଦୁଃଖିତ କିମ୍ବା ସତୀସାଧ୍ବୀ ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖର କାରଣ ଯିଏ ନୁହେଁ—
ମହେଂଦ୍ରଣ ଚ ମାତା ତେ ଯଦା ସା ଵ୍ଯପମାନିତା ୨୧.
ତୁମ ମାଆଁକୁ ଯେତେବେଳେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଅପମାନ କରିଥିଲେ—
ତାରକଶ୍ଚ ତତଃ ପ୍ରାହ ପରମଂ ଚେତି ତାଂ ତଦା ୨୧.
ତା ପରେ ତାରକ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କଥା କହିଲେ।
ତତୋ ଦୈତ୍ଯାଧିପଂ ନାର୍ଯୋ ଦାନଵାନାଂ ଵିଭୂଷିତାଃ ୨୧.
ତା ପରେ ଶୋଭିତ ଦାନବପତ୍ନୀମାନେ ଦେତ୍ୟମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠଂତି ବଦ୍ଧା ଦୈତ୍ଯୈର୍ଭୃଶାତୁରାଃ ୨୧.
ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଦେତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦୈତ୍ଯରୂପଂ ସମାସ୍ଥିତଃ ୨୧.
ଏହି ସମୟରେ, ବିଷ୍ଣୁ ଦେତ୍ୟର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଇଦମଲ୍ପତରଂନାମ ଯଦମୀଷାଂ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ ୨୧.
ଏହା ଛୋଟ ଘଟଣା, ଏମିତି ଯେଉଁଠି ଯାହା ଦେଖାଯାଏ।
ବଲୀଯାଂସଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନ ନମେଦ୍ଯୋ ନ ଚାସ୍ତି ସଃ ୨୧.
ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ସାମ୍ନା ହୁଏ, ସେ କେବେ ମଣ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଅବସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
ଉପହାସମୁଖେନାମୀ ଉପଦେଶଂ ହରେର୍ମୁଖାତ୍ ୨୧.
ଉପହାସ ମାଧ୍ୟମରେ, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ମୁଁହରୁ ଉପଦେଶ ପାଇଲେ।
ନୃତ୍ଯଂତସ୍ତେ ଚ ବହୁଧା ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚାସୁରଯୋଷିତଃ ୨୧.
ଦେତ୍ୟମାନେ ଓ ଅସୁରନାରୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦୈତ୍ଯପ୍ରତୀହାରଂ ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ୨୧.
ତା ପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଦେତ୍ୟ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରତୀହାରସ୍ତତୋ ହୃଷ୍ଟଃ ସଭାମଧ୍ଯେ ଵିଵେଶ ସଃ ୨୧.
ଦ୍ୱାରପାଳ ଖୁସି ହୋଇ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଵାଚାନାଵିଲଂ ଵାକ୍ଯମଲ୍ପାକ୍ଷରପରିସ୍ଫୁଟମ୍ ୨୧.
ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ, ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ଭୃଶଂ ଵିନୋଦକାରିଣି ସ୍ପୃହା ଚେଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି ୨୧.
ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟସ୍ଥ ଭାବେ ସେଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ତେବେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହାକୁ ଦେଖିବାର ଯୋଗ୍ୟ।
କ୍ଷତ୍ତା ଚେତି ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କାଲନେମିଂ ତଦାବ୍ରଵୀତ୍ ୨୧.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରଥଚାଳକ କାଳନେମିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ରକ୍ଷପାଲ ସହୈଭିସ୍ତ୍ଵଂ ରାଜାନମନୁକୂଲଯ ୨୧.
ରାକ୍ଷସ ରକ୍ଷକମାନେ ସହିତ ତୁମେ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଭଲ କାମ କର।
ମର୍କମଧ୍ଯେ ଵିଷ୍ଣୁମର୍କୋ ଯାତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଦୈତ୍ଯତାମ୍ ୨୧.
ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦାନବତ୍ୱକୁ ଛାଡିଦେଇ।